ترکب (تَ رَ کُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) استوار شدن، برهم نشستن .2 - (اِمص .) سواری


ترکتاز (تُ) (اِ.) 1 - حمله . 2 - جولان


ترکتازی ( ترکتازی .) (اِمص .) 1 - تاخت آوردن . 2 - غارتگری


ترکش (تَ کَ یا کِ) (اِمر.) 1 - تیردان، جعبه یا کیسه ای که در آن تیرهای کمان را جا می دادند و به پهلو می آویختند. 2 - هر تکه ای از نارنجک، خمپاره یا بمب که در اثر انفجار از آن جدا شده باشد


ترکش گر (تَ کِ. گَ) (ص فا.) سازندة ترکش


ترکمون زدن (تِ رِ. زَ دَ) (مص ل .) (عا.) کاری را به ناشیانه ترین شکل انجام دادن، گند زدن، تِر زدن


ترکه (تَ کِ) (اِ.) 1 - شاخة باریک و دراز که از درخت بریده باشند. 2 - مجازاً لاغر، باریک اندام


ترکه (تَ رِ کِ) [ ع . ترکة ] (اِ.) میراث، مالی که از مرده به جا مانده باشد


ترکی (تُ) (ص نسب .) 1 - ترک بودن . 2 - کنایه از: سفید و زیبا بودن


ترکیب (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بر هم نشاندن چیزی بر چیزی . 2 - آمیخته کردن . 3 - (اِمص .) آمیزش، اختلاط . 4 - در شیمی تبدیل چند جسم به جسم سنگین تر. 5 - در علم دستور تحلیل عبارت ها و جمله ها از لحاظ روابط کلمات طبق قواعد نحو. مق . تجزیه


ترکیب بند ( ترکیب بند . بَ) [ ع - فا. ] (اِمر.) شعری است دارای چند بند در یک بحر که هر بند دارای قافیه ای جداگانه باشد و در آخر هر بند یک بیت آورده می شود که برخلاف ترجیع بند، تکراری نیست


ترکیدن (تَ رَ دَ) (مص ل .) 1 - شکافته شدن . 2 - منفجر شدن


ترکیده (تَ رَ د) (ص مف .) 1 - شکافته شده . 2 - منفجر شده


ترگل ور گل (تَ گُ وَ گُ) (ص مر.) سرزنده، شاداب، با طراوت، زیبا، آراسته


ترگون (تَ) (اِ.) تسمة رکاب


تریاق (تَ) [ معر. ] (اِ.) پادزهر، پازهر


تریان (تَ یا تِ) (اِ.) 1 - طبق چوبین . 2 - طبقی که از شاخ بید بافند


تریاک (تَ)(اِ.)1 - پادزهر. 2 - شیره ای است که از تیغ زدن غوزة گیاه خشخاش به دست می آید


تریبه (تَ بَ یا ب) [ ع . تریبة ] (اِ.) استخوان سینه، جناغ ؛ ج . ترایب . (ترائب .) 1


تریت (تَ یا تِ) (اِ.) = ترید: ریز کردن نان در دوغ، شیر، آب گوشت و مانند آن


تریج (تِ) (اِ.) لبة پایین جامه و قبا، تریز، تیریز


تریشه (تَ ش ِ) (اِ.) تراشه ؛ هر چیز خرده ریز مانند خرده کاغذ، چوب و..


تریشین (تِ) [ فر. ] (اِ.) یکی از کرم های طفیلی از خانوادة نماتودها که در انسان مرض تریشینوز را به وجود می آورد. این جانور کرم کوچک نخی شکل و باریکی است که حداکثر طولش در حدود 6 میلیمتر است


تریل (تِ رِ) [ انگ . ] (اِ.) نوعی موتور سیکلت پر قدرت با چرخ های بزرگ و لاستیک آجدار جهت مسابقه و رانندگی در مسیرهای ناهموار و گل آلود


تریلوژی (تِ لُ) [ فر. ] (اِ.) اثری دارای سه بخش مستقل ولی مضمونی واحد و ارتباطی نزدیک به هم، سه بخشی


تست (تِ) [ انگ . ] (اِ.) 1 - نوع خاصی از آزمایش که بنای آن بر طرح پرسش های کوتاه و جواب های مختلف است . 2 - مجموعة پرسش های چند گزینه ای (فره ). 3 - آزمایش، آزمون


تریلی (تِ رِ) [ انگ . ] (اِ.) = تریلر: 1 - کامیونی با کفة بارگیر طویل و مجزا که به پشت آن بسته می شود جهت حمل بارهای حجیم و سنگین . 2 - وسیلة باربری چرخ داری که آن را به پشت ماشین یا تراکتور می بندند و می کشند


تریلیون (تِ) [ فر. ] (اِ.) عددی معادل یک میلیارد میلیارد


ترینه (تَ نِ) نک ترخوانه


تریو (تِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - قطعه ای که برای سه ساز یا سه نوازنده ساخته شده باشد. 2 - آواز سه نفری


تریو (تَ) (اِ.) پارچه و جامة سفید باریک


تریوه (تَ رِ وَ) (اِ.) راه ناهموار و پست و بلند


تریکو (تِ) [ فر. ] (اِ.) نوعی پارچه که از نخ های معمولاً پشمی یا الیاف مصنوعی بافته می شود و به صورت کشباف است


تز (تَ) (اِ.) پرنده ای به اندازة گنجشک که آوازی خوش دارد؛ صعوه


تز (تَ) (اِ.) داندانة کلید، پره کلید


تز ( تز .) (ص .) تاس، کچل


تز (تِ) [ فر. ] (اِ.) پایان نامه ؛ رساله ای که دانشجو پس از به پایان رساندن تحصیلات در رشتة تحصیلی خود می نویسد


تزاجر (تَ جُ) [ ع . ] (مص ل .) همدیگر را از انجام کاری نهی کردن


تزاحم (تَ حُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گرد آمدن مردم در یک جا. 2 - به یکدیگر زحمت دادن


تزار (تِ) [ روس . ] (اِ.) عنوان پادشاهان گذشته روسیه ؛ قیصر


تزاوج (تَ وُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - با هم جفت و قرین شدن . 2 - زناشویی


تزاید (تَ یُ) [ ع . ] (مص ل .) زیاد شدن، افزون گشتن


تزجیه (تَ یِ) [ ع . ] (مص م .) روزگار گذرانیدن


تزریق (تَ) [ ع . ] (مص م .) وارد کردن داروهای مایع به وسیلة سرنگ در بدن


تزریقی ( تزریقی .) [ ع - فا. ] (ص .) معتاد؛ کسی که مواد مخدر را به وسیلة سرنگ داخل رگ خود می کند


تزلزل (تَ زَ زُ) [ ع . ] (مص ل .)جنبیدن، لرزیدن


تزمل (تَ زَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) در جامه پیچیده شدن


تزمیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) به جامه پیچیدن


تزهد (تَ زَ هُّ) [ ع . ] (مص ل .) زهد ورزیدن، پارسا شدن


تزهید (تَ) [ ع . ] (مص م .) زاهد کردن، پارسا خواندن


تزوج (تَ زَ وّ) [ ع . ] (مص ل .) نک تزاوج


تزود (تَ زَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) توشه ساختن، توشه برگرفتن


تزویج (تَ) [ ع . ] (مص م .) همسر گرفتن، جفت گرفتن


تزویر (تَ) [ ع . ] (مص م .) مکر کردن، فریب دادن


تزکیه (تَ یِ) [ ع . تزکیة ] (مص م .) پاکیزه گردانیدن


تزین (تَ زَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) آراسته شدن، زینت یافتن


تزیید (تَ) [ ع . ] (مص م .) زیاد کردن، افزودن


تزییف (تَ یِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - ناخالص کردن مسکوک . 2 - کوچک کردن . 3 - مردود گردانیدن


تزیین (تَ) [ ع . ] (مص م .) زینت دادن، زیور کردن


تس (تَ) (اِ.) تپانچه، سیلی


تسابق (تَ بُ) [ ع . ] (مص ل .) پیشی گرفتن بر یکدیگر


تسارع (تَ رُ) [ ع . ] (مص ل .) شتافتن، سرعت گرفتن


تسافل (تَ فُ) [ ع . ] (مص ل .) فرود آمدن


تساقط (تَ قُ) (مص ل .) سقوط کردن، فروافتادن


تسالم (تَ لُ) [ ع . ] (مص م .) صلح کردن، با هم سازش کردن


تسامح (تَ مُ) [ ع . ] (مص ل .) آسان گرفتن، مدارا کردن


تسامع (تَ مُ) [ ع . ] (مص ل .) از همدیگر خبر شنیدن


تساهل (تَ هُ) [ ع . ] (مص ل .) سهل گرفتن بر یکدیگر


تساوی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) برابر شدن با هم


تسایر (تَ یُ) [ ع . ] (مص م .) روان کردن


تسبب (تَ سَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - سبب شدن . 2 - سبب جستن، راه جستن . 3 - زحمت کشیدن


تسبیت (تَ) [ ع . ] (مص م .) سبب ساختن


تسبیح (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) خدا را به پاکی یاد کردن . 2 - سبحان الله گفتن . 3 - (اِ.) در فارسی دانه های به رشته کشیده شده ای که هنگام ذکر و دعا در دست گیرند


تسبیح گفتن ( تسبیح گفتن . گُ تَ) [ ع - فا. ] (مص م .) نیایش خدای را کردن


تسبیحات ( تسبیحات .) [ ع . ] (اِ.) جِ تسبیح . ؛ تسبیحات اربعه عبارت سبحان الله والحمدلله و لا اله الا الله و اللهاکبر که در رکعت های سوم و چهارم نماز معمولاً سه مرتبه قبل از رکوع خوانده می شود


تسبیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) به هفت بخش در آوردن چیزی را، بر هفت رکن تقسیم کردن، هفت جزء کردن چیزی را


تسبیغ (تَ) [ ع . ] (مص م .) نوعی از تصرفات و زحافات است در عروض و آن افزودن حرفی ساکن است بر سببی که به آخر جزو افتد چنان که در «فاعلاتن »، «فاعلاتان » می شود


تسبیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) چیزی را در راه خدا به رایگان بخشیدن


تست (تُ) [ انگ . ] (ص .) برشته


تستر (تُ تِ) [ انگ . ] (اِ.) دستگاهی که با آن نان را گرم یا برشته کنند، برشته کن (فره )


تسترغیده (تُ تُ دَ یا د) (اِمف .) درهم فشرده، ترنجیده


تستیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) پوشانیدن، در پرده داشتن


تسجیع (تَ) [ ع . ] (مص ل .) با سجع سخن گفتن


تسجیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - ثابت و استوار کردن . 2 - مهر کردن قباله


تسحب (تَ سَ حُّ) [ ع . ] (مص ل .) ناز کردن، دلبری کردن


تسخر ( تسخر .) [ ع . ] (مص ل .) 1 - رام شدن . 2 - بی مزد کار کردن


تسخر (تَ سَ خُّ) [ ع . ] (مص م .)مسخره کردن، ریشخند کردن


تسخط (تَ سَ خُّ) [ ع . ] (مص ل .) خشم گرفتن، ناخشنود گشتن


تسخیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - رام کردن، مغلوب کردن .2 - کار بی مزد کردن


تسخین (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - گرم کردن، بر گرمی چیزی افزودن . 2 - گرمی خوردن، داروی گرم خوردن ؛ مق . تبرید


تسدید (تَ) [ ع . ] (مص م .) استوار کردن


تسدیس (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) شش گوشه ساختن چیزی . 2 - (اِ.) فاصلة میان دو ستاره که به اندازة بُرج باشد. 3 - قرار گرفتن ماه در نقطه ای که فاصلة آن تا خورشید 60 درجه باشد


تسریح (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - رها ساختن، گسیل کردن . 2 - طلاق دادن زن . 3 - گشودن و شانه زدن موی


تسریع (تَ) [ ع . ] (مص ل .) شتاب آوردن


تسطیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) هموار کردن، پهن کردن


تسطیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - خط کشی کردن . 2 - سطربندی کردن


تسع (تِ) [ ع . ] (اِ.) عدد نُه


تسعون (تِ) [ ع . ] (اِ.) عدد نود


تسعیر (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) نرخ گذاشتن برای چیزی، بها تعیین کردن . 2 - (اِ.) تبدیل ارز


تسعین (تِ) [ ع . ] نود (90)


تسفسط (تَ سَ سُ) [ ع . ] (مص ل .) سفسطه کردن، استدلال باطل کردن


تسفطط (تَ سَ طُ) (مص ل .) 1 - احمق شدن . 2 - هذیان گفتن . 3 - انکار حقایق کردن، سوفسطایی کردن


تسفل (تَ سَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - فرود آمدن . 2 - پست شدن


تسقیه (تَ یِ) [ ع . تسقیة ] (مص م .) آب دادن، سیراب کردن


تسلسل (تَ سَ سُ) [ ع . ] (مص ل .) پیوسته شدن، پشت سر هم بودن


تسلط (تَ سَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) چیره شدن، غلبه یافتن


تسلی (تَ سَ لِّ) [ ع . ] (مص ل .) از اندوه رها شدن


تسلیت (تَ یَ) [ ع . تسلیة ] (مص م .) دلخوشی دادن، رهایی بخشیدن از اندوه


تسلیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) سلاح پوشانیدن، سلاح دادن


تسلیط (تَ) [ ع . ] (مص م .) گماشتن، چیره دست کردن، مسلط ساختن


تسلیم (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) گردن نهادن . 2 - سلام گفتن . 3 - پذیرفتن شکست و متوقف کردن جنگ . 4 - (اِ.) حالت اطاعت و فرمانبرداری . 5 - (ص .) مطیع، فرمانبردار


تسمه (تَ مِ) (اِ.) بند چرمی که بدان چیزی را بندند. ؛ تسمه از گُردة کسی کشیدن الف - کارهای پرمشقت به کسی تحمیل کردن . 2 - کسی را مرعوب کردن


تسمیط (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - مسمط ساختن شعر. 2 - آویختن چیزی


تسمین (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - فربه ساختن . 2 - روغن دار کردن


تسمیه (تَ یِ) [ ع . تسمیة ] (مص م .) نام نهادن، نامیدن


تسنن (تَ سَ نُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پیرو سنت بودن . 2 - عقیدة کسانی که پس از پیامبر، ابوبکر را خلیفه می دانند


تسنیم (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) پُر کردن ظرف . 2 - (اِ.) نام چشمه ای در بهشت


تسهیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) آسان کردن


تسهیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - سهم بندی کردن . 2 - پارچه را نقش دار ساختن


تسو (تَ) [ په . ] (اِ.) 1 - وزنی است برابر وزن چهار جو. 2 - یک بخش از 24 بخش شبانه روز، که یک ساعت باشد. 3 - یک بخش کوچک از هر چیزی


تسوق (تَ سَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) بازاریابی کردن، بازارگرمی


تسویت (تَ) [ ع . ] (مص م .) برابر کردن


تسوید (تَ) [ ع . ] (مص م .) سیاه کردن


تسویف (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - تأخیر کردن، درنگ کردن . 2 - کار را به فردا گذاشتن . 3 - وعده های دروغ دادن


تسویل (تَ) [ ع . ] (مص م .) به گمراهی افکندن، آراستن چیزی برای اغوا کردن


تسویه (تَ یِ) [ ع . تسویة ] (مص م .) برابر ساختن، مساوی کردن


تسکین (تَ) [ ع . ] (مص م .) آرام کردن، ساکن کردن


تسییر (تَ) [ ع . ] (مص م .) راندن، روانه کردن، بیرون کردن


تش ( تش .) (اِ.) تیشة درودگری


تش (تَ) (اِ.) آتش


تشابه (تَ بُ) (مص ل .) به هم مانند بودن


تشاجر (تَ جُ) (تَ) [ ع . ] (مص ل .) با هم نزاع کردن


تشارک (تَ رُ) [ ع . ] (مص ل .) با هم شریک کردن


تشاعر (تَ عُ) [ ع . ] (مص ل .) تظاهر به شاعری کردن


تشاغل (تَ غُ) [ ع . ] (مص ل .) خود را مشغول ساختن، خود را به کاری مشغول نشان دادن


تعذیر (تَ) [ ع . ] (مص ل .) عذر آوردن


تشاهد (تَ هُ) [ ع . ] (مص ل .) یکدیگر را دیدار کردن


تشاور (تَ وُ) [ ع . ] (مص ل .) با هم مشورت کردن


تشاکل (تَ کُ) [ ع . ] (مص ل .) مانند هم شدن


تشاکی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) از یکدیگر شکایت کردن، گله کردن


تشبث (تَ شَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) چنگ زدن به چیزی، چیزی را دست آویز قرار دادن


تشبه (تَ شَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) مانند بودن، شبیه بودن


تشبیب (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - یاد جوانی کردن . 2 - آوردن ابیاتی در ذکر عشق و جوانی یا وصف طبیعت در ابتدای قصیده


تشبیه (تَ) [ ع . ] (مص م .) چیزی را به چیز دیگر مانند کردن


تشت (تَ) (اِ.) ظرف فلزی یا پلاستیکی بزرگ و پهن و اندکی گود که در آن لباس می شویند


تشت وخایه (تَ تُ یِ یا یَ) (اِمر.) 1 - نوعی بازی و آن چنان است که خایه ای (تخم مرغی ) را خالی کنند و از شبنم پر سازند و راه آن را محکم کنند و در هوای گرم در تشتی مسی گذارند و اگر هوا گرم نباشد اندکی آتش در زیر تشت افروزند. چون تشت گرم شود، تخم مرغ به جانب هوا پران گردد. 2 - کنایه از: زمین و آسمان (چه مدت ها زمین را در میان آسمان می پنداشتند). 3 - نام طلسمی است . ؛ علم تشت وخایه : علم نجوم


تشتت (تَ شَ تُّ) [ ع . ] (مص ل .) پراکنده ساختن


تشتخانه (تَ نَ یا نِ) (اِمر.) 1 - اطاقی که تشت و آفتابه در آن گذارند. 2 - اطاق خواب . 3 - جامة خواب از توشک و لحاف و نهالی و مانند آن . 4 - مبرز، مستراح


تشتخوان (تَ خا) (اِمر.) 1 - تشت و سینی غذا. 2 - خوانی که بر آن طعام چینند


تشتر (تِ یا تُ تَ) (اِ.) = تیشتر: 1 - نام ایزد موکل بر باران که با دیو خشکسالی می جنگد. 2 - شعْرای یمانی ؛ ستاره ای پر نور در صورت فلکی سگ بزرگ


تشتک (تَ تَ) (اِمصغ .) 1 - تشت کوچک . 2 - قطعة کوچک و فلزی که لبة آن برگشته و دندانه دار است و به عنوان در روی شیشة محتوی نوشابه و مایعات دیگر قرار می گیرد


تشتیت (تَ) [ ع . ] (مص م .) پراکندن


تشجیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) دلیر کردن، جرأت دادن


تشحیذ (تَ) [ ع . ] (مص م .) تیز کردن


تشخص (تَ شَ خُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بزرگی یافتن، برجسته شدن . 2 - (اِمص .) شخصیت . 3 - امتیاز


تشخیص (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - تمیز دادن و جدا کردن چیزی از چیز دیگر. 2 - شناختن کسی یا چیزی


تشدد (تَ شَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) سخت شدن، سختی کردن


تشدید (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - سخت گرفتن . 2 - استوار کردن . 3 - تکرار کردن یک حرف، با گذاشتن نشانه (ُ) بر بالای آن


تشر (تَ شَ) (اِ.) (عا.) کلمه ای که از روی خشم به کسی گفته شود، عتاب، پرخاش


تشرف (تَ شَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) بزرگوار شدن، بزرگی یافتن


تشریح (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - شرح دادن . 2 - کار کردن بر روی کالبد مردة انسان برای شناسایی و شرح عمل اعضا، کالبدشکافی


تشرید (تَ) [ ع . ] (مص م .) راندن


تشریع (تَ) [ ع . ] (مص م .) شریعت آوردن، آیین نهادن


تشریف (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بزرگ داشتن . 2 - خلعت دادن


تشریفات (تَ) [ ع . ] (اِ.) آداب و رسوم خاص در پذیرایی های مهم و رسمی . جِ تشریف


تشریق (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - روشن کردن . 2 - به سوی مشرق توجه کردن . 3 - نهادن پاره های گوشت در آفتاب تا خشک شود. ایام تشریق : سه روز پس از عید قربان که در آن، در قدیم گوشت های قربانی را خشک می کردند


تشرین (تِ) [ معر. ] (اِ.) نام دو ماه از ماه های رومی، تشرین اوُل و تشرین دوم که بین ایلول و کانون اول واقع اند


تشریک ( تشریک . ) [ ع . ] (مص م .) شراک بستن نعلین، بستن بند نعلین


تشریک (تَ) [ ع . ] (مص م .) شریک کردن، شرکت دادن


تشعب (تَ شَ عُّ) [ ع . ] (مص ل .) شاخه شاخه شدن، پراکنده گردیدن


تشعشع (تَ شَ شُ) [ ع . ] (مص ل .) پرتو افکندن


تشفع (تَ شَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) شفاعت کردن


تشفی (تَ شَ فِّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - شفا یافتن، بهبود جستن . 2 - آرامش خاطر یافتن


تشفیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) شفیع قرار دادن


تشقیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) شکافتن، نیک بشکافتن


تشلیخ (تَ) [ معر. ] (اِ.) سجاده، جانماز


تشمر (تَ شَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) نک تشمیر


تشمیر (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دامن بالا زدن، دامن در چیدن . 2 - آماده کاری شدن . 3 - به سرعت گذشتن


تشمیزج (تَ زَ) [ معر. چشمیزک ] (اِمصغ .) دارویی که در چشم ریزند؛ چشمیزک، سیاه دانه


تشمیس (تَ) [ ع . ] (مص م .) در آفتاب نهادن


تشمیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) بو کردن، بوییدن


تشنج (تَ شَ نُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - انقباضات پی درپی و غیرارادی ماهیچه ها. 2 - در فارسی به معنای ناآرامی، آشفتگی


تلان (تَ لّ) (ص .) بسیار فربه، چاق


تشنه ( تشنه .) [ په . ] (ص .) 1 - انسان یا حیوانی که به آب نیاز دارد. 2 - بسیار مشتاق


تشنگی (تِ نِ یا نَ) [ په . ] (حامص .) عطش، حالت و کیفیت تشنه


تشنیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) بد گفتن از کسی، رسوا ساختن


تشهد (تَ شَ هُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - طلب گواهی کردن . 2 - گفتن شهادتین . 3 - گفتن شهادتین در نماز پس از دو سجدة رکعت دوم و رکعت آخر


تشهی (تَ شَ هِّ) [ ع . ] (مص ل .) میل داشتن به چیزی


تشهیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - مشهور کردن . 2 - رسوا کردن


تشوش (تَ شَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) شوریده شدن


تشوف (تَ شَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) خودآرایی، خودنمایی


تشوق (تَ شَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) آرزومند شدن


تشوه (تَ شَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) از شکل افتادن، خود را ناشناس کردن


تشوید (تَ) [ ع . ] (مص ل .) برآمدن آفتاب


تشویر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - اشاره کردن . 2 - شرمنده ساختن . 3 - اضطراب


تشویش (تَ) [ ع . ] (مص م .) شوریده کردن، اضطراب


تشویق (تَ) [ ع . ] (مص م .) آرزومند کردن، به شوق افکندن


تشویه (تَ) [ ع . ] (مص م .) زشت کردن روی


تشک (تُ شَ) (اِ.) زیرانداز، بستر، رختخواب


تشکر (تَ شَ کُّ) [ ع . ] (مص ل .) شکر کردن، سپاسگزاری


تشکل (تَ شَ کُّ) [ ع . ] (مص ل .) صورت پذیرفتن، شکل گرفتن


تشکچه ( تشکچه . چِ) (اِمصغ .) زیرانداز کوچک معمولاً چهارگوش از یک مادة نرم و دارای پوشش که بر روی آن می نشینند


تشکک (تَ شَ کُّ) [ ع . ] (مص ل .) به شک افتادن، گمان کردن


تشکی (تَ شَ کِّ) [ ع . ] (مص ل .) شکایت کردن، گله کردن


تشکیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) شکل دادن به چیزی، سازمان دادن


تشکیلات (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تشکیل . سازمان های مختلف، ادارات و مؤسسات


تشکیک (تَ) [ ع . ] (مص م .) در شک انداختن، شک آوردن


تشی (تَ) (اِ.) خارپشت، تیرانداز


تشیخ (تَ شَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) شیخ شدن، پیر گردیدن


تشیع (تَ شَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پیروی کردن . 2 - مذهب شیعه داشتن


تشیید (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - استوار کردن . 2 - بلند کردن، برافراشتن


تشییع (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بدرقه رفتن . 2 - جنازه را تا محل دفن همراهی کردن


تصابی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - عشق بازی، هوس رانی . 2 - کارهای کودکانه کردن


تصاحب (تَ حُ) [ ع . ] (مص م .) در تصرف خود آوردن، صاحب شدن


تصادف (تَ دُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - برخورد کردن . 2 - پیش آمدن، رخ دادن


تصادق (تَ دُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - درست شدن . 2 - راست آمدن


تصادم (تَ دُ) [ ع . ] (مص ل .) به هم کوفتن، سخت به هم خوردن دو چیز


تصاریف (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تصریف ؛ پیشامدها، حوادث زمانه


تصاعد (تَ عُ) [ ع . ] (مص ل .) صعود کردن، بالا رفتن


تصافح (تَ فُ) [ ع . ] (مص ل .) دست دادن، دست هم رابه هنگام دیدار فشردن


تصافی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) با هم دوستی خالصانه کردن


تصالح (تَ لُ) [ ع . ] (مص ل .) با هم آشتی کردن


تصامم (تَ مُ) [ ع . ] (مص ل .) خود را به کری زدن، تظاهر به ناشنوایی کردن


تصانیف (تَ) [ ع . ] (مص . اِ.) جِ تصنیف


تصاول (تَ وُ) [ ع . ] (مص ل .) بر یکدیگر جستن و یورش بردن


تصاویر (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تصویر - صورت ها. 2 - پرده های نقاشی


تصبر (تَ صَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) صبر کردن، شکیبایی کردن


تصحیح (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) درست کردن، صحیح کردن غلط های نوشته ای . 2 - (اِمص .) غلط گیری


تصحیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - خطا خواندن . 2 - تغییر دادن واژه با کاستن یا افزودن نقطه های آن


تصدر (تَ صَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) بالا نشستن، در صدر مجلس جای گرفتن


تصدق (تَ صَ دُّ) [ ع . ] 1 - (مص م .) صدقه دادن . 2 - (اِمص .) صدقه، بلاگردان


تصدی (تَ صَ دِّ) (مص ل .) عهده دار کاری شدن، مسؤلیت کاری را پذیرفتن


تصدیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آغاز کردن . 2 - در صدر مجلس نشاندن . 3 - در آغاز کتاب یا نامه مطلبی را نوشتن


تصدیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) دردسر دادن، باعث زحمت شدن


تصدیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) باور کردن، به راست و درست بودن مطلبی گواهی دادن


تصرف (تَ صَ رُّ) [ ع . ] (مص م .) به دست آوردن، مالک شدن


تصرم (تَ صَ رُّ) (مص ل .) 1 - چابکی کردن . 2 - بریده شدن . 3 - پایداری و بردباری کردن


تصریح (تَ) [ ع . ] (مص م .) روشن گفتن، آشکار ساختن


تصریف (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - برگردانیدن . 2 - مشتق ساختن واژه ای از ریشه یا مصدر


تصعد (تَ صَ عُّ) (مص ل .) بالا رفتن


تصعید (تَ) [ ع . ] (مص ل .) بالا رفتن، صعود کردن


تصغیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - کوچک کردن . 2 - کوچک کردن معنی واژه ای به وسیلة ادات تصغیر، مانند «چه » «ک »


تصفح (تَ صَ فُّ) [ ع . ] (مص م .) 1 - چیزی را به دقت نگریستن . 2 - کتابی را صفحه به صفحه و به دقت مطالعه کردن


تصفیق (تَ) [ ع . ] (مص ل .) دست زدن


تصفیه (تَ یِ) [ ع . تصفیة ] (مص م .) 1 - پاک کردن، صاف کردن . 2 - پالایش


تصلب (تَ صَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) سخت شدن


تصلف (تَ صَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) لاف زدن، تملّق گفتن


تصمیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) اراده کردن، آهنگ انجام کاری کردن


تصنع (تَ صَ نُّ) [ ع . ] (مص ل .) حالتی را به طور ساختگی به خود گرفتن، ظاهرسازی


تصنعی (تَ صَ نُّ) [ ع . ] (ص نسب .) ساختگی، مصنوعی


تصنیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) ساختن، مهیا کردن


تصنیف (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دسته دسته کردن . 2 - نوشتن کتاب یا رساله . 3 - (اِ.) نوعی شعر که با آهنگ خوانده شود. ج . تصانیف


تصوب (تَ صَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .)فرو شدن، فرود آمدن


تصور (تَ صَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) پنداشتن، صورت کسی یا چیزی را به ذهن آوردن


تصوف (تَ صَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) صوفی شدن، به عرفان پرداختن


تصون (تَ صَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) خودداری نمودن از عیب


تصویب (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - راست و درست دانستن . 2 - رای موافق دادن مجلس یا هیأت وزیران به لایحه ای


تصویر (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) صورت کسی یا چیزی را کشیدن . 2 - (اِمص .) تصویرگری، صورت سازی . ج . تصاویر. 3 - صورتی که بر کاغذ، دیوار و غیره کشند. 4 - شرح دادن، شرح و بیان . ؛ تصویر سه بعدی تصویری که عمق و حجم را نشان می دهد


تصویربرداری ( تصویربرداری . بَ) (حامص .) تهیة تصاویر به وسیلة فیلمبرداری، عکاسی یا نقاشی


تصویرگری ( تصویرگری . گَ) (حامص .) 1 - تهیة تصاویر از عکس، نقاشی و همانند آن . 2 - تصویرسازی


تضاحک (تَ حُ) [ ع . ] (مص ل .) با هم خندیدن


تضاد (تَ دّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) ضد یکدیگر بودن . 2 - (اِمص .) ناسازگاری


تضارب (تَ رُ) [ ع . ] (مص م .) یکدیگر را زدن، زد و خورد کردن


تضاریس (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تضریس . چیزهای دندانه دار


تضاعف (تَ عُ) [ ع . ] (مص ل .) دو چندان شدن


تضافن (تَ فُ) [ ع . ] (مص ل .) به هم یاری رساندن


تضامن (تَ مُ) [ ع . ] (مص ل .) ضامن یکدیگر شدن


تضجر (تَ ضَ جُّ) [ ع . ] (مص ل .) اظهار آزردگی کردن از اندوه


تضرر (تَ ضَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) زیان دیدن


تضرع (تَ ضَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - زاری کردن . 2 - التماس کردن


تضرم (تَ ضَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - شعله ور شدن آتش . 2 - برافروخته شدن از خشم


تضریب (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - سخن چینی کردن . 2 - فتنه انگیختن


تضریس (تَ) [ ع . ] (مص م .) دندانه دار کردن


تضعیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - دو برابر کردن . 2 - ضعیف کردن


تضلیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) گمراه کردن


تضمن (تَ ضَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) در برداشتن، شامل بودن


تضمین (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بر عهده گرفتن تاوان، ضمانت کردن . 2 - بیتی یا مصراعی که شاعری از شاعر دیگر در شعر خود بیاورد


تضوع (تَ ضَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) دمیدن، بوی پراکندن


تضییع (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - ضایع کردن، تباه ساختن . 2 - مهمل و بیکار کردن


تضییف (تَ) [ ع . ] (مص ل .) مهمان داری کردن


تضییق (تَ) [ ع . ] (مص م .) تنگ کردن، تنگ گرفتن


تطابق (تَ بُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - با هم برابر شدن . 2 - همداستان گشتن


تطاول (تَ وُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گردنکشی کردن . 2 - دست درازی کردن و تعدی کردن


تطایر (تَ یُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پریدن . 2 - پراکنده شدن . 3 - (اِمص .) پرش . 4 - پراکندگی


تطبب (تَ طَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) طبابت کردن، پزشکی کردن


تطبیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) برابر ساختن دو چیز با یکدیگر


تطرق (تَ طَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - راهپیمایی کردن . 2 - راه یافتن


تطریب (تَ) [ ع . ] (مص م .) به طرب آوردن کسی


تطفل (تَ طَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) طفیلی بودن، بدون دعوت همراه کسی به جایی رفتن


تطلیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - رها کردن . 2 - طلاق دادن


تطمیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) به طمع انداختن


تطهر (تَ طَ هُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پاک شدن، سرو تن شستن . 2 - (اِمص .) شست وشو


تطهیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) پاک کردن، پاکیزه ساختن


تطور (تَ طَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) گونه گونه شدن، حال به حال شدن


درویدن (د رَ دَ) (مص م .) درو کردن


تطوع (تَ طَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - فرمانبرداری کردن . 2 - عمل مستحبی انجام دادن


تطوف (تَ طَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) طواف کردن، چرخ زدن


تطول (تَ طَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - منت نهادن بر کسی . 2 - فزونی جستن


تطویل (تَ) [ ع . ] (مص ل .) دراز کردن، طول دادن


تطیب (تَ طَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) عطر زدن، خود را خوشبو کردن


تطیر (تَ طَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) به فال بد گرفتن، از پرواز مرغ فال زدن


تطییب (تَ) [ ع . ] (مص م .) پاکیزه گردانیدن


تطیین (تَ) [ ع . ] (مص م .) به گل اندودن، اندود کردن


تظاهر (تَ هُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - خودنمایی کردن . 2 - پشت هم شدن، یکدیگر را یاری کردن


تظاهرات (تَ هُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جِ تظاهر. 2 - در فارسی به معنای راهپیمایی دسته جمعی


تظرف (تَ ظَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - زیرکی نمودن . 2 - ظرافت ورزیدن


تظلم (تَ ظَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - ستم کشیدن . 2 - داد خواستن


تظلیل (تَ) [ ع . ] (مص ل .) سایه افکندن، سایبان درست کردن


تعاتب (تَ تُ) [ ع . ] (مص ل .) از یکدیگر گله کردن، به هم پرخاش کردن


تعادل (تَ دُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) با هم برابر شدن . 2 - (اِمص .) برابری . 3 - هنگامی جسمی در تعادل است که منتجة همة نیروهای وارد بر آن برابر صفر باشد (فیزیک ). 4 - وضعیتی که شخص در آن حالت مطلوب و طبیعی دارد و در برابر محرک ها واکنش طبیعی از خود نشان می دهد (روانشناسی ). 5 - کامل نشدن واکنش شیمیایی در اثر پیدایش واکنش معکوس که در پایان دو واکنش با سرعت مساوی انجام می گیرد و دستگاه بی تغییر می ماند (شیمی ). 6 - تناسب (هنر)


تعادی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دشمنی ورزیدن . 2 - با هم دویدن . 3 - تباه شدن . 4 - دور شدن از گروه


تعارض (تَ رُ) [ ع . ] (مص ل .) متعرض یکدیگر شدن، ناسازگاری کردن


تعارف (تَ رُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - خوشامد گفتن . 2 - پیشکش دادن . 3 - اظهار آشنایی کردن . 4 - در فارسی به معنی اغراق در ادای احترام و سپاسگزاری . ؛ تعارف ِ شاه عبدالعظیمی تعارف ظاهری و غیرواقعی، تعارف توخالی


تعاریض (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - سخن را روشن نگفتن . 2 - به کنایه سخن گفتن


تعاضد (تَ ضُ) [ ع . ] (مص ل .) به یکدیگر یاری رساندن


تعاطف (تَ طُ) [ ع . ] (مص ل .) با یکدیگر مهربانی کردن


تعاطی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) با هم در امری مشورت کردن


تعاقب (تَ قُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - از پی هم آمدن . 2 - کسی را دنبال کردن


تعاقد (تَ قُ) [ ع . ] (مص ل .) با هم پیمان بستن


تعال (تَ) [ ع . ] فعل است به معنای بیا


تعالی (تَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بلند پایه گردیدن . 2 - (اِمص .) بلندی، برتری


تعالیق (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تعلیقه


تعامی (تَ مِ) [ ع . ] (مص ل .) خود را به کوری زدن


تعاند (تَ نُ) [ ع . ] (مص ل .) عناد ورزیدن


تعانق (تَ نُ) [ ع . ] (مص ل .) دست در گردن هم انداختن


تعاهد (تَ هُ) [ ع . ] (مص ل .) با هم عهد بستن


تعاون (تَ وُ) [ ع . ] (مص م .) به هم یاری کردن


تعاونی ( تعاونی .) [ ع . ] (ص نسب .) 1 - منسوب و مربوط به تعاون . 2 - مجموعه ای که با کمک اعضای آن و برای تأمین منافع همة اعضا تشکیل می شود (اقتصاد)


تعاویذ (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تعویذ


تعب (تَ عَ) [ ع . ] (اِمص .) خستگی، رنج . ج . اتعاب


تعبد (تَ عَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - عبادت کردن . 2 - بندگی کردن


تعبس (تَ عَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) ترشروی گردیدن


تعبید (تَ) [ ع . ] (مص م .) به بندگی گرفتن، کسی را بندة خود کردن


تعبیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - به عبارتی مقصود خود را بیان کردن . 2 - خواب را تفسیر کردن


تعبیه (تَ یِ) [ ع . تعبیة ] (مص م .) آراستن، آماده کردن


تعجب (تَ عَ جُّ) [ ع . ] (مص ل .) به شگفت آمدن


تعجیب (تَ عَ) [ ع . ] (مص م .) به شگفت آوردن، به حیرت درآوردن


تعجیز (تَ) [ ع . ] (مص م .) درمانده کردن


تعجیل (تَ) [ ع . ] (مص ل .) شتاب کردن


تعداد (تِ) [ ع . ] (مص م .) شماره کردن


تعدد (تَ عَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) زیاد شدن عدد


تعدی (تَ عَ دِّ) [ ع . ] (مص ل .) تجاوز کردن


تعدید (تَ) [ ع . ] (مص م .) شماره کردن


تعدیل (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) راست کردن، معتدل کردن . 2 - (اِمص .) تقسیم کردن از روی عدالت . 3 - راست کار خواندن، پارسا داشتن . 4 - کم کردن


تعدیه (تَ یِ) [ ع . تعدیة ] (مص م .) 1 - کسی را از کاری منصرف کردن . 2 - فعل لازم را متعدی کردن . 3 - گذرانیدن


تعذر (تَ عَ ذُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دشوار شدن . 2 - عذر آوردن، امتناع ورزیدن


تعذیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) عذاب کردن


تعرب (تَ عَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) عرب شدن


تعرض (تَ عَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به کاری پرداختن . 2 - دست درازی کردن


تعرف (تَ عَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - آشنا شدن، شناخته گردیدن . 2 - شناختن، پژوهیدن


تعرفه (تَرِ فِ) [ ع . تعرفة ] 1 - (مص م .) معرفی کردن، شناساندن . 2 - (اِ.) فهرست قیمت کالاها. 3 - صورت مالیات و عوارضی که به اجناس تعلق گیرد


تعرق (تَ عَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) عرق کردن


تعریب (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - به عربی ترجمه کردن . 2 - واژه ای غیر عربی را به شکل عربی درآوردن


تعریض (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - به کنایه سخن گفتن . 2 - عریض کردن


تعریف (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - معرفی کردن . 2 - حقیقت چیزی را بیان کردن . 3 - ستایش کردن، تمجید کردن . 4 - بازگو کردن، نقل کردن . 5 - معرفه بودن (دستور)


تعریق (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - شراب را با کمی آب مخلوط کردن . 2 - عرق کردن


تعریک (تَ) [ ع . ] (مص م .) گوشمالی دادن


تعزی (تَ عَ زّ) [ ع . ] (مص ل .) شکیب ورزیدن، شکیبایی کردن


تعزیت (تَ یِ) [ ع . تعزیة ] (مص م .) تسلیت دادن، دلجویی کردن


تعزیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) گوشمالی دادن، ادب کردن


تعزیرات ( تعزیرات .) [ ع . ] (اِ.) جِ تعزیر. نهادی که در آن جا میزان مجازات افراد خاطی تعیین و اجرا می شود


تعزیز (تَ) [ ع . ] (مص م .) ارجمند گردانیدن، عزیز کردن


تعزیه (تَ یِ) [ ع . تعزیة ] (مص م .) عزاداری کردن


تعزیه خوان ( تعزیه خوان . خا) (ص فا.) کسی که در تعزیه وظیفه ای را ایفا کند و اشعار مخصوص را خواند


تعزیه گردان ( تعزیه گردان . گَ) (ص فا.) 1 - کارگردان تعزیه، مدیر تعزیه . 2 - گردانندة امری، چرخانندة دستگاهی


تعسر (تَ عَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) دشوار شدن، سخت شدن


تعسف (تَ عَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) بی راهه رفتن، بدون تأمل به کاری پرداخت ن


تعسیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) دشوار ساختن


تعشق (تَ عَ شُّ) [ ع . ] (مص ل .) عاشقی کردن


تعصب (تَ عَ صُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) از چیزی سخت جانبداری کردن . 2 - (اِمص .) حمیت، عصبیت . 3 - سخت گیری


تعطف (تَ عَ طُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - مهر ورزیدن . 2 - به سویی خم شدن . 3 - ردا به خود پیچیدن


تعطل (تَ عَ طُّ) [ ع . ] (مص ل .) بی کار شدن، بی کار ماندن


تعطیر (تَ) [ ع . ] (مص م .)خوشبو گردانیدن، عطر زدن


تعطیل (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دست از کار کشیدن . 2 - (اِمص .) بیکاری


تعظیم (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بزرگ داشتن، احترام کردن . 2 - (اِمص .) بزرگداشت


تعفف (تَ عَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) پارسایی کردن


تعفن (تَ عَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) گندیدن، بد بو گشتن


تعفیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) به خاک مالیدن، خاک آلود کردن


تعقب (تَ عَ قُّ) [ ع . ] (مص م .) 1 - تتبع کردن . 2 - مؤاخذه کردن


تعقل (تَ عَ قُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) اندیشه کردن . 2 - (اِمص .) خردمندی


تعقیب (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دنبال کردن، از پی چیزی رفتن . 2 - (اِ.) دعایی که بعد از نماز خوانند. 3 - (اِمص .) پی گرد، پی گیری یا جست و جوی کسی به وسیلة نیروی انتظامی یا مقامات قضایی


تعقید (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - گره زدن، بسته کردن . 2 - شعر یا سخن پیچیده گفتن


تعقیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) عقیم کردن، نازا ساختن


تعلق (تَ عَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دلبستگی داشتن . 2 - آویخته شدن


تعلل (تَ عَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - درنگ کردن . 2 - بهانه آوردن


تعلم (تَ عَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) آموختن، دانش آموختن


تعلیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) علف به چهارپایان دادن


تعلیق (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) آویزان کردن . 2 - چیزی در زیر کتاب یا نوشته ای نوشتن . 3 - (اِ.) نام یکی از خطوط اسلامی منشعب از نسخ با شیوة ایرانی . 4 - (اِمص .) آویزان بودن، آویختگی . 5 - انجام نشدن کاری یا بلاتکلیف ماندن امری بدون مشخص بودن زمان قطعی انجام یافتن آن


تعلیق زدن ( تعلیق زدن . زَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) ثبت کردن، یادداشت کردن


تعلیقه (تَ قِ) [ ع . تعلیقة ] (اِ.) شرحی که در حاشیه کتاب یا رساله نوشته شود. ج . تعالیق


تعلیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) علت آوردن


تعلیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) یاد دادن


تعلیمی (تَ) [ ع - فا. ] 1 - (اِ.) تسمه ای که به لگام اسب بندند. 2 - عصای سبکی که به دست گیرند


تعمد (تَ عَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) از روی عمد کاری را انجام دادن


تعمداً (تَ عَ مُّ دَ نْ) [ ع . ] (ق .) آگاهانه، دانسته


تعمق (تَ عَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) ژرف اندیشیدن


تعمل (تَ عَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) خود را به زحمت انداختن برای انجام کاری


تعمم (تَ عَ مُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) دستار بستن، عمامه بستن . 2 - (اِمص .) دستاربندی، عمامه بندی ؛ ج . تعممات


تعمید (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - به عمد کاری را انجام دادن . 2 - غسل دادن کودکان و کسانی که به دین مسیح می گروند


تعمیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آباد کردن . 2 - مرمت کردن خرابی


تعمیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) ژرف اندیشی


تعمیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) عمومیت دادن


تعمیه (تَ یِ) [ ع . تعمیة ] (مص م .) 1 - کور کردن، نابینا ساختن . 2 - معما گفتن


تعنت (تَ عَ نُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - خواری و مشقت کسی را خواستن . 2 - عیب جویی کردن از کسی


تعنیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - درشتی کردن . 2 - سرزنش کردن


تعهد (تَ عَ هُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) کاری را به عهده گرفتن . 2 - عهد بستن، 3 - (اِمص .) غمخواری


تعهد کردن ( تعهد کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - به عهده گرفتن . 2 - نگاهداری، تیمار داشتن


تعود (تَ عَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) خو گرفتن، خود را به کاری عادت دادن


تعویذ (تَ) [ ع . ] (اِ.) دعایی که برای رفع بلا و دفع چشم زخم به گردن یا بازو بندند


تعویض (تَ) [ ع . ] (مص م .) بدل کردن، عوض کردن . ؛ تعویض روغنی جایی که روغن موتور، فیلتر هوا و مانند آن را در ماشین عوض می کنند


تعویق (تَ) [ ع . ] (مص ل .) به تأخیر انداختن کاری


تعویل (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - به صدای بلند گریه کردن . 2 - از کسی یاری خواستن


تعکف (تُ عَ کُّ) [ ع . ] (مص ل .) گوشه گرفتن، خلوت گزیدن


تعیش (تَ عَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - خوش زیستن، خوش گذراندن . 2 - (اِ.) گذران


تعین (تَ عَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بزرگی و دارایی یافتن . 2 - به چشم دیدن


تعییب (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - معیوب ساختن . 2 - به عیب نسبت دادن


تعییر (تَ) [ ع . ] (مص م .) سرزنش کردن


تعیین (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - معین کردن . 2 - مخصوص کردن . 3 - برگماشتن


تغابن (تَ بُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به یکدیگر ضرر رساندن در معامله . 2 - افسوس خوردن


تغار (تَ) [ تر. ] (اِ.) 1 - ظرف سفالی بزرگ که در آن ماست ریزند. 2 - ظرفی گلین که در آن آرد گندم و جو را خمیر کنند


تغافل (تَ فُ) [ ع . ] (مص ل .) خود را به غفلت زدن


تغامز (تَ مُ) [ ع . ] (مص ل .) چشمک زدن، غمزه آمدن


تغایر (تَ یُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - با هم مغایرت داشتن . 2 - بر یکدیگر رشک بردن


تغذی (تَ غَ ذِّ) [ ع . ] (مص ل .) غذا خوردن


تغذیه (تَ یِ) [ ع . تغذیة ] 1 - (مص م .) خورانیدن، غ ذا دادن . 2 - (اِمص .) خوردن


تغرب (تَ غَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) از وطن دور شدن، غربت گزیدن


تغرید (تَ) [ ع . ] (مص ل .) آواز خواندن پرندگان


تغریر (تَ) [ ع . ] (مص م .) به خطر انداختن


تغریق (تَ) [ ع . ] (مص م .) غرق کردن، در آب فرو بردن


تغزل (تَ غَ زُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) غزل سرایی کردن، شعری عاشقانه گفتن . 2 - عشق ورزیدن . 3 - (اِمص .) غزل سرایی


تغسیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) غسل دادن


تغشی (تَ غَ شِّ) [ ع . ] (مص م .) 1 - پوشیدن . 2 - فرو رفتن


تغضن (تَ غَ ضُّ) [ ع . ] (مص ل .) چین و چروک افتادن پوست بدن یا جامه


تغطی ( تَ غَ) [ ع . ] (مص م .) پوشاندن، مستور کردن


تغطیه (تَ یِ یا یَ) [ ع . تغطیة ] (مص م .) پوشیدن، مستور داشتن


تغلب (تَ غَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) پیروز شدن، غالب شدن


تغلیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) چیره کردن


تغلیط (تَ) [ ع . ] (مص م .) به غلط نسبت دادن، به غلط انداختن


تغلیظ (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - غلیظ کردن . 2 - سخن درشت گفتن


تغلیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) بستن


تغمد (تَ غَ مُّ) [ ع . ] (مص م .) 1 - پوشاندن، فروپوشیدن . 2 - ظرف را پر کردن


تغنج (تَ غَ نُّ) [ ع . ] (مص ل .) ناز و کرشمه کردن


تغنی (تَ غَ نِّ) [ ع . ] (مص ل .) سرود خواندن، شعر را به آواز خواندن


تغنی ( تغنی .) [ ع . ] 1 - (مص ل .) توانگر شدن، بی نیاز شدن . 2 - (اِمص .) توانگری، بی نیازی


تغنیه (تَ یِ) [ ع . تغنیة ] (مص ل .)آواز خواندن


تغوط (تَ غَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پلیدی انداختن . 2 - مدفوع کردن


تغیب (تَ غَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) غیب شدن، ناپدید گشتن


تغیر (تَ غَ یُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) دگرگون شدن . 2 - برآشفتن . 3 - (اِمص .)گردش . 4 - (اِ.) پرخاش


تغیط (تَ غَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) خشم گرفتن


تغییر (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دیگرگون ساختن . 2 - (اِمص .) گردش، دگرگونی


تف (تَ) (اِ.) 1 - حرارت، گرمی . 2 - روشنی، پرتو، نور


تف (تُ) (اِ.) آب دهان


تف مالی (تُ) (حامص .) (عا.) 1 - به آب دهان آغشته کردن چیزی، تف مالیدن . 2 - سرسری شستن ظرف و امثال آن


تفأل (تَ فَ أُ) [ ع . ] 1 - (مص م .) فال زدن . 2 - (اِمص .) فال گویی، فال اندازی . 3 - (اِ.) فال، شگون . ج . تفألات


تفاح (تُ فّ) [ ع . ] (اِ.) سیب


تفاحش (تَ حُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - ناسزا گفتن . 2 - از حد گذشتن


تفاخر (تَ خُ) [ ع . ] (مص م .) به یکدیگر فخر کردن، به خود نازیدن


تفادی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) دوری گزیدن، پرهیز نمودن


تفارق (تَ رُ) [ ع . ] (مص ل .) از هم جدا شدن


تفاریق (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تفریق ؛ پراکنده ها، چیزهای پراکنده، اندک اندک


تفاسخ (تَ سُ) [ ع . ] (مص ل .) با یکدیگر در فسخ معامله هم رأی شدن


تفاسیر (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تفسیر؛ گزارش ها


تفاصح (تَ صُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) تظاهر به فصیح بودن . 2 - (اِمص .) چرب زبانی


تفاصیل (تَ) [ ع . ] (مص . اِ.) جِ تفصیل  - شرح و بسط ها. 2 - فصل های جدا از هم


تفاضل (تَ ضُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بر یکدیگر برتری جستن . 2 - (اِمص .) برتری، فزونی، پیشی . 3 - حاصل تفریق (ریاضی )


تفاعل (تَ عُ) [ ع . ] 1 - (مص .) اظهار آن چه در باطن نیست . 2 - (اِ.) در صرف عربی یکی از باب های ثلاثی مزیدفیه


تفاغ (تَ یا تِ) (اِ.) قدح شراب


تفال (تُ) (اِ.) آب دهن که از اثر مزة چیزی به هم رسد، تف


تفالج (تَ لُ) [ ع . ] (مص ل .) اظهار فالج بودن کردن


تفاله (تُ لِ) [ ع . ] (اِ.) باقی ماندة میوه و هر چیز دیگری پس از فشردن و گرفتن آبش


تفانی (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) یکدیگر را نابود کردن . 2 - (مص ل .) با هم نیست شدن


تفاهم (تَ هُ) [ ع . ] (مص م .) یکدیگر را فهمیدن


تفاوت (تَ وُ) [ ع . ] (مص ل .) از هم جدا و دور شدن، فرق و اختلاف دایمی داشتن


تفاوی (تَ) [ ع . ] (مص م .) مساعده دادن به کارگر و زارع


تفت (تَ) 1 - (ص .) گرم . 2 - (اِ.) گرمی، حرارت . 3 - حرارت ناشی از خشم . 4 - با شتاب، تند و تیز. 5 - خرام، خرامان


تفت (تَ) (اِ.) سبد چوبین که در آن میوه جا دهند


تفتان (تَ) 1 - (ص .) هر چیز گرم شده از آفتاب یا آتش . 2 - (اِ.) قسمی از نان ؛ تافتون


تفتت (تَ فَ تُّ) [ ع . ] (مص ل .)ریز ریز شدن


تفتح (تَ فَ تُّ) [ ع . ] (مص ل .) گشوده شدن، باز شدن


تفتق (تَ فَ تُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) شکافتن، شکاف خوردن، کفتن، کافتن . 2 - (اِمص .) شکافتگی ؛ ج . تفتقات


تفتن (تَ تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گرم شدن . خشمناک گردیدن . 2 - گداخته شدن در آتش


تفته (تَ تِ) (ص مف .) 1 - بسیار گرم شده . 2 - گداخته شده


تفته (تَ تِ یا تَ) 1 - (اِمف .) تابیده . 2 - (اِ.) تار عنکبوت


تفتی (تَ فَ تّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - باز ایستادن دختر از لهو و بازی با کودکان . 2 - جوانمردی نمودن . 3 - ورزشکار بودن


تفتیت (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) ریز ریز کردن، از هم پاشیدن . 2 - (مص ل .) شکسته و ریزه شده


تفتیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) باز کردن، گشودن


تفتیدن (تَ دَ) (مص ل .) نک تفتن


تفتیده (تَ د) (ص مف .) نک تفته


تفتیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) سست گردانیدن


تفتیش (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) تفحص کردن، جستجو کردن . 2 - (اِمص .) بازرسی، پژوهش . ؛ تفتیش عقاید پرس و جو دربارة عقاید دینی و سیاسی مردم برای شناسایی مخالفان . ؛ تفتیش بدنی الف - گشتن لباس و بدن کسی . ب - بازرسی بدنی


تفتیق (تَ) [ ع . ] (مص ل .) کهنه شدن، شکافتن، دریدن


تفتین (تَ) [ ع . ] (مص م .) آشوب کردن، فتنه انداختن


تفتیک (تَ) (اِ.) کرک، پشم نرم زیر موهای بز که از آن در بافتن شال استفاده می کنند


تفتیک ( تفتیک .) [ ع . ] (مص م .) 1 - از هم جدا کردن . 2 - جدا کردن پنبه از دانه


تفجر (تَ فَ جُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - روان شدن . 2 - دمیدن صبح . 3 - جوانمردی کردن


تفجع (تَ فَ جّ) [ ع . ] (مص ل .) دردمند شدن


تفجیر (تَ) (مص م .) روان کردن، گشوده کردن، آب بدوانیدن ؛ ج . تفجیرات


تفحص (تَ فَ حُّ) [ ع . ] (مص م .) جستجو کردن، تحقیق کردن


تفخر (تَ فَ خُّ) [ ع . ] (مص ل .) بزرگی کردن


تفخیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) بزرگ داشتن، بزرگ گردانیدن


تفدیه (تَ یِ) [ ع . تفدیة ] (مص م .) فدیه دادن


تفرث (تَ فَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) شوریدن دل زن باردار


تفرج (تَ فَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - از تنگی و دشواری بیرون آمدن . 2 - گردش، سیر


تفرجگاه ( تفرجگاه .) [ ع - فا. ] (اِمر.) گردشگاه، جای تفرج


تفرد (تَ فَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) یگانه بودن، تنها شدن


تفرس (تَ فَ رُّ) [ ع . ] (مص م .) با هوشیاری دریافتن و فهمیدن


تفرع (تَ فَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) شاخه شاخه شدن


تفرعن (تَ فَ عُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) مانند فرعون متکبر و ستمکار بودن . 2 - ستمکار گردیدن . 3 - (اِمص .) خودپرستی، تکبر


تفرغ (تَ فَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - فارغ شدن از کاری . 2 - در کاری جدیت کردن


تفرق (تَ فَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) پراکنده شدن، جدا شدن


تفرقه (تَ رِ قِ) [ ع . تفرقة ] (مص م .) پراکندن، جدایی انداختن


تفریج (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - گشودن . 2 - برطرف کردن اندوه . 3 - پیر شدن


تفریح (تَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) شادمانی نمودن . 2 - (مص م .) شادمان ساختن


تفریح گاه ( تفریح گاه .) [ ع - فا. ] (اِمر.) محل تفریح، گردش گاه


تفریحات ( تفریحات .) [ ع . ] (مص . اِ.) جِ تفریح . ؛ تفریحات سالم تفریحی که به سلامت شخص یا ارزش های اخلاقی جامعه زیان نرساند


تفرید (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - یگانه کردن . 2 - گوشه گزینی


تفریض (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - واجب گردانیدن چیزی . 2 - جداجدا کردن . 3 - رخنه نمودن . 4 - آشکار نمودن


تفریط (تَ) [ ع . ] (مص م .) کوتاهی کردن، ضایع کردن


تفریغ (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - خالی کردن ظرف از آنچه در آن است . 2 - پرداختن و فراغت از کاری


تفریق (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) جدا کردن . 2 - کم کردن عدد کوچکتر از بزرگتر. 3 - (اِمص .) جدایی . 4 - کاهش


تفزع (تَ فَ زُّ) [ ع . ] (مص ل .) ترسیدن


تفس (تَ) (اِ.) گرمی


تفسان (تَ) (ص فا.) چیزی که از گرمی آفتاب یا آتش داغ شده باشد


تفسره (تَ س رِ) [ ع . ] (اِ.) پیشاب بیمار که پزشک از آزمایش آن پی به بیماری می برد


تفسه (تَ یا تُ س) (اِ.) 1 - لکة سیاهی که روی چهره پیدا شود. 2 - خواستن هر چیزی، ویار. 3 - اندوه و بی تابی


تفسید (تَ) [ ع . ] (مص م .) تباه کردن


تفسیدن (تَ دَ) (مص ل .) گرم شدن از تف آتش یا آفتاب


تفسیده (تَ د) (ص مف .) گرم شده، گداخته


تفسیر (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) شرح کردن، بیان کردن . 2 - (اِمص .) گزارش . 3 - بیان و تشریح معنی و لفظ آیات قرآن . ؛ تفسیر به رأی الف - تفسیر قرآن براساس ذوق و نظر شخصی و نه حقایق آن . ب - تفسیر سخن یا امری مطابق میل خود


تفسیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) فاسق شمردن


تفسیله (تَ لِ) (اِ.) نوعی پارچة ابریشمی که از آن جامه و غیره دوزند


تفش (تَ) (اِ.) سرزنش، طعنه


تفشه (تَ ش یا شَ) (اِ.) طعنه، سرزنش


تفصی (تَ فَ صِّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - از تنگی و دشواری رها شدن . 2 - دربارة چیزی کنجکاوی کردن


تفصیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - جدا کردن . فصل فصل کردن . 2 - شرح دادن


تفصیله (تَ لِ یا لَ) [ ع . تفصیلة ] (اِ.) 1 - قطعه ای پارچه . 2 - برشی از جامه


تفصیلی (تَ) [ ع - فا. ] (ص .) مفصل، مشروح


تفضل (تَ فَ ضُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - برتری یافتن . 2 - نیکی کردن . 3 - (اِمص .) فزونی، برتری . 4 - نیکی، لطف


تفضیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) رسوا کردن


تفضیض (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نقره کوب کردن، سیم اندود کردن . 2 - آب نقره دادن


تفضیل (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) برتری دادن . 2 - بسط دادن، شرح دادن . 3 - (اِمص .) شرح و بسط


تفطن (تَ فَ طُّ) [ ع . ] (مص ل .) دریافتن، با هوشیاری مطلبی را فهمیدن


تفظیع (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) فظیع گردانیدن، زشت و سخت کردن . 2 - به زشتی نسبت دادن . 3 - (اِمص .) زشتی، شناعت ؛ ج . تفظیعات


تفقد (تَ فَ قُّ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دلجویی کردن . 2 - (اِمص .) بازجست، واجست


تفقه (تَ فَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) فقه آموختن، دانشمندی جستن


تفلون (تِ لُ) [ فر - انگ . ] (اِ.) نامی تجاری مشتق از ماده ای پلاستیکی که برای ایجاد پوشش های بسیار مقاوم در برابر گرما و عوامل شیمیایی مورد استفاده قرار می گیرد


تفنن (تَ فَ نُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گوناگون شدن . 2 - به سرگرمی های مختلف مشغول شدن


تفنه (تَ نَ) (اِ.) تار عنکبوت


تفنگ (تُ فَ) (اِ.) جنگ افزاری که با آن گلوله را به مسافت دور و نزدیک پرتاب می کنند و انواع مختلف دارد: دولول، سرپر، بادی، کمرشکن، شکاری و مانند آن


تفنگ چی ( تفنگ چی .) [ فا - تر. ] (ص نسب .) آن که در دسته ای نظامی با تفنگ می جنگد یا نگهبانی می دهد


تفهم (تَ فَ هُّ) [ ع . ] (مص ل .) دریافتن، فهمیدن


تفهیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) فهمانیدن، حالی کردن


تفو (تُ) (اِ.) 1 - آب دهان . 2 - برای تحقیر و توهین به کسی یا چیزی گویند


تفوق (تَ فَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) برتری یافتن


تفوه (تَ فَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) سخن گفتن، لب به سخن باز کردن


تفویت (تَ) [ ع . ] (مص م .) از دست دادن


تفویض (تَ) [ ع . ] (مص م .) واگذار کردن، سپردن


تفک (تُ فَ) (اِمر.) تفنگ، تفنگ بادی


تفکر (تَ فَ کُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) اندیشه کردن . 2 - (اِمص .) اندیشه


تفکه (تَ فَ کُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - میوه خوردن . 2 - شوخ بودن، شوخی کردن . 3 - لذت بردن


تفکی (تُ فَ) (ص .) (عا.) سست، بی دوام


تفکیر (تَ) [ ع . ] (مص ل .) اندیشیدن


تفکیک (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) از هم جدا کردن، بازگشادن . 2 - (اِمص .) جدایی، گشودگی . 3 - گرفتن سند جداگانه برای بخشی از یک ساختمان


تفیدن (تَ دَ) (مص ل .) گرم شدن، داغ گشتن


تق (تَ یا تِ قّ) (ص .) صدایی که از شکستن چیزی یا برخورد دو جسم سخت یا افتادن جسمی به وجود می آید. ؛ تق و لق الف - نیمه تعطیل . ب - زهوار دررفته، فرسوده . ؛ تق ِ تق چیزی درآمدن الف - صدای چیزی درآمدن . ب - افشا شدن امری نهانی


تق تق (تَ تَ) (اِصت .) آواز به هم خوردن کوبة در و مانند آن


تقا (تِ) [ ع . تقاء ] (اِمص .) پرهیزکاری


تقابل (تَ بُ) [ ع . ] (مص ل .) برابر شدن، رو به روی هم واقع شدن


تقاتل (تَ تُ) [ ع . ] (مص م .) یکدیگر را کشتن


تقادم (تَ دُ) [ ع . ] (مص ل .) دیرینه شدن، دیرینگی


تقادم ( تقادم .) [ ع . ] (اِ.) جمع تقدمه، پیشکش، هدیه


تقادیر (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تقدیر


تقارب (تَ رُ) [ ع . ] (مص ل .)1 - به هم نزدیک شدن . 2 - نام یکی از بحور شعر به معنی متقارب


تقارن (تَ رُ) [ ع . ] (مص ل .) قرین شدن با یکدیگر


تقاسم (تَ سُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - با هم بخش کردن . 2 - با هم قسم خوردن


تقاص (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) قصاص گرفتن از هم . 2 - تاوان گرفتن . 3 - معامله به مثل کردن . ؛ تقاص پس دادن مجازات شدن، تاوان دادن


تقاضا (تَ) [ ع . ] (مص ل .) درخواست کردن


تقاضی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) نک تقاضا


تقاطر (تَ طُ) [ ع . ] (مص ل .) قطره قطره آمدن


تقاطع (تَ طُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) یکدیگر را قطع کردن، قطع کردن دو خط یکدیگر را. 2 - (اِمص .) برخورد، قطع


تقاعد (تَ عُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بازایستادن از کاری . 2 - بازنشسته شدن


تقاعس (تَ عُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - از کاری سر باز زدن . 2 - عقب ماندن، به تأخیر افتادن . 3 - طفره رفتن


تقامر (تَ مُ) [ ع . ] (مص ل .) با یکدیگر شرط بستن و قمار کردن


تقاوی (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) مساعده دادن به کارگر و زارع . 2 - (اِمص .) پیش پرداخت، مساعده


تقبل (تَ قَ بُّ) [ ع . ] (مص م .) پذیرفتن، به عهده گرفتن


تقبل الله (تَ قَ بَّ لَ لْ لا) [ ع . ] (جملة دعایی ) خدا بپذیرد، ایزد بپذیرد


تقبیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) زشت شمردن، زشت کردن


تقبیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) بوسه زدن، بوسیدن


تقتیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - در دادن نَفَقه به عیال و اولاد سخت گرفتن . 2 - بو بلند کردن از غذا، گوشت


تقدس (تَ قَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پاک بودن . 2 - پارسا بودن


تقدم (تَ قَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) پیش افتادن، جلو رفتن


تقدمه (تَ د مِ) [ ع . تقدمة ] 1 - (مص م .) پیشکش کردن . 2 - (اِ.) پیشکش . 3 - مبلغ معینی که به عنوان مساعده و برحسب قرار معین مالک در آغاز مال به زارع می دهد و هنگام برداشت پس می گیرد


تقدیر (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) اندازه گرفتن . 2 - (اِ.) فرمان خدا، سرنوشت . 3 - (مص ل .) ارج نهادن


تقدیس (تَ) [ ع . ] (مص م .) پاک خواندن، پاک شمردن


تقدیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - پیشکش کردن، هدیه دادن . 2 - پیش انداختن


تقرب (تَ قَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - نزدیک شدن . 2 - خویشاوند شدن . 3 - نزد کسی شأن و مرتبه داشتن


تقرر (تَ قَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) استوار گشتن


تقریب (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نزدیک کردن . 2 - چهار نعل تاختن اسب . 3 - قربانی کردن


تقریر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - برقرار کردن . 2 - بیان کردن


تقریض (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بریدن، قطع کردن . 2 - شعر گفتن . 3 - مدح کردن . 4 - ذم گفتن (اضداد)


تقریظ (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - ستودن . 2 - مطلبی را در تجمید کتاب یا نوشته ای نوشتن


تقریع (تَ) [ ع . ] (مص م .) سرزنش کردن


تقزز (تَ قَ زُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پرهیزگار شدن . 2 - کناره کردن از گناه . 3 - رمیده شدن طبع از چیزی


تقس کردن (تَ. کَ دَ) (مص م ) نک تَخس کردن


تقسم (تَ قَ سُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پراکنده گشتن . 2 - (مص م .) پراکنده کردن


تقسه (تَ قَ سُّ) [ ع . ] 1 - (مص م .) پراکنده کردن . 2 - (مص ل .) پراکنده گشتن


تقسیط (تَ) [ ع . ] (مص م .) قسط قسط کردن، قسط بندی


تلاهی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) یکدیگر را سرگرم ساختن


تقسیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - قسمت کردن . 2 - بخش کردن عددی بر عدد دیگر. 3 - توزیع کردن، پخش کردن


تقشف (تَ قَ شُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) به کم ساختن، زندگی مرتاضی را پیشه کردن . 2 - (اِمص .) تنگی معشیت، درویشی


تقشیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) پوست کردن، پوست کندن


تقصی (تَ قَ صِّ) [ ع . ] (مص ل .) به نهایت چیزی رسیدن، دور شدن


تقصیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - کوتاه کردن . 2 - سستی ورزیدن، کم کاری کردن . 3 - گناه، جرم


تقصیر افتادن ( تقصیر افتادن . اُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) کوتاهی شدن، سستی رفتن


تقضی (تَ قَ ضّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گذشتن، سپری شدن . 2 - نابود گردیدن


تقطر (تَ قَ طُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - چکیدن، چکیده شدن . 2 - به پهلو افتادن


تقطع (تَ قَ طُّ) [ ع . ] (مص ل .) بریده شدن، از هم بریدن


تقطیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) رو ترش کردن، گره به پیشانی زدن


تقطیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - چکانیدن . 2 - فرایند تبدیل گاز یا بخار به مایع


تقطیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - پاره پاره کردن . 2 - تجزیه کردن شعر به اجزا و ارکان عروضی برای معین کردن موزون یا ناموزون بود شعر. 3 - کنایه از: پیمودن


تقعر (تَ قَ عُّ) [ ع . ] (مص ل .) گود شدن


تقعیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) گود کردن


تقفل (تَ قَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) بسته شدن در، قفل شدن


تقلا (تَ قَ لّ) [ ع . تقلی ] (مص ل .) کوشش و تلاش کردن


تقلب (تَ قَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دگرگون شدن . 2 - در کاری به سود خود و به زیان دیگری تصرف کردن


تقلد (تَ قَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گردن بند به گردن انداختن . 2 - پذیرفتن


تقلص (تَ قَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) به هم پیوستن، در هم کشیدن


تقلی (تُ) [ تر. ] (اِ.) گوسفند شش ماهه


تقلیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) دگرگون کردن، وارونه کردن


تقلید (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - گردن بند به گردن انداختن . 2 - پیروی کردن . 3 - کار به عهدة کسی گذاشتن


تقلیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) از بیخ و بن برکندن، ریشه کن ساختن


تقلیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) کاهش دادن، کاستن


تقنین (تَ) [ ع . ] (مص م .) قانون گذاشتن


تقنینیه (تَ یَّ) [ ع . تقنینیة ] (ص نسب .) مؤنث تقنینی . دورة تقنینیه، مجالس تقنینیه . قوة تقنینیه : یکی از قوای سه گانة کشور که عامل تشکیل حکومت صحیح است و آن شامل مجلس شورایی است مرکب از نمایندگان ملت که وضع قوانین را به عهده می گیرد؛ قانون گذاری


تقهقر (تَ قَ قُ) [ ع . ] (مص ل .)به عقب برگشتن، واپس رفتن


تقوی (تَ وا) [ ع . ] (اِمص .) پرهیزکاری، اطاعت از خدا


تقویت (تَ یَ) [ ع . تقویة ] (مص م .) نیرو دادن


تقویم (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بهاء جنسی را تعیین کردن . 2 - راست کردن . 3 - تعیین اوقات و زمان ها. 4 - (اِ.) گاهنامه


تقی (تَ یّ) [ ع . ] (ص .) پرهیزگار. ج . اتقیاء


تقید (تَ قَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) پابند چیزی شدن


تقیل (تَ قَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پیروی کردن . 2 - همانند شدن . 3 - در نیمه روز خوابیدن


تقیه (تَ یِّ) [ ع . تقیة ] (مص ل .) 1 - پرهیز کردن . 2 - خودداری از آشکار کردن مذهب خویش برای حفظ جان


تقیید (تَ) [ ع . ] (مص م .) در بند کردن، مقید ساختن


تل (تَ) (اِ.) پسر امرد مزلف و مضخم، تگل


تل (تَ لّ) [ ع . ] (اِ.) پشته، تپة بلند. ج . تلال


تلاتوف (تَ) (ص .) 1 - کسی که خود را کثیف و ناپاک نگاه دارد. 2 - شور و غوغا


تلاج (تَ) (اِ) بانگ، مشغله شور و غوغا


تلاحق (تَ حُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به هم رسیدن . 2 - از پی هم آمدن


تلازم (تَ زُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - همراه بودن . 2 - به یکدیگر وابسته بودن


تلاش (تَ) (اِ.) کوشش، سعی


تلاشی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) از هم پاشیده شدن


تلاصق (تَ صُ) [ ع . ] (مص ل .) به هم چسبیدن، متصل شدن


تلاطف (تَ طُ) [ ع . ] (مص ل .) به یکدیگر مهربانی کردن، با هم خوش رفتاری کردن


تلاطم (تَ طُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به هم خوردن . 2 - به یکدیگر لطمه زدن


تلاعب (تَ عُ) [ ع . ] (مص ل .) بازی کردن


تلاعن (تَ عُ) [ ع . ] (مص ل .) یکدیگر را لعن کردن


تلافی (تَ) [ ع . ] (مص م .)دریافتن، جبران کردن


تلاقی (تَ) [ ع . ] (مص م .) دیدار کردن


تلال (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تل ؛ پشته ها


تلالؤ (تَ لَ لُ) [ ع . ] (مص ل .) درخشیدن، برق زدن


تلالا (تَ) (اِ.) 1 - رکن تقطیع موسیقی قدیم . 2 - صوت، خوانندگی، آواز


تلامذه (تَ مِ ذ) [ ع . تلامذة ] (اِ.) جِ تلمیذ؛ شاگردان


تلامیذ (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تلمیذ؛ شاگردان


تلاوت (تَ وَ) [ ع . ] (مص م .) خواندن، قرائت کردن


تلبث (تَ لَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) درنگ کردن


تلبس (تَ لَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - لباس پوشیدن . 2 - آمیخته و مبهم شدن کار


تلبیس (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نیرنگ ساختن . 2 - پوشاندن، حقیقت را پنهان کردن


تلثم (تَ لَ ثُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بوسه زدن . 2 - دهان بند زدن


تلجئه (تَ جِ ئِ) [ ع . تلجئة ] (مص م .) 1 - قرار دادن مال برای بعضی از وارثان دون بعض . 2 - واگذار کردن زمین خود به دیگری و بدین نحو تحت حمایت او درآمدن ؛ التجاء


تلجلج (تَ لَ لُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - مردد بودن . 2 - در گفتن سخنی تردید داشتن


تلخ (تَ) [ په . ] (ص .) 1 - دارای مزة غیرمطبوع، بدمزه . 2 - زننده، سخت، سخن تلخ . 3 - تندخو، بدخلق


تلخه (تَ خِ) (اِمر.) 1 - تلخک . 2 - صفرا، زرداب


تلخک (تَ خَ) (اِمصغ .) 1 - مصغر تلخ . 2 - خربزة تلخ . 3 - کاسنی


تلخیص (تَ) [ ع . ] (مص م .) خلاصه کردن


تلذذ (تَ لَ ذُّ) [ ع . ] (مص ل .) لذت بردن


تلسک (تِ لِ) (اِ.) خوشة کوچک انگور که جزو خوشة بزرگ است


تلسکوپ (تِ لِ) [ فر. ] (اِ.) دوربین بزرگ که با آن ستارگان را رصد می کنند


تلطف (تَ لَ طُّ) [ ع . ] (مص ل .) نرمی کردن، مهربانی کردن


تلطیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - لطیف کردن . 2 - زیبا ساختن


تلعب (تَ لَ عُّ) [ ع . ] (مص ل .) بازی کردن


تلعت (تَ عَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - نشیب، سرازیر. 2 - سیل گیر. 3 - دهانة رودخانه


تلعثم (تَ لَ ثُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - درنگ کردن . 2 - تأمل کردن


تلعلم (تَ لَ لُ) [ ع . ] (مص ل .) توقف کردن، درنگ کردن در کار


تلف (تَ لَ) [ ع . ] (مص ل .) هلاک شدن، نابود شدن


تلف کردن (تَ لَ. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) 1 - به هدر دادن . 2 - نابود کردن


تلفت (تَ لُ فّ) [ ع . ] (مص ل .) نیک نگریستن، به چپ و راست نگاه کردن، خیره شدن


تلفظ (تَ لَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بر زبان آوردن کلمه . 2 - سخن گفتن


تلفن (تِ لِ فُ) [ انگ . ] (اِ.) دستگاهی که به وسیلة آن می توان اصوات و مکالمات را به مسافت دور انتقال داد یا دریافت کرد


تلفن خانه ( تلفن خانه . نِ) [ فر - فا. ] (اِمر.) 1 - ادارة تلفن . 2 - اتاقی که دارای انشعابات تلفن باشد و برقراری تماس های تلفنی را بر عهده داشته باشد


تلفن همراه ( تلفن همراه هَ) [ انگ فا. ] (اِ.) نک موبایل


تلفن چی ( تلفن چی .) [ فر - تر. ] (ص نسب .) مأمور تلفن، آن که مسئول برقرار کردن ارتباط های تلفنی یا پاسخ گویی به تماس های تلفنی اداره یا سازمانی است


تلفنی ( تلفنی .) [ فر - فا. ] 1 - (ص نسب .) منسوب به تلفن : پیغام تلفنی . 2 - (ق .) با استفاده از تلفن، به وسیلة تلفن


تلفیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) پیچیدن، درنوردیدن


تلفیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) به هم بستن، به هم پیوستن، مرتب کردن


تلقاء (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دیدار کردن، رو به رو شدن . 2 - (اِمص .) دیدار. 3 - جای دیدار


تلقب (تَ لَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) لقب یافتن، دارای لقب گردیدن


تلقن (تَ لَ قُّ) [ ع . ] (مص م .) فراگرفتن، فهمیدن


تلقی (تَ لَ قِّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) آموختن . 2 - ملاقات کردن، برخورد کردن . 3 - (اِمص .) فراگیری، آموزشی . 4 - دیدار، برخوردن، پذیرش


تلقیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) لقب دادن


تلقیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بارور کردن درخت خرمای ماده به وسیلة داخل کردن مایة خرمای نر به درون آن . 2 - واکسن زدن


تلقین (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - فهماندن . 2 - کسی را وادار به گفتن کلامی کردن


تلمبار (تَ لَ) (اِ.) = تلنبار: 1 - هر چیز که روی هم ریخته و انبار شده باشد. 2 - جایی که در آن کرم ابریشم را پرورش دهند


تلمبه (تُ لُ ب) [ تر. ] (اِ.) دستگاهی که به وسیلة آن مایعات و گازها را از منبعی بیرون کشند


تلمذ (تَ لَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) شاگردی کردن


تلمع (تَ لَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) روشن شدن، درخشیدن


تلمق (تَ لَ مُّ) [ ع . ] (مص م .) خوردن


تلمیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نگاه تند و آنی به چیزی افکندن . 2 - اشاره کردن . 3 - اشاره کردن شاعر در شعر به داستان یا مثلی مشهور یا آوردن اصطلاحات علمی در شعر


تلمیذ (تِ) [ ع . ] (اِ.) شاگرد، دانش آموز. ج . تلامذه، تلامیذ


تلنگ (تُ لَ) (اِ.) 1 - نیاز، ضرورت . 2 - میل، خواهش


تلنگ (تَ لَ) (اِ.) میوه ای است شبیه به شفتالو


تلنگ (تِ لِ) (اِ.) بشکن


تلنگ دررفتن ( تلنگ دررفتن . دَ. رَ تَ) (مص ل .) (عا.) 1 - گوزیدن . 2 - در انجام کاری ضعیف و ناتوان شدن


تلنگر (تَ لَ گُ) (اِ.) ضربه زدن با سر انگشت به کسی یا چیزی


تله (تَ لِ) (اِ.) دام، ابزاری برای گرفتن حیوانات


تله بست (تَ لِ بَ) (اِمر.) چوب بست


تله تایپ ( تله تایپ .) [ انگ . ] (اِمر.) دستگاهی است شبیه ماشین تحریر که سیم های برقی آن را به ماشین تحریر دیگری نظیر خود آن در نقطة دیگر وصل کنند و چون مطالبی به وسیلة ماشین اول نوشته شود ماشین دومی رونوشت آن را به طور خودکار حاضر می کند


تله تکس (تِ لِ تِ) [ انگ . ] (اِ.) سیستمی که اطلاعات مورد نیاز روزانه را از قبیل اجناس و ساعت پرواز هواپیما و اخبار مهم سیاسی به صورت نوشته روی صفحه تلویزیون ظاهر کند، پیام نما. (فره )


تله پاتی (تِ لِ) [ فر. ] (اِمر.) انتقال و ارتباط فکر از راه دور، دورآگاهی (فره )


تلهب (تَ لَ هُّ) [ ع . ] (مص ل .) زبانه کشیدن آتش


تلهف (تَ لَ هُّ) [ ع . ] (مص ل .) افسوس خوردن


تلو (تِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - دنبال، پس . 2 - بچة شتر که دنبال مادر خود می رود


تلواسه (تَ س ِ) (اِ.) = تالواسه : 1 - اضطراب، بی قراری . 2 - اندوه، ملالت


تلوتلو (تِ تِ) (اِمر.) حرکت به چپ و راست مانند راه رفتن اشخاص مست


تلوث (تَ لَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) آلوده شدن


تلون (تَ لَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) رنگ به رنگ گشتن، هر لحظه به رنگی درآمدن


تلوک (تَ لُ) (اِ.) نشانه، هدف


تلویح (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - اشاره کردن، با اشاره فهماندن . 2 - سخنی را در ضمن سخن دیگر به کنایه بیان داشتن


تلویزیون (تِ لِ یُ) [ فر. ] (اِ.) دستگاهی است که تصاویر اشیاء و اشخاص را از مسافت دور به وسیلة امواج الکترونیکی انتقال دهد


تلویم (تَ) [ ع . ] (مص م .) سرزنش کردن


تلوین (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - رنگ به رنگ کردن . 2 - اسلوب سخن را تغییر دادن و متنوع ساختن . 3 - غذاهای گوناگون حاضر کردن


تلپ (تِ لِ) (ص .) 1 - تالاپ . 2 - ویژگی آن که خود را به دیگران تحمیل می کند. ؛ تلپ شدن سربار شدن


تلکس (تِ لِ) [ انگ . ] (اِ.) دستگاه ارتباطی برای ارسال و دریافت پیام که با گرفتن شمارة مخاطب دستگاه تله تایپ آن به کار می افتد و پیام را ثبت می کند


تلکه (تَ لَ کِ) (اِ.) (عا.) پول یا جنسی که با مکر و فریب از دیگری بگیرند


تلکه کردن ( تلکه کردن . کَ دَ) (مص ل .) باج گرفتن، رشوه گرفتن


تلگراف (تِ لِ) [ فر. ] (اِمر.) دستگاهی است که به وسیلة آن اخبار و مطالب را از راه دور مخابره کنند


تلگرام (تِ لِ) [ فر. ] (اِمر.) مطلبی که به وسیلة تلگراف مخابره و بر کاغذی نوشته شده باشد


تلی (تُ) (اِ.) 1 - کیسه ای که در آن اسباب خیاطی را بگذارند. 2 - دست افزار حجام


تلیبار (تَ) (اِ.) نک تلمبار


تلید (تَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - مال کهنه و قدیمی و موروثی . 2 - غیر عربی که در میان عرب پرورش یافته باشد


تلین (تَ لَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - نرم شدن . 2 - چاپلوسی کردن


تلیین (تَ) [ ع . ] (مص م .) نرم گردانیدن


تم (تِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - موضوع اساسی، مایه . 2 - زمینه


تم (تَ) [ په . ] (اِ.) 1 - تیرگی چشم، بیماری ای که باعث نابینایی و کمی دید می شود. 2 - تاریکی، سیاهی


تماثل (تَ ثُ) [ ع . ] (مص ل .) مانند هم شدن، ه مچون یکدیگر گردیدن


تماثیل (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تمثال  - نگارها. 2 - مجسمه ها، پیکرها


تماخره (تَ خَ رِ) (اِمص .) 1 - مزاح، خوش - طبعی . 2 - مطایبه


تمادح (تَ دُ) [ ع . ] (مص م .)یکدیگر را ستودن


تمادی (تَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) طول دادن، به درازا کشیدن . 2 - مداومت کردن بر کاری


تمار (تَ مّ) [ ع . ] (اِ.) خرمافروش


تمارض (تَ رُ) [ ع . ] (مص ل .) خود را به بیماری زدن


تمازج (تَ زُ) [ ع . ] (مص ل .) آمیخته شدن، مخلوط شدن


تمازح (تَ زُ) [ ع . ] (مص ل .) مزاح کردن با هم


تماس (تَ سّ) [ ع . ] (مص ل .) یکدیگر را مس کردن، به هم مالیده شدن


تماسخ (تَ سُ) [ ع . ] (مص ل .) انتقال نفس به بدن حیوان دیگر غیر انسان


تماسک (تَ سُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - خود را نگاه داشتن . 2 - چنگ در زدن و آویختن


تماسیح (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تمساح


تماشا (تَ) [ ع . تماشی ] 1 - (مص م .) دیدن، نگاه کردن . 2 - (مص ل .) گردش کردن، راه رفتن


تماشاخانه ( تماشاخانه . نِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) جایی که در آن هنرپیشگان داستانی را به نمایش درآوردند، تأتر


تماشاچی ( تماشاچی .) [ ع - تر. ] (ص مر. اِمر.) کسی که نمایش، بازی یا مسابقه ای را تماشا کند


تماشاگر ( تماشاگر . گَ) [ ع - فا. ] (اِمر.) بیننده، ناظر، کسی که تماشا می کند


تماشی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) با هم راه رفتن


تمالک (تَ لُ) [ ع . ] (مص ل .) خویشتن دار بودن


تمام (تَ) [ ع . ] (ص .) 1 - کامل، درست . 2 - بی - عیب . 3 - رسا. 4 - همه، همگی


تمام رخ (تَ. رُ) [ ع - فا. ] (اِمر.) نقش یا تصویری که از روبرو باشد. مق نیم رخ


تماماً (تَ مَ نْ) [ ع . ] (ق .) همه، همگی، کلاً جمعاً


تمامت (تَ مَ) [ ع . تمامة ] (مص ل .) 1 - تمام کردن، کامل کردن . 2 - همه


تمامی (تَ) [ ع - فا. ] (حامص .) 1 - به سر آمدن . 2 - رسیدگی، رسایی


تمامی ( تمامی .) [ ع - فا. ] (ص نسب .) 1 - تمام، همه . 2 - پایان


تمایز (تَ یُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - با هم فرق داشتن . 2 - جدا شدن


تمایل (تَ یُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - اظهار میل و رغبت کردن . 2 - به سوی چیزی کج شدن . 3 - (اِمص .) گرایش، میل . 4 - عاطفه، احساس


تمایم (تَ یِ) [ ع . تمائم ] (اِ.) جِ تمیمه


تمبر (تَ) [ فر. ] (اِ.) تکه کاغذی کوچک و چسبناک که ادارة پست چاپ و در مقابل اخذ حق حمل و نقل نامه ها و غیره به نامه و محمول الصاق کند


تمت (تَ مَّ) [ ع . ] (فع .) به پایان رسید، تمام شد (در آخر کتاب ها و رساله ها نوشته شود)


تمتع (تَ مَ تُّ) [ ع . ] (مص ل .) برخوردار شدن، بهره مند شدن


تمتم (تُ تُ) (اِ.) منگوله ای که از موی دم گاومیش هندی درست می کردند و آن را بر سر نیزه یا گردن اسب می بستند


تمتمام (تَ تَ) [ ع . ] (ص .) کسی که به علت تند حرف زدن، سخنش فهمیده نمی شود


تمثال (تَ) [ ع . ] (مص ل .) مثل زدن، مثل آوردن


تمثال (تِ) [ ع . ] (اِ.) صورت، نگار، مجسمه . ج . تماثیل


تمثل (تَ مَ ثُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - داستان زدن، مثال آوردن . 2 - شبیه چیزی شدن . 3 - قصاص گرفتن


تمثیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - مثال آوردن . 2 - تشبیه کردن


تمجمج (تَ مَ جْ مُ) [ ع . ] (مص ل .) سخن را نامفهوم ادا کردن


تمجید (تَ) [ ع . ] (مص م .) ستودن، تعریف کردن


تمحق (تَ مَ حُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - نابود شدن . 2 - سوختن


تمحل (تَ مَ حُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - حیله کردن . 2 - کسی را به تکلف انداختن


تمحیص (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آزمودن . 2 - پاکیزه کردن . 3 - کاستن . 4 - گوشت را از چربی و پی جدا کردن


تمدد (تَ مَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) دراز شدن، کشیده شدن


تمدن (تَ مَ دُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) شهرنشین شدن . 2 - (اِ.) همکاری مردم یک جامعه برای ترقی و پیشرفت


تمدیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) مدح کردن


تمدید (تَ) [ ع . ] (مص م .) کشیدن، دراز کردن


تمر ( تمر .) [ ع . ] (اِ.) خرما


تمر (تَ) (اِ.) آب مروارید، یکی از بیماری های چشمی که بیشتر در سنین بالا بروز می کند و باعث کم شدن نیروی دید می شود


تمر ( تمر .) (اِ.) درختی است با برگ های دراز و متناوب که هر برگ بیش از بیست تا سی برگچه دارد، گل هایش زرد یا سرخ رنگ است . میوه اش سرخ و ترش مزه است که در غلافی بزرگ جا دارد، برای قلب و معده مفید است


تمرد (تَ مَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) سرپیچی کردن، نافرمانی


تمرغ (تَ مَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) در خاک غلتیدن، از درد به خود پیچیدن


تمرکز (تَ مَ کُ) (مص جع .) گرد آمدن در یک جا، گرد آوردن در یک جا


تمرگیدن (تَ دَ) (مص ل .) (عا.) نشستن، در موقع تحقیر گفته می شود


تمرین (تَ) [ ع . ] (مص م .) عادت دادن، آشنا ساختن کسی به کاری


تمزیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) پاره کردن، دریدن جامه


تمساح (تِ) [ ع . ] (اِ.) جانوری است خزنده و سخت پوست دارای چهار دست و پا، در آب به راحتی شنا می کند، اما همیشه در آب نمی ماند، تخم هایش را در خشکی می گذارد. این حیوان دارای فک و دندان های بسیار نیرومند می باشد، کروکودیل


تمسح (تَ مَ سُّ) [ ع . ] (مص م .) 1 - دست مالیدن به چیزی، مسح کردن . 2 - روغن مالی کردن بدن


تمسخر (تَ مَ خُ) [ ع . ] (مص م .) مسخره کردن، ریشخند زدن


تمسک (تَ مَ سُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) چنگ زدن، دستاویز قرار دادن . 2 - (اِ.) سند، حجت


تمشا (تِ) [ ع . تمشاء ] (مص ل .) راه رفتن


تمشک (تَ مِ) (اِ.) میوه ای است مانند توت و توت فرنگی به رنگ قرمز مایل به مشکی با مزة ترش و شیرین که از بوتة تمشک به دست می آید. بوتة این میوه ساقة بلند و تیغ دار و در هم پیچیده دارد که با برگ های کوچک به طور خودرو در جاهای گرم و مرطوب می روید، دارای ویتامین C و قند بوده، ملین و اشتهاآور می باشد


تمشی (تَ مَ شّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) راه رفتن، گام زدن . 2 - (اِمص .) پیاده روی


تمشیت (تَ ش یَ) [ ع . تمشیة ] (مص م .) 1 - روان ساختن، به راه انداختن . 2 - سر و سامان دادن


تمضمض (تَ مَ مُ) [ ع . ] (مص ل .) مضمضمه کردن، آب در دهان گردانیدن


تمعطی (تَ مَ طّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دراز کشیدن . 2 - خرامیدن . 3 - خمیازه کشیدن


تمغا (تَ) [ مغ . ] (اِ.) 1 - مُهر، داغ . 2 - مهری که در قدیم پادشاهان مغول به فرمان های خود می زده اند. 3 - باج، خراج


تمغاجی (تَ) (اِمر.) مأمور گرفتن باج و خراج در زمان ایلخانان مغول


تملص (تُ مَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - رهایی یافتن، رستن . 2 - لیز خوردن، از دست افتادن


تملق (تَ مَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) چاپلوسی کردن، چرب زبانی کردن


تملک (تَ مَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) دارا شدن، مالک شدن


تملیت (تَ) (اِ.) یک لنگة بار، بار کمی که بر بالای استر یا الاغ بگذارند و بر روی آن نشینند


تملیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نمک ریختن . 2 - سخن ملیح گفتن


تملیک (تَ) [ ع . ] (مص م .) دارا کردن، مالک گردانیدن


تمنا (تَ مَ نّ) [ ع . ] (اِمص .) درخواست، خواهش


تمنده (تَ مَ د) (ص فا.) کسی که زبانش در سخن گفتن می گیرد


تمنع (تَ مَ نُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - استوار شدن . 2 - بازایستادن


تمنه (تَ مَ نَ) (اِ.) سوزن لحاف دوزی


تمنی (تَ مَ نِّ) [ ع . ] (مص ل .) آرزو کردن، آرزو داشتن


تمنیت (تَ نِ یَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آرزومند کردن . 2 - مَنی خارج کردن


تمنیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) بازداشتن، منع کردن


تمهد (تَ مَ هُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گسترده شدن . 2 - آسان شدن . 3 - توانا شدن بر چیزی


تمهل (تَ مَ هُّ) [ ع . ] (مص ل .) کاری را به آهستگی انجام دادن، درنگ کردن


تمهید (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - گسترانیدن . 2 - آسان ساختن . 3 - فراهم کردن


تمهیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) زمان دادن، مهلت دادن


تموج (تَ مَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) موج زدن


تموز (تَ) [ معر. ] (اِ.) 1 - گرمای سخت، زمان بودن خورشید در برج سرطان . 2 - نام ماه اول تابستان و ماه دهم از ماه های رومیان


تمول (تَ مَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) توانگر شدن، ثروتمند شدن


تموک (تَ) (اِ.) نوعی تیر که دارای پیکان پهن باشد


تمویل (تَ) [ ع . ] (مص م .) مال کردن ؛ به قوة دو رسانیدن، عددی را در نفس خود ضرب کردن


تمویه (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - زراندود کردن . 2 - دروغی را حق جلوه دادن


تمک (تَ مَ) [ ع . ثمک ] (اِ.) گیاهی از تیرة چتریان که دارای برگ های طویلی است و در غالب نقاط می روید. دم کردة آن به عنوان مدر و ضد روماتیسم در تداوی قدیم مصرف می شده ؛ ابرة الراعی، حربث


تمکن (تَ مَ کُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - جاگیر شدن . 2 - دارای جاه و مقام شدن . 3 - توانا شدن


تمکین (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - فرمان بردن . 2 - پابرجا کردن، به کسی فرمان دادن


تمیز (تَ) [ ع . تمییز ] 1 - (مص م .) بازشناختن . 2 - جدا کردن . 3 - (ص .) پاکیزه، پاک . 4 - تشخیص دادن، فرق گذاشتن


تمیز (تَ مَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) جدا شدن، فرق یافتن


تمیم (تَ) [ ع . ] (ص .) 1 - تمام و کامل . 2 - استوار، سخت


تمیمه (تَ مِ) [ ع . تمیمة ] (اِ.) طلسمی که برای دفع چشم زخم به گردن اطفال آویزند. ج . تمایم


تمییز (تَ) [ ع . ] (مص م .) نک تمیز


تن (تُ) [ فر. ] (اِ.) مقیاس وزن برابر 1000 کیلوگرم


تن ( تن .) [ فر. ] (اِ.) درجة بلندی و کوتاهی صدا و آوازها، صدا، صوت، پرده (فره )


تن ( تن .) [ فر. ] (اِ.) 1 - گوشت ماهی که به صورت فشرده کنسرو شود. 2 - نوعی ماهی


تن (تَ) [ په . ] (اِ.) 1 - بدن . 2 - جسم . 3 - نفر، شخص


تن آسان ( تن آسان .) (ص مر.) 1 - آسوده، مرفه . 2 - تن درست، سالم . 3 - تن پرور، خوش گذران


تن آسانی (تَ) (حامص .) 1 - آسودگی، رفاه . 2 - تندرستی . 3 - خوشگذرانی، تن پروری


تن بها (تَ. بَ) (اِمر.) پولی که کسی برای آزاد شدن کسی دیگر از زندان در صندوق دادگستری گذارد؛ وجه الکفاله


تن تن (تَ تَ) (اِمر.) 1 - وزن اجزای آواز موسیقی . 2 - از ارکان تقطیع . 3 - نغمه، سرود


تن در دادن (تَ. دَ. دَ) [ ع . ] (مص ل .) پذیرفتن، به امری یا کاری رضایت دادن


تن زدن (تَ. زَ دَ) (مص ل .) 1 - خاموش شدن، سکوت کردن . 2 - خودداری کردن، امتناع کردن


تن پرور (تَ. پَ وَ) (ص فا.)تن آسا، خوش - گذران


تن پوش (تَ) (اِمر.) لباس و جامه


تناجی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) با هم راز گفتن


تناد (تَ دّ) [ ع . ] (مص ل .) از یکدیگر رمیدن، پراکنده شدن


تنادی (تَ) [ ع . ] (مص م .) یکدیگر را ندا کردن، هم را خواندن


تنازع (تَ زُ) [ ع . ] (مص ل .) با یکدیگر پیکار کردن


تنازل (ت زُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پیکار کردن . 2 - فرود آمدن . 3 - استعفا کردن . 4 - فروتنی کردن


تنجیس (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - ناپاک کردن . 2 - پلید خواندن، ناپاک شمردن


تنجیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) رصد کردن ستارگان


تناسب (تَ سُ) [ ع . ] (مص ل .)1 - نسبت و رابطه داشتن میان دو کسی یا دو چیز. 2 - مراعات النظیر، نام صنعتی است در شعر، و آن آوردن کلماتی است که با هم نسبت داشته باشند، مانند: اسب و زین، ماه و خورشید


تناسخ (تَ سُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - یکدیگر را باطل ساختن . 2 - انتقال روح شخص مرده به بدن انسانی دیگر


تناسق (تَ سُ) [ ع . ] (مص ل .) نظم و ترتیب یافتن


تناسل (تَ سُ) [ ع . ] (مص ل .) فرزند زادن، تولید نسل


تناشد (تَ شُ) [ ع . ] (مص ل .) بر هم خواندن، با هم سرودن


تناصح (تَ صُ) [ ع . ] (مص ل .) یکدیگر را اندرز دادن، به هم پند گفتن


تناصر (تَ صُ) [ ع . ] (مص م .) همدیگر را یاری کردن


تناصف (تَ صُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - با هم انصاف داشتن . 2 - با هم نصف کردن


تناصی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) موی پیشانی همدیگر را گرفتن در جنگ و درگیری


تناظر (تَ ظُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به یکدیگر نگریستن . 2 - با هم بحث و گفتگو کردن


تنافر (تَ فُ) [ ع . ] (مص ل .) دوری جُستن، از یکدیگر بیزاری جستن


تنافس (تَ فُ) [ ع . ] (مص ل .) رغبت کردن در کاری از روی رقابت و همچشمی به منظور پیشی گرفتن


تنافور (تَ فُ) [ په . ] (اِ. ص .)=تناپور. تناپوهر: در دین زرتشتی نام گناهی است که گناهکار مرتکب آن نمی تواند از پُل چینود بگذرد، گناه نابخشودنی


تنافی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) با هم مخالف شدن، یکدیگر را نفی کردن


تناقض (تَ قُ) [ ع . ] (مص ل .) ضد یکدیگر بودن


تناهی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به پایان رسیدن، به نهایت رسیدن .2 - بازایستادن


تناوب (تَ وُ) [ ع . ] (مص ل .) به نوبت کاری را انجام دادن


تناور (تَ وَ)(ص مر.) 1 - تنومند، فربه . 2 - قوی جثه


تناول (تَ وُ) [ ع . ] (مص ل .)1 - گرفتن، برداشتن . 2 - غذا خوردن


تناوم (تَ وُ) [ ع . ] (مص م .) خود را به خواب زدن


تناکح (تَ کُ) [ ع . ] (مص ل .) زن خواستن


تناکر (تَ کُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - خود را به نادانی زدن . 2 - دشمنی ورزیدن دو قوم با یکدیگر


تنبان (تُ) (اِ.) 1 - زیر جامه، ازار. 2 - شلوار. ؛ تنبان کسی دو تا شدن کنایه از: پولدار شدن


تنباکو (تَ) (اِ.) گیاهی است یک ساله، بومی قارة امریکا که به وسیلة اسپانیایی ها به اروپا برده شده . از گونة توتون است که برگ آن را خشک کرده و به وسیلة دود کردن، استعمال می شود، دارای مادة سمی نیکوتین است


تنبسه (تَ بَ سَ) (ا.) فرش، قالی


تنبل (تَ بَ) (ص .) تن پرور، کاهل


تنبل (تِ بَ) (ص .) کوتاه قد


تنبل (تَ یا تُ بُ) (اِ.) 1 - مکر، حیله . 2 - افسون، جادو


تنبلیت (تَ بَ) (اِ.) = تملیت : 1 - بار کوچکی که بر بار بزرگ بندند و گاه بر بالای چاروا نهند و بر روی آن سوار شوند. 2 - یک لنگ بار، عدل


تنبنده (تَ بَ د) 1 - (ص فا.) جنبنده، لرزنده . 2 - (اِ.) بنایی که در حال فرو ریختن باشد


تنبه (تَ نَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) بیدار شدن، هوشیار شدن


تنبه (تَ بَ) (اِ.) چوب پشت در، کلون


تنبور (تَ) [ په . ] (اِ.) سازی است مانند سه تار دارای کاسه ای کوچک و دسته ای دراز


تنبوشه (تَ بُ ش ِ) (اِ.) لولة سفالین که در زیر خاک یا میان دیوار کارمی گذاشتند تا آب از آن عبور کند


تنبوک (تَ) (اِ.) 1 - یک طرف زین با دامنه تسمة رکاب . 2 - کباده


تنبک (تُ بَ) (اِ.) یکی از سازها که به آن ضرب هم گویند. آن را از چوب و سفال یا فلز سازند و در یک سوی آن پوستی نازک کشند و به هنگام نواختن آن را در زیر بغل گرفته با سر انگشتان می نوازند


تنبگ (تَ بَ) (اِ.) طبق چوبی بزرگ که بقالان در آن میوه یا اجناس دیگر ریزند


تنبیدن (تَ دَ) (مص ل .) 1 - جنبیدن . 2 - فرو ریختن ساختمان


تنبیده (تَ د) (ص مف .) 1 - جنبیده، لرزیده . 2 - بنایی که سقف و دیوارهای آن فروریخته


تنبیه (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آگاه کردن . 2 - مجازات کردن


تنته (تَ تِ) (اِ.) پردة عنکبوت


تنتور (تَ) [ فر. ] (اِ.) الکل یا اتر که از عناصر فعال مواد معدنی، نباتی و حیوانی استخراج می شود


تنجز (تَ نَ جُّ) [ ع . ] (مص م .) روا کردن، خواستار روا کردن حاجت شدن


تنجس (تَ نَ جُّ) [ ع . ] (مص ل .) نجس شدن، پلید گشتن


تنجع (تَ نَ جُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به دنبال آب و علف رفتن . 2 - به نزد کسی به نیت نیکی یافتن رفتن


تنجنده (تَ جَ دَ یا د) (ص فا.) = تنجیدن : به خود پیچنده، درهم فشرده، ترنجنده


تنجیدن (تَ دَ) (مص ل .) درهم فشرده شدن، به خود پیچیدن


تنجیده (تَ د) (ص مف .) به خود پیچیده، در هم فشرده


تنجیز (تَ) [ ع . ] (مص م .) روا کردن، رو - گردانیدن


تنحل (تَ نَحُّ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نسبت دادن . 2 - شعر یا، نوشته ای را به خود یا کسی نسبت دادن . 3 - مذهبی را اختیار کردن


تنحنح (تَ نَ نُ) [ ع . ] (مص ل .) آواز از سینه برآوردن


تنحی (تَ نَ حِّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) دور شدن، دوری جستن . 2 - (اِمص .) دوری


تنحیه (تَ یِ یا یَ) [ ع . تنحیة ] (مص م .) دور کردن، دور ساختن


تنخواه (تَ خا) (اِمر.) 1 - سرمایه، پول نقد. 2 - مال و متاع


تنخواه گردان ( تنخواه گردان . گَ) (اِمر.) پولی که در صندوق اداره یا هر شرکتی می گذارند تا در مواقع ضروری از آن استفاده کنند


تند (تُ) (ص .) 1 - تیز، برنده . 2 - جلد، چالاک . 3 - طعمی که دهان رابسوزاند، مانند: طعم فلفل . 4 - بلندی، تپه . 5 - بدخو، خشمگین


تند و خند (تُ دُ خَ) (ص مر.) تار و مار، از هم پاشیده


تندآب ( تندآب .) (اِمر.) 1 - تیزآب . 2 - آبی که با سرعت زیاد جریان داشته باشد


تندباد ( تندباد .) (اِمر.) باد تند و سخت که با رعد و برق شدید همراه است، توفان


تندخو (ی )( ((.) (ص مر.)بدخلق، خشمگین


تندر (تُ دَ) (اِ.) رعد، آسمان غرش


تندرست (تَ دُ رُ) (ص مر.) سالم، صحیح


تندرو (تُ. رُ) (ص فا.) 1 - آن که در حرکت و رفتن سریع باشد. 2 - بی باک، بی پروا


تندس (تَ د) (اِ.) نک تندیس


تندسه (تَ س ِ) (اِ.) نک تندیسه


تندم (تَ نَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) پشیمان شدن، پشیمانی خوردن


تنده (تُ د) (اِ.) سرازیری، سراشیبی


تنده (تُ دَ) (اِ.) برگِ نورسته، غنچه


تندور (تُ دُ) (اِ.) نک تندر


تندی (تُ) (حامص .) 1 - تیزی، برندگی . 2 - چابکی، چالاکی . 3 - ترش رویی، بدخُلقی


تندیاز (تُ) (ص فا.) زودرس، زودیاب


تندیدن (تُ دَ) (مص م .) 1 - تندی کردن، درشتی کردن، خشم گرفتن . 2 - سر زدن غنچه و شکوفه و برگ درخت، تژ زدن، جوانه زدن


تندیس (تَ) (اِمر.) 1 - صورت، تصویر. 2 - مجسمه


تندیسه (تَ) (اِمر.) نک تندیس


تنذیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) ترسانیدن


تنزل (تَ نَ زُّ) [ ع . ] (مص ل .) نزول کردن، پایین آمدن


تنزه (تَ نَ زُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دوری جستن، دوری کردن از بدی، پاک شدن . 2 - تفرج، گردش


تنزیب (تَ) (اِ.) 1 - پارچه نخی نازک و سفید که از آن پیراهن دوزند. 2 - پارچة سفید نخی و نازک که روی زخم می گذارند


تنزیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) کاستن، کم گردانیدن


تنزیل (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) فرود آوردن . 2 - مرتب ساختن . 3 - (اِ.) قرآن . 4 - سودی که به پول وام داده تعلق گیرد، پولی که از مبلغ برات یا سفته پیش از سررسید کسر می کنند


تنزیه (تَ) [ ع . ] (مص م .) کسی را از عیب و آلودگی دور کردن


تنسته (تَ نَ تَ یا تِ) (اِ.) بافتة عنکبوت


تنسق (تَ سُ) (اِ.) معرب تنسخ، هر چیز گرانبها و نفیس


تنسم (تَ نَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - جستجو کردن . 2 - دم زدن، نفس کشیدن


تنسک (تَ نَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) عابد شدن، پارسا شدن


تنسیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نظم دادن . 2 - به هم پیوستن


تنشیط (تَ) [ ع . ] (مص م .) شادی کردن، شادمان کردن


تنشیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - خشک کردن آب یا رطوبت چیزی . 2 - خشک شدن شیر در پستان


تنصر (تَ نَ صُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - مسیحی شدن، نصرانی گردیدن . 2 - به کسی یاری رساندن


تنصیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) کسی را مسیحی گردانیدن


تنصیص (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آشکار کردن معنی کلام . 2 - نسبت دادن حدیث به کسی که حدیث از او روایت شده


تنصیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) دو نیمه شدن


تنضید (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - روی هم چیدن . 2 - مرتب کردن


تنطق ( تنطق .) [ ع . ] (مص ل .) کمر بستن


تنطق (تَ نَ طُّ) [ ع . ] (مص ل .) سخن گفتن، نطق کردن


تنظیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) پاک کردن، پاکیزه ساختن


تنظیم (تَ) [ ع . ] (مص م .)1 - نظم دادن . 2 - پیوند دادن


تنعم (تَ نَ عُّ) [ ع . ] (مص ل .) به ناز و نعمت زیستن


تنعم راندن ( تنعم راندن . دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .)خوش - گذرانی کردن، عیاشی کردن


تنغص (تَ نَ غُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - تیره شدن . 2 - تیره و ضایع شدن زندگی


تنغیص (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - تیره گردانیدن . 2 - بر هم زدن عیش کسی


تنفذ (تَ نَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) نفوذ داشتن، نفوذ یافتن


تنفر (تَ نَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) نفرت داشتن، رمیدن، بیزار بودن


تنفس (تَ نَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .)1 - نفس کشیدن . 2 - تفرج کردن . 3 - استراحت و تعطیل بین ساعت های درس و کار مجلس، انجمن یا دادگاه


تنفیذ (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نفوذ دادن . 2 - روان و اجرا کردن فرمان


تنقاد (تَ) [ ع . ] (مص م .) جدا کردن پول سره از ناسره


تنقب (تَ نَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) روبند بستن


تنقل (تَ نَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - از جایی رفتن . 2 - نقل و آجیل خوردن


تنقیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - پاکیزه کردن . 2 - اصلاح کردن کلام از عیب و نقص


تنقیص (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - کم شمردن . 2 - ناقص کردن


تنقیط (تَ) [ ع . ] (مص م .) حروف را نقطه دار کردن


تنقیه (تَ یِ) [ ع . تنقیة ] (مص م .) 1 - پاک کردن، پاکیزه ساختن . 2 - لای روبی قنات و راه آب . 3 - وارد کردن داروی مایع به رودة بزرگ از راه مقعد


تنمر (تَ نَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) مانند پلنگ شدن


تنمیه (تَ مِ یِ) [ ع . تنمیة ] 1 - (مص م .) نمو دادن . 2 - افروختن آتش . 3 - (اِمص .) رشد، نمو


تننده (تَ نَ د) (ص فا.) بافنده، تارتن


تنندو (تَ نَ) (اِ.) عنکبوت، تارتن


تنه ( تنه .) (اِ.) تار عنکبوت


تنه (تَ نِ) (اِ.) 1 - تن، بدن . 2 - ساقة درخت


تنها (تَ) 1 - (ص .) یگانه، بدون همراه و همدم . 2 - (ق .) فقط


تنهایی ( تنهایی .) (حامص .) 1 - یگانه بودن، تنها بودن . 2 - خلوت


تنو (تَ نُ) (اِ.) نیرو، توانایی


تنودن (تَ دَ) (مص م .) نک تنیدن


تنور (تَ نُّ) [ ع . ] (مص م .) نوره کشیدن، واجبی کشیدن


تنور (تَ) (اِ.) محل پختن نان در خانه یا نانوایی


تنور (تَ نَ وُّ) (اِ.) [ ع . ] (مص ل .) روشن شدن


تنوره (تَ رِ) (اِ.) 1 - دودکش، لولة حلبی که روی سماور گذارند تا دود را خارج کند. 2 - سوراخ بالای آسیا که آب از آن روی پره های آسیا ریزد


تنوز (تَ نُ) (اِ.) شکاف، چاک، تنوزه هم گویند


تنوع (تَ نَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) گوناگون شدن


تنوق (تَ نَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - نیکو گردانیدن غذا و لباس . 2 - خوش سلیقگی . 3 - رنج بردن . 4 - مدارا کردن . 5 - مبالغه کردن . 6 - مهارت و استادی به کار بردن


تنومند (تَ مَ) (ص مر.) 1 - تناور. 2 - فربه، چاق


تنویر (تَ) [ ع . ] (مص م .) روشن کردن


تنویر ( تنویر .) [ ازع . ] 1 - (مص م .) نوره کشیدن، واجبی کشیدن . 2 - (اِ.) واجبی، نوره


تنویم (تَ) [ ع . ] (مص م .) خوابانیدن


تنوین (تَ) [ ع . ] (مص م .) دو زَبَر یا دو زیر یا دو پیش که به آخر کلمات عربی در حالت نصبی، جری و رفعی افزوده می شود


تنویه (تَ یِ) [ ع . ] (مص م .) بلندآوازه گردانیدن، نام کسی را به نیکی بردن، ستودن


تنک (تُ نُ) (ص .) 1 - نازک و لطیف . 2 - پهن


تنکبیز (تُ نُ) (ص فا. اِ.) = تنک بیزنده : غربال، موبیز


تنکر (تَ نَ کُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - ناشناس بودن . 2 - به حال زشت و ناخوش درآمدن


تنکه (تُ نُ کِ یا کَ) (اِ.) 1 - شلوار کوتاه که تا سر زانو باشد. 2 - شلوار کوتاه زنانه یا مردانه


تنکه (تَ کِ یا کَ) (اِ.) قرص رایج از زر و سیم و مس


تنکیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) مجهول کردن، ناشناس ساختن


تنکیس (تَ) [ ع . ] (مص م .) واژگون کردن، سرازیر ساختن


تنکیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) عقوبت کردن


تنگ ( تنگ .) (اِ.) 1 - لنگة بار، عدل، جوال . 2 - تسمه ای که به کمر اسب یا الاغ بندند. 3 - آن چه که بدان چیزهایی را تحت فشار قرار دهند مانند قید صحافی . 4 - بار، حمل


تنگ (تُ) (اِ.) کوزه ای از جنس سفال یا بلور که قسمت پایین آن بزرگ و بالای آن تنگ و باریک باشد


تنگ ( تنگ .) [ په . ] 1 - (ص .) باریک، کم عرض . 2 - جایی که کسی یا چیزی به دشواری در آن جا گیرد. 3 - (اِ.) دره


تنگ ( تَ ) (ص .) 1 - بسیار نزدیک، چسبان . 2 - نایاب


تنگ آمدن ( تنگ آمدن . مَ دَ) (مص ل .) 1 - خسته شدن، درمانده شدن . 2 - دلگیر شدن . 3 - نزدیک شدن


تنگ تنگ (تَ. تَ) (ق .) بار بار، بسیار زیاد


تنگ حال ( تنگ حال .) (ص .) نادار، بی بضاعت


تنگ داشتن ( تنگ داشتن . تَ) (مص ل .) بر کسی سخت گرفتن


تنگ سالی (تَ) (حامص .) خشک سالی، کمیابی و گرانی ارزاق


تنگ چشم ( تنگ چشم . چَ یا چِ) (ص مر.) بخیل، ممسک


تنگ چشمی ( تنگ چشمی . چَ) (اِمص .) بُخل، حسادت


تنگ کسی گرفتن ( تنگ کسی گرفتن . کَ. گِ رِ تَ) (مص ل .) (عا.) احتیاج شدید و فوری به توالت رفتن


تنگ کلاغ پر ( تنگ کلاغ پر . کَ. پَ) (ق مر.) (عا.) آخر شب، نزدیکی های صبح


تنگاتنگ (تَ. تَ) (ص مر.) بسیار نزدیک و بدون فاصله، بسیار تنگ


تنگان (تَ) (اِمر.) طبق چوبی


تنگبار (تَ) (ص مر.) 1 - کسی که هیچ کس را نزد خود نپذیرد. 2 - صعب العبور


تنگدست ( تنگدست . دَ)(ص مر.)کنایه از: تهی دست، فقیر


تنگدستی ( تنگدستی . دَ) (حامص .) تهی دستی، بی چیزی


تنگدل ( تنگدل . د) (ص مر.) اندوهگین، افسرده


تنگری (تَ گَ) [ تُر ] (اِ.) خدا


تنگساری (تَ) (اِمص .) بدخویی


تنگنا (تَ) (اِمر.) 1 - تنگی، ضیق . 2 - جای تنگ


تنگه (تَ یا تِ گَ) (اِ.) 1 - مقداری از زر و سیم . 2 - قطعه ای کوچک از طلا و نقره


تنگه (تَ گِ) (اِمر.) شاخه ای از دریا واقع بین دو خشکی که دو دریا را به هم می پیوندد


تنگوزییل (تَ) [ تُر. ] (اِمر.) سال خوک، نام سال دوازدهم از سال های دوازده گانة ترکی


تنگی (تَ) (حامص .) 1 - کم عرضی، کم پهنایی . 2 - سختی، رنج . 3 - ق حطی


تنگیاب (تَ) (ص مر.) کمیاب، نادر


تنی (تَ) (ص نسب .) 1 - منسوب به یک تن . 2 - از یک پدر. مق ناتنی


تنیدن (تَ دَ) (مص م .) 1 - بافتن . 2 - تار بافتن عنکبوت یا کرم ابریشم


تنیده (تَ د) (ص مف .) بافته، منسوج


تنیزه (تَ زَ یا ز) (اِمصغ .) دامن (دشت، کوه )، دامنه


تنیس (تِ) [ انگ . ] (اِ.) نوعی ورزش که دو یا چهار نفر به وسیلة راکت و توپ کوچک در محوطه ای با ابعاد مشخص که با یک پردة توری کوتاه به دو قسمت تقسیم شده است بازی می کنند. ؛ تنیس روی میز پینگ پنگ


تنین (تَ نِّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - اژدها. 2 - ماهی . ج . تنانین . 3 - نام یکی از صورت های فلکی نیمکرة شمالی آسمان


ته (تُ) (اِصت .) آب دهن، خدو


ته (تَ) (اِ.) پایین، زیر، قعر


ته بندی (تَ. بَ) (حامص .) 1 - خوردن اندکی غذا برای رفع گرسنگی . 2 - ته دوزی کتاب یا دفتر


ته دوزی (تَ) (حامص .) دوختن ورق های کتاب به وسیلة نخ یا سیم


ته دیگ (تَ) (اِمر.) ورقه ای از برنج، سیب - زمینی یا نان که در ته دیگ چسبیده و برشته شده باشد


ته رنگ (تَ. رَ) (اِمر.) آستر، رنگی که ابتدا به روی تابلو می زنند و بعد رنگ اصلی را به کار می برند


ته صدا (تَ. صِ) (اِ.) صدای اندکی خوش، آواز اندکی خوش


ته نشست (تَ. نِ شَ) 1 - (مص مر.) رسوب کردن مواد موجود در آب ها. 2 - (اِمر.) ماده ای که در آب رودها و مرداب ها و دریاها رسوب می شود. 3 - طبقه ای از زمین که نتیجة رسوب مواد محلول یا مخلوط در آب دریاها و رودهاست . 4 - آن چه ته نشین می شود


ته نشین ( ته نشین . نِ) (اِمر.) 1 - آن چه زیر آب رود و ته ظرف جای گیرد، ته نشست . 2 - آن چه براثر رسوب کردن باقی می ماند، رسوب


ته چین (تَ) (اِمر.) خوارکی از پلو که در میان آن تکه های بزرگ گوشت یا مرغ نهاده و پخته باشند


ته کشیدن (تَ. کَ دَ) (مص ل .) تمام شدن، به پایان رسیدن


تهاتر (تَ تُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دعوی بین دو کس که ادعای هر دو طرف باطل شود. 2 - معاملة جنس با جنس


تهاجم (تَ جُ) [ ع . ] (مص ل .) هجوم بردن، حمله کردن


تهافت (تَ فَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پیاپی افتادن . 2 - بر یکدیگر افتادن


تهالک (تَ لُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) باز افتادن، افتادن، تساقط . 2 - تمایل یافتن در حین راه رفتن . 3 - آزمند شدن، حریص شدن بر چیزی . 4 - کوشش کردن به شتاب در امری . 5 - (اِمص .) آزمندی ؛ ج . تهالکات


تهانی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) ج . تهنیت ؛ شادباش ها، تبریک ها


تهاون (تَ وُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - کوتاهی کردن، سهل انگاری کردن . 2 - خوار شمردن


تهاویل (تَ) [ ع . ] جِ تهویل


تهبج (تِ هَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) آماسیدن، آماس کردن


تهتک (تَ هَ تُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دریده شدن پرده . 2 - رسوایی


تهجد (تَ هَ جُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - خوابیدن در شب، بیدار شدن در شب، شب زنده داری . 2 - نماز شب


تهجّی (تَ هَ جّ) [ ع . ] (مص م .) هجی کردن حروف


تهجیه (تَ یِ) [ ع . تهجیة ] (مص م .) شمردن حرف ها


تهدد (تَ هَ دُّ) [ ع . ] (مص م .) ترساندن


تهدی (تَ هَ دّ) [ ع . ] (مص ل .) راه یافتن


تهدید (تَ) [ ع . ] (مص م .) ترسانیدن، بیم دادن


تهذیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) پاکیزه کردن، پاک داشتن


تهزز (تَ هَ زُّ) [ ع . ] (مص ل .) به جنبش درآوردن، جنبیدن


تهزیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) لاغر کردن


تهلکه (تَ لُ کِ) [ ع . تهلکة ] (مص ل .) هلاک شدن، نابود گشتن


تهلیل (تَ) [ ع . ] (مص ل .) لااله الاالله گفتن


تهم (تَ) (ص .) 1 - پرزور، نیرومند. 2 - شجاع، دلیر


تهم (تُ هَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تهمت


تهمت (تُ مَ) [ ع . تهمة ] (اِ.) بدگمانی، افترا


تهمتن (تَ هَ تَ) (ص مر.) 1 - دارای تنی نیرومند. 2 - شجاع، لقب رستم


تهنیت (تَ یَ) [ ع .تهنئة ] (مص ل .) شادباش گفتن، مبارک باد گفتن


تهور (تَ هَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - ویران شدن . 2 - بی باکی کردن


تهوع (تَ هَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) به هم خوردن دل، بالا آوردن غذا


تهوید (تَ) (مص ل .) 1 - آواز به گلو برگردانیدن به نرمی . 2 - نیکو کردن آواز، سرود گفتن، اشغال یافتن به سرود و سماع، نرم بانگ کردن


تهویل (تَ) [ ع . ] (مص م .) به ترس افکندن


تهویه (تَ یِ) [ ع . تهویة ] (مص م .) هوا را عوض کردن، خنک کردن هوا


تهک (تَ هَ) (اِ.) غبار، خاک زمین


تهک (تُ یا تِ هِ) [ په . ] (ص .) 1 - خالی . 2 - برهنه، عریان


تهکم (تَ هَ کُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دست انداختن . 2 - خشم گرفتن . 3 - پشیمانی خوردن . 4 - ویران شدن


تهی (تُ) (ص .) خالی


تهیؤ (تَ هَ یُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) آماده بودن، ساخته شدن . 2 - (اِمص .) آمادگی


تهیج (تَ هَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) برانگیخته شدن، به هیجان آمدن . 2 - (اِمص .) برانگیختگی، هیجان ؛ ج . تهیجات


تهیدست (تُ دَ) (ص مر.) تنگدست، فقیر


تهیه (تَ هِ یِّ) [ ع . تهیة ] 1 - (مص م .) آماده کردن، ساختن . 2 - (اِمص .) آمادگی، بسیج


تهیگاه (تُ) (اِمر.) 1 - پهلوی راست و چپ شکم . 2 - بین دنده و لگن خاصره


تهییج (تَ) [ ع . ] (مص م .) برانگیختن، به هیجان آوردن


تو (تَ یا تُ) (اِ.) 1 - تابش، فروغ، حرارت . 2 - تاب، پیچ . 3 - برکه، تالاب


تو لب رفتن ( تو . رَ تَ) (مص ل .) مأیوس شدن، دمق شدن


تو لک رفتن ( تو . رَ تَ) (مص ل .) 1 - پر ریختن مرغ در فصل معینی از سال . 2 - مجازاً دمق شدن


تو (تُ) [ په . ] (ضم .) ضمیر شخصی منفصل دوم شخص مفرد


تو (اِ.) اندرون، درون چیزی


تو (اِ.) = توی . توه : پرده


تو در تو (دَ) (ق مر.) 1 - لا به لا، داخل هم . 2 - پی در پی، دنبال یکدیگر


تو دل برو (د بُ رُ) (ص .) (عا.) دوست داشتنی، جذاب


توأم [ ع . ] (ص . اِ.) دوقلو، همزاد، دو چیز با هم و همراه


توأمان [ ع . ] (ص . اِ.) تثنیة توأم . دو همراه


تواب (تَ وّ) [ ع . ] (ص .) 1 - توبه پذیرنده . 2 - از صفات خداوند. 3 - توبه کننده


توابع (تَ ب) [ ع . ] (ص . اِ.) جِ تابع  - چاکران . 2 - پس روان


توابل (تَ ب) [ ع . ] (اِ.) جِ تابل ؛ ادویه هایی که در غذا می ریزند، مانند: فلفل، زیره


تواتر (تَ تُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پی درپی شدن . 2 - پیاپی رسیدن


تواجد (تَ جُ) [ ع . ] (مص ل .) شور نمودن، وجد کردن 1


توارث (تَ رُ) [ ع . ] (مص م .) ارث بردن از یکدیگر


توارد (تَ رُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پیاپی وارد شدن . 2 - مانند بودن شعر دو شاعر هم در لفظ هم در معنا، بدون اطلاع داشتن هیچ - کدام از یکدیگر


تواره (تُ رِ) (اِ.) 1 - اتاقی که در آن سرگین چارپایان و کاه و غیره ریزند. 2 - بته های خار که بالای دیوار و گرد باغ و پالیز قرار می دهند


تواری (تَ) [ ع . ] (مص ل .) پنهان شدن، نهفته گشتن


توازن (تَ زُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) هم وزن شدن، هم سنگ گردیدن . 2 - (اِمص .) هم - وزنی، هم سنگی . ج . توازنات


توازی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - با هم مقابل گردیدن . 2 - برابر شدن


تواصل (تَ صُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) به یکدیگر رسیدن، به هم پیوستن . 2 - (اِمص .) به هم پیوستگی . ج . تواصلات


تواضع (تَ ضُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) فروتنی کردن، از جای خود برخاستن برای احترام دیگری . 2 - (اِمص .) فروتنی، کم زنی . ج . تواضعات


تواطؤ (تَ طُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) سازش کردن با هم، موافقت کردن همدیگر در امری، همدست شدن . 2 - (اِمص .) موافقت، سازش


تواعد (تَ عُ) [ ع . ] (مص ل .) با هم وعده کردن


توافر (تَ فُ) [ ع . ] (مص ل .) بسیار شدن


توافق (تَ فُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - با هم متفق شدن . 2 - موافقت کردن با یکدیگر


توافی (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - وفا به عهد کردن با یکدیگر. 2 - با هم تمام کردن


توالت (لِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - آرایش چهره و سر. 2 - مستراح


توالد (تَ لُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - از یکدیگر زادن . 2 - بسیار فرزند آوردن


توالی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) پیاپی رسیدن


توان (تَ) (اِ.) نیرو، زور


توان بخشی (تَ بَ) (حامص .) بازگرداندن تن درستی و عمل کرد طبیعی عضو آسیب - دیده یا شخص بیمار در کوتاه ترین مدت، بازتوانی


توانا (تَ) (ص فا.) 1 - نیرومند. 2 - قادر


توانایی ( توانایی .) (حامص .) نیرومندی، قدرت


توانستن (تَ نِ تَ) [ په . ] (مص ل .) توانایی داشتن، قادر بودن


توانچه (تَ چِ) (اِ.) نک تپانچه


توانگر (تَ گَ) [ په . ] (ص فا.) 1 - توانا. 2 - ثروتمند


توانگری ( توانگری .) [ په . ] (حامص .) 1 - توانایی . 2 - ثروتمندی


توانی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - سست شدن . 2 - سستی کردن


تواهه (تَ هِ) (اِ.) نوعی از خوراک که با گوشت و بادنجان درست کنند


توبال (اِ.) نک توپال


توبان (اِ.) 1 - شلوار. 2 - تُنِکِه، شلوار کوتاه که کشتی گیران هنگام کشتی پوشند


توبتو (ب) (ق مر.) 1 - متوالی، پی درپی، 2 - گوناگون، متنوع


توبره (رِ) (اِ.) 1 - کیسه ای که مسافران و شکارچیان ابزار کار و خوراک خود را در آن گذارند. 2 - کیسه ای بنددار که در آن کاه و جو ریزند و به گردن چارپایان بندند تا از آن بخورند


توبه (تُ ب) [ ع . توبة ] (مص ل .) پشیمان شدن از گناه


توبه (تَ بَ) (اِ.) رنگین کمان، قوس قزح


توبیخ (تُ) [ ع . ] (مص م .) نکوهیدن، سرزنش کردن


توت (اِ.) میوه ای است آب دار و شیرین، ادرار - آور و دارای ویتامین های B و C . درختش بزرگ با برگ های نسبتاً پهن است که به مصرف خوراک کرم ابریشم می رسد


توتالیتر (تِ) [ فر. ] (اِ.) آن دسته از رژیم های استبدادی که در آن ها تمام شئون جامعه تحت تسلط یک فرد یا حزب می باشد


توتم (تُ تِ) [ انگ . ] (اِ.) چیزی که به عنوان سمبل گروه مورد پرستش قرار گیرد


توته (تُ تَ یا تِ) (اِ.) گوشت زاید پلک چشم، جوش پلک، تراخم


توتون (اِ.) گیاهی است با برگ های درشت و پهن و گل های سبز یا سرخ، بلندی ساقه اش تا یک متر هم می رسد. خشک شده آن را به صورت توتون سیگار، غلیان و چپق دود می کنند. این گیاه بومی امریکاست و دارای ماده نکوتین می باشد


توتک (تَ) (اِ.) طوطی


توتک ( توتک .) (اِ.) نوعی نی لبک، که چوپانان می نوازند


توتک ( توتک .) (اِ.) نان کوچک قندی


توتک ( توتک .) (اِ.) گنجینه، صندوق پول


توتیا (اِ.) 1 - سرمه، اکسید روی و سرب که در کوره های ذوب سرب و روی به دست می آید. برای معالجة امراض چشم و نیز تقویت آن به کار می رود. 2 - خارپشت دریایی، جانوری است از نوع خارپوستان با بدن کروی شکل که به سنگ ها و علف ها و دیگر جانوران دریایی می چسبد و از گیاهان دریایی و جلبک ها تغذیه می کند


توثیق (تُ) [ ع . ] (مص م .) اطمینان کردن


توج (اِ.) بهی، به، آبی


توجبه (جَ ب) (اِ.) سیل، سیلاب


توجع ( تَ وَ جُُ) [ ع . ] (مص ل .)1 - دردناک شدن، ا ز درد نالیدن .2 - با کسی اظهار همدردی کردن


توجه (تَ وَ جُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - روی کردن . 2 - روی گردانیدن به سوی چیزی


توجیه (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - کسی را به سوی دیگری فرستادن .2 - نیک بیان کردن مطلبی . 3 - (عا.) سعی در موجه جلوه دادن کار یا حرف نابجا


توحد (تَ وَ حُّ) [ ع . ] (مص ل .) تنها شدن


توحش (تَ وَ حُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - وحشی گردیدن . 2 - ترسیدن، رمیدن


توحل (تَ وَ حُّ) [ ع . ] (مص ل .) به گل آلوده شدن، گل آلود شدن


توحی (تَ وَ حِّ) [ ع . ] (مص ل .) شتافتن


توحید (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - یکتا کردن . 2 - خدا را یگانه دانستن


توخالی [ فا - ع . ] (ص .) 1 - آن چه درونش خالی است، پوک . مق تو پُر. 2 - (عا.) بی - ارزش، پوچ


توختن ( توختن .) (مص م .) نک دوختن


توختن (تَ) (مص م .) 1 - جستن، خواستن . 2 - گزاردن، ادا کردن . 3 - ب ه دست آوردن، اندوختن


توخته (خِ یا خْ تِ) (ص مف .) 1 - جسته . 2 - ادا شده، گزارده


تود (اِ.) نک توت


تودد (تَ وَ دُّ) [ ع . ] (مص م .) اظهار دوستی کردن


تودره (دَ رِ) (اِ.) نک هوبره


توده (د) (اِ.) 1 - هر چیز روی هم ریخته . 2 - انبوه خلق، جمعیت مردم


توده شناسی ( توده شناسی . ش) (حامص .) دانشی که به شناسایی آداب و رسوم و ترانه های تودة مردم می پردازد


تودهنی (تُ دَ هَ) (اِمر.) پاسخ محکم و دندان شکن


تودیع (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - وداع کردن، بدرود گفتن . 2 - سپردن چیزی نزد کسی


تور (اِ.) 1 - پارچة نخی نازک و لطیف و سوراخ سوراخ . 2 - نوعی دام برای صید ماهی و پرندگان، بافته شده از نخ های محکم . ؛ تور کردن شکار کردن


تور [ فر. ] (اِ.) گردش، سیر، مسافرت، هر نوع سفر برنامه ریزی شده به یک یا چند مقصد و برگشت به مبدأ، گشت (فره )


تور (تُ) (ص .) تیره و تاریک


تور (تَ وَ) (اِ.) نک تبر


تورات (تُ) [ ع . توراة ] (اِ.) 1 - به معنی اخص، به اسفار خمسة عهد عتیق (تکوین، خروج، احبار، عدد و تثنیه )، انبیا (ابراهیم، اسحاق، یعقوب و ایام بنی اسراییل در برسینا) و توصیه های موسوی در اخلاق و شرایع اطلاق می شود. 2 - همة کتاب مقدس را به خطا تورات نامند


تورب [ فر. ] (اِ.) نوعی زغال طبیعی به رنگ قهوه ای تیره که صدی پنجاه تا صدی شصت جزو کربن دارد و از خزه ای مخصوص تولید می شود


توربوترن (تُ بُ تِ رَ) [ فر. ] (اِ.) قطاری با موتور توربینی و سرعت زیاد


توربین [ فر. ] (اِ.) نوعی ماشین مولد نیرو که پره های آن با نیروی آب یا بخار به حرکت درمی آید و به وسیلة آن، دستگاه مولد برق به کار می افتد


تورع (تَ وَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) پرهیز کردن، دوری جستن


تورق (تَ وَ رُّ) [ ع . ] (مص م .) 1 - ورقه ورقه شدن جسمی . 2 - برگ خوردن شتر و غیره


تورم (تَ وَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - ورم کردن . 2 - انتشار بی رویة اسکناس بدون تناسب با پشتوانه


تورنسل (نِ سُ) [ فر. ] (اِ.) جسمی که از تخمیر گل سنگ ها به وسیلة ادرار یا به مجاورت آمونیاک و کربنات و پتاس ایجاد می شود. تورنسل در محیط اسیدی به رنگ سرخ و در محیط قلیایی به رنگ آبی درآید


تورنمنت (تُ نُ مِ) [ انگ . ] (اِ.) مسابقاتی بین چند تیم که معمولاً در یک رشتة ورزشی و به صورت حذفی برگزار می شود، مسابقات چند جانبه (فره )


تورنگ (رَ) (اِ.) خروس صحرایی، تذرو


توره (تُ رَ) شغال، تورک هم گویند


توریث (تُ) [ ع . ] (مص م .) ارث گذاشتن


توریدن (دَ) (مص ل .) 1 - شرمنده گردیدن . 2 - رمیدن


توریست [ فر. ] (اِ.) جهانگرد، سیاح، گردشگر (فره )


توریسم [ فر. ] (اِمص .) مسافرت به منظور تفریح و تجارت و بازدید و غیره، گردشگری، ج هانگردی . (فره )


توریه (تُ یِ) [ ع .توریة ] (مص م .) پوشانیدن حقیقت


توز (اِ.) = توژ: پوست درخت خدنگ


توزع (تَ وَ زُّ) [ ع . ] (مص ل .) پراکنده شدن


توزنده (زَ د) (ص فا.) 1 - جستجو کننده . 2 - ادا کننده، گزارنده . 3 - اندوزنده


توزه (تُ زَ یا ز) (اِمر.) پوست درخت خدنگ، ت وز


توزی (ص نسب .) 1 - پارچة کتانی که در شهر توز (از شهرهای قدیم فارس ) می بافتند. 2 - جامة تابستانی


توزیدن (دَ) (مص م .) نک توختن


توزیع (تُ) [ ع . ] (مص م .) پراکنده ساختن، تقسیم کردن


توزین (تُ) [ ع . ] (مص م .) وزن کردن


توسرخ (سُ) (اِ.) میوه ای است از جنس مرکبات شبیه پرتقال و لیمو طعم آن ترش و شیرین است و گوشت آن سرخ است


توسط (تَ وَ سُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) میان دو یا چند چیز واقع شدن، در میان نشستن . 2 - میانجی شدن میان دو یا چند تن . 3 - (اِمص .) میانجی گری، وساطت


توسع (تَ وَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) فراخ گشتن، وسعت یافتن


توسعه (تُ س ِ عِ) [ ع . توسعة ] 1 - (مص م .) گشاد کردن، فراخ کردن، وسعت دادن . 2 - (اِمص .) گشادی، فراخی . 3 - ترقی، پیشرفت


توسعه طلبی ( توسعه طلبی . طَ لَ) (اِمص .) گسترش قدرت و قلمرو دولتی به زیان دولت ها و کشورهای دیگر


توسل (تَ وَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) دست به دامان شدن


توسم (تَ وَ سُّ) [ ع . ] (مص م .) 1 - به فراست دریافتن . 2 - وسمه کشیدن


توسن (تُ سَ)(ص .) 1 - وحشی، رام ناشونده . 2 - اسب سرکش و رام ناشدنی


توسنی ( توسنی .) (حامص .) سرکشی، نافرمانی


توسکا (اِ.) درختی است جنگلی با برگ های نسبتاً پهن که در جاهای مرطوب و کنار نهرها می روید، پوست آن خاکستری تیره و چوب آن سرخ رنگ است


توسیط (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - میانجی گری کردن . 2 - چیزی را از وسط دو نیم کردن


توسیع (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - فراخ کردن . 2 - توانگر کردن


توسیم (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - داغ و نشان گذاشتن . 2 - در موسم حاضر شدن


توش (اِ.) 1 - تاب، طاقت، نیرو. 2 - تن، بدن . 3 - خوراک، لوازم زندگی


توشقان ئیل [ تر. ] (اِمر.) سال خرگوش، سال چهارم از سال های دوازده گانه


توشمال (تُ) (اِ.) خوانسالار


توشه (ش ِ) (اِ.) 1 - خوراک اندک . 2 - خوراکی که مسافران همراه خود برند


توشک (شَ) (اِ.) نک تشک


توشکان (اِ.) گلخن، آتشدان گرمابه


توشی (اِ.) مهمانی که در آن هر کس خوراک خود را با خود بیاورد


توشیح (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آراستن، زینت دادن . 2 - نوشته ای را به مهر و امضای خود آراستن . 3 - گفتن شعری که وقتی حروف اول هر بیت یا مصراع را جمع و ترکیب کنند اسم شخص یا اسم چیزی به دست آید


توشیم (تُ) [ ع . ] (مص م .) خال کوبیدن


توصل (تَ وَ صُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - رسیدن، پیوستن . 2 - به چیزی دست یافتن


توصیف (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - وصف کردن . 2 - ستودن


توصیه (تُ یِ) [ ع . توصیة ] (مص م .) 1 - سفارش کردن . 2 - اندرز دادن


توضؤ (تَ وَ ضُّ) [ ع . ] (مص ل .) وضو گرفتن


توضیح (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - روشن کردن، آشکار ساختن . 2 - شرح دادن . ؛ توضیح المسائل کتاب یا کتابچه ای که مجتهدان دربارة مسائل شرعی و فقهی می نویسند


تیرکش (کَ) نک ترکش


توطئه (تُ طِ ئِ) [ ع . توطئة ] (مص م .) 1 - آماده کردن . 2 - مقدمه چیدن برای انجام کاری، زمینه سازی


توطن (تَ وَ طُّ) [ ع . ] (مص ل .) وطن گزیدن، جای گزیدن


توطین (تَ یا تُ) [ ع . ] (مص م .) دل بستن، دل نهادن


توعد (تَ وَ عُّ) [ ع . ] (مص م .) ترساندن


توعل (تَ وَ عُّ) [ ع . ] (مص ل .) بالا رفتن از کوه


توغ [ تر. ] (اِ.) 1 - پرچم . 2 - عَلَم بزرگی که بر سر آن پنجه است و در ایام عزاداری پیشاپیش دسته حرکت می دهند


توغل (تَ وَ غُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دور رفتن . 2 - فرو رفتن در امری . 3 - مبالغه کردن


توف (تُ) (اِ.) سر و صدا، غلغله


توفال (اِ.) تخته های نازک و باریکی که به سقف اتاق می کوبند و سپس روی آن را کاهگل و گچ می مالند


توفان (اِ.) 1 - باد سخت . 2 - جوش و خروش


توفر (تَ وَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) احترام گذاشتن، حرمت نگاه داشتن


توفی (تُ وَ فّ) [ ع . ] (مص ل .) درگذشتن، مردن


توفیدن (دَ) (مص ل .) 1 - فریاد کردن . 2 - خروشیدن


توفیر (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - زیاد کردن . 2 - حق کسی را تمام دادن . 3 - فرق داشتن، تفاوت . 4 - اندوختن مال


توفیق (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - موافق گردانیدن . 2 - مدد کردن . 3 - دست یافتن


توقد (تَ وَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) برافروختن، شعله ور شدن آتش


توقر (تَ وَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بردبار شدن، آهستگی کردن . 2 - سنگینی کردن . 3 - (اِمص .) سنگینی، گرانمایگی


توقع (تَ وَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) چشم داشتن، انتظار به دست آوردن چیزی یا انجام کاری را داشتن


توقف (تَ وَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - ایستادن . درنگ کردن . 2 - ثابت ماندن


توقی (تَ وَ قّی ) [ ع . ] (مص ل .) پرهیزکردن، خود را حفظ کردن


توقیت (تُ) [ ع . ] (مص م .) وقت معین کردن


توقیر (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بزرگ داشتن، تعظیم کردن . 2 - بردبار شمردن


توقیع (تُ) [ ع . ] 1 - (مص م .) نشان گذاشتن بر چیزی . 2 - نوشتن چیزی ذیل کتاب . 3 - امضا کردن نامه و فرمان . 4 - (اِ.) فرمان شاهی، طغرای شاهی . 5 - دستخط


توقیف (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بازداشت کردن . 2 - ضبط کردن، قضبه کردن . 3 - واقف گردانیدن


تول (تُ) (اِ.) رم، وحشت


تولا (تَ وَ لّ) [ ع . تول'ی ] (مص ل .) نک تول'ی . مق تبری '


تولب (لَ) (ق مر.) مأیوس، دَمق


تولد (تَ وَ لُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) زاییده شدن . 2 - پدید آمدن، به وجود آمدن


توله (لِ) (اِ.) نوزاد سگ


تولک (لَ) (ص .)1 - زیرک، چابک . 2 - مرغ پر - ریخته


تولی (تَ وَ لّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) دوستی کردن . 2 - (مص م .) ولی قرار دادن


تولی ( تولی .) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پشت کردن، برگشتن . 2 - (اِمص .) برگشت


تولیت (تُ لِ یَ) [ ع . تولیة ] (مص م .) 1 - والی گردانیدن، رسیدگی به امری را به عهده کسی گذاشتن . 2 - به عهده گرفتن املاک موقوفه


تولید (تُ) [ ع . ] 1 - (مص م .) پدید آوردن . 2 - زادن . 3 - (اِمص .) زایش . 4 - ایجاد


تومان [ تر - مغ . ] (اِ.) ده ریال


تون (اِ.) آتشدان حمام، گلخن


تون آپ [ انگ . ] (اِمص .) تنظیم کلی موتور با دستگاه الکترونیکی


تون تاب (ص فا.) کسی که در آتشدان حمام، آتش افروزد


تونل (نِ) [ فر. ] (اِ.) گذرگاه ساخته شده در اعماق زمین و زیر کوه که برای عبور قطارها، اتومبیل ها، استخراج مواد معدنی و غیره احداث کنند، دالانه (فره )


تونیک (تُ) [ فر. ] (اِ.) 1 - بلوز یا ژاکت کوتاه زنانه تا بالای ران که معمولاً با شلوار یا دامن پوشیده می شود. 2 - داروی بهداشتی مقوی . 3 - نت پایة یک قطعه موسیقی . 4 - نت اول در یک گام


توهم (تَ وَ هُّ) [ ع . ] (مص ل .) گمان بردن، پنداشتن


توهیم (تُ) [ ع . ] (مص م .) به وهم انداختن


توهین (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - خوار کردن، خوار داشتن . 2 - سُست کردن


توپ [ تر. ] (اِ.) = طوپ : 1 - یکی از سلاح های آتشین جنگی که توسط آن گلوله های بزرگ را به مسافت دور پرتاب کنند. 2 - گوی لاستیکی انباشته از باد که با آن بازی کنند. 3 - واحد شمارشی برای پارچه . 4 - (عا.) کنایه از: وضعِ مالی خوب . ؛ توپ کسی پر بودن کنایه از: خشمگین بودن کسی که به حقانیت مدعای خ ود سخت مطمئن باشد


توپ زدن (زَ دَ) (مص ل .) در بازی قمار، روی دست حریف رفتن بدون این که دست شخص بهتر از دست حریف باشد، بلوف


توپ و تشر (پُ تَ شَ) (مص ل .) (عا.) سخنان درشت و سخت


توپال (اِ.) ریزه هایی از مس و آهن تفته که بر اثر کوبیدن و چکش زدن بریزد


توپخانه (نِ) [ تر - فا. ] (اِمر.) 1 - محل حفاظت توپ ها. 2 - واحدی در نظام که وظیفة آن تیراندازی با توپ است


توپوزی (اِ.) (عا.) 1 - تودهنی . 2 - سخن تند و تحقیرآمیز


توپولوژی (تُ پُ لُ) [ فر. ] (اِ.) 1 - علم بررسی خواصی از فضاها که با کشیدن یا فشردن تغییر نم ی کند. 2 - خانواده ای از زیرمجموعه های یک مجموعه که نسبت به اجتماع دلخواه و اشتراک متناهی بسته است و خود مجموعه و مجموعة تهی را نیز در بر می گیرد. (فره )


توپچی [ تر. ] (اِمر.) سربازی که مأمور تیراندازی با توپ است


توپیدن (دَ) (مص ل .) (عا.) کلمات درشت و سرزنش آمیز را با لحن تند به کسی گفتن


توچال (تُ) (اِ.) 1 - یخچال طبیعی در کوه ها و دره هایی که برف های دایمی دارند. 2 - نام یکی از کوه های رشته کوه البرز در شمال تهران


توک [ تر. ] (اِ.) 1 - یک دسته موی و پشم . 2 - موی پیشانی . 3 - کاکل اسب


توکا (اِ.) پرنده ای از راستة گنجشکان با منقاری مخروطی شکل دارای پرهایی به رنگ سبز و خاکستری


توکسی کولوژی (تُ کُ لُ) [ فر. ] (اِ.) شاخه ای از دانش که به مطالعة زهرها و کنش های آن ها و ترکیب و خواص آن ها می پردازد، سم شناسی . (فره )


توکسین (تُ) [ فر. ] (اِ.) سمی است که از میکروب ها تولید شود، زهرابه (فره )


توکل (تَ وَ کُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به دیگری اعتماد کردن . 2 - کار خود را به خدا واگذاشتن . 3 - واگذاشتن کار به وکیل


توکید (تُ) [ ع . ] (مص م .) استوار کردن


توکیل (تُ) [ ع . ] (مص م .) کسی را وکیل خود کردن


تویدن (تَ دَ) (مص ل .) گرم شدن، داغ گشتن


تویل (تَ) (ص .) 1 - کسی که موهای جلو سرش ریخته باشد. 2 - پیشانی، فرق سر


تویی 1 - (ص نسب .) ویژگی آن چیزی که در تو یا داخل قرار می گیرد. 2 - (اِ.) تیوپ


تپاله (تَ لِ) (اِ.) پهن گاو


تپاندن (تَ دَ) (مص م .) چپاندن، چیزی را به زور در ظرفی جا دادن


تپانچه (تَ چِ)(اِمر.)1 - سیلی، آسیب . 2 - نوعی اسلحة گرم


تپانیدن (تَ دَ) (مص م .) نک تپاندن


تپاک (تَ) (اِ.) اضطراب، بی قراری


تپش (تَ پِ) (اِمص .) اضطراب، بی قراری


تپق (تُ پُ) (اِ.) لغزش ناگهانی زبان هنگام حرف زدن


تپل (تُ پُ) (ص .) (عا.) چاق، فربه


تپنکوز (تَ پَ کُ) (ص .) کودن، احمق


تپنگ (تَ پَ) (اِ.) نک تبنک


تپه (تَ پِّ) (اِ.) پشتة بلند خاک یا شن، تل


تپیدن (تَ دَ) (مص ل .) 1 - بی قراری کردن، زدن نبض و قلب . 2 - لرزیدن . 3 - از جای جستن


تژ (تِ) (اِ.) برگ درخت یا گیاه نورسته


تک ( تک .) [ قس . تق ] (اِصت .) 1 - زدن دست بر کنار تخته نرد که کعبتین درست بنشیند. 2 - هر قسم زدن (عموماً)


تک (تُ) (اِ.) 1 - منقار مرغ، نوک پرنده . 2 - تیزی سر چیزی مانند نوک سوزن و خنجر


تک ( تک .) (اِ.) 1 - گیاهی است که در گندم زار روید و آن سخت تر از گیاه گندم باشد. 2 - گیاهی است که در میان آب روید و در مصر از آن کاغذ می ساختند، حفأة


تک ( تک .) (ص . اِ.) تنها، یگانه


تک ( تک .) [ په . ] (اِ.) دو، دویدن


تک (تَ) [ په . ] (ص .) اندک، کم، قلیل


تک (تِ) (اِ.) ساج


تک تک (تَ تَ) (ق مر.) یکی یکی، فرداً فرد


تک لپه (تَ. لَ پِ) (اِمر.) گیاهی که دانة آن دارای یک بخش یا یک لپه است مانند گندم


تک یاخته (تَ. تِ) (اِمر.) موجود زندة تک سلولی


تکاب (تَ) (اِ.) 1 - زمینی که آب در آن بماند. 2 - دره . 3 - ته آب، قعر آب . 4 - جنگ، نبرد


تکاتب (تَ تُ) [ ع . ] (مص ل .) نامه نوشتن به یکدیگر


تکاثر (تَ ثُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - افزون گشتن، فراوان شدن . 2 - بر زیادی مال فخر کردن


تکاثف (تَ ثُ) [ ع . ] (مص ل .) انبوه شدن، ستبر گشتن


تکاسل (تَ سُ) [ ع . ] (مص ل .) کاهلی نمودن، خود را به کسالت زدن


تکافو (تَ فُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - با هم برابر شدن . 2 - بس بودن


تکالیف (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تکلفه ؛ کارهای سخت، مشقت ها


تکامل (تَ مُ) [ ع . ] (مص ل .) به کمال رسیدن، کامل شدن


تکان (تَ) (اِ.) حرکت، جنبش


تکاندن (تَ دَ)(مص م .)حرکت دادن، جنباندن


تکاننده (تَ نَ د) (ص فا.) حرکت دهنده، جنباننده


تکانیدن (تَ دَ) (مص م .) نک تکاندن


تکانیده (تَ د) (ص مف .) تکانده


تکاور (تَ وَ) (ص مر.) 1 - دونده . 2 - اسب تندرو. 3 - افراد ورزیده و آموزش دیدة نظامی برای عملیات جنگی


تکاپو (ی ) (تَ) (اِمر.) 1 - رفت و آمد به شتاب . 2 - جست و جوی بسیار


تکاید (تَ یُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - یکدیگر را فریب دادن . 2 - دشواری نمودن . 3 - رنجانیدن


تکبر (تَ کَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) بزرگی نمودن


تکبیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بزرگ شمردن . 2 - اللهاکبر گفتن


تکبیرة الاحرام (تَ رَ تُ لْ اِ) [ ع . ] (اِمر.) یکی از مقدمات نماز. نمازگزار پیش از نماز و پس از اذان چهار تکبیر (اللهاکبر) باید بگوید و آخرین تکبیر را به قصد ورود در نماز بر زبان جاری سازد و سپس نماز را آغاز کند


تکثر (تَ کَ ثّ) [ ع . ] (مص ل .) بسیار شدن، زیاد شدن


تکثیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) بسیار کردن


تکحل (تَ کَ حُّ) [ ع . ] (مص ل .) سرمه کشیدن


تکدر (تَ کَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) تیره شدن، کدر شدن


تکدی (تَ کَ دِّ) [ ع . ] (مص ل .) گدایی کردن


تکدیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - تیره ساختن . 2 - دلتنگ کردن


تکذیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) دروغ شمردن، منکر شدن


تکرار (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - دوباره کردن . 2 - دوباره گفتن


تکرر (تَ کَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) دوباره شدن


تکرم (تَ کَ رُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) اظهار کرم کردن، کرم کردن به تکلیف . 2 - جوانمردی نمودن . 3 - (اِمص .) اظهار کرم ؛ ج . تکرمات


تکریر (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - کاری را دوباره انجام دادن . 2 - سخنی را دوباره گفتن . 3 - آوردن دو یا چند کلمه به یک معنی


تکریم (تَ) [ ع . ] (مص م .) گرامی داشتن


تکس (تَ کَ) (اِ.) نک تکژ


تکسر (تَ کَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) شکسته شدن


تکسیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - شکستن . 2 - مساحت کردن


تکعیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - چهارگوشه ساختن چیزی . 2 - پر کردن ظرف . 3 - عددی را به توان سه رسانیدن


تکفل (تَ کَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) کفیل شدن، متعهد گشتن


تکفیر (تَ) [ ع . ] (اِمص .) 1 - پوشاندن، کفاره دادن . 2 - کسی را کافر و بی دین خواندن


تکفین (تَ) [ ع . ] (مص م .) کفن کردن مرده


تکل (تَ کَ) (اِ.) 1 - گوسفند شاخ دار. 2 - جوان بلندقد


تکل (تَ کْ لْ) [ انگ . ] (اِ.) گرفتن یا دور کردن توپ از پای حریف یا دراز کردن پا در حالتی که بدن تقریباً به حالت خوابیده و موازی با سطح زمین درآید


تکلان (تَ) [ ع . ] (مص م .) اعتماد کردن


تکلتو (تَ کَ تُ) (اِ.) نمدی که زیر زین بر پشت اسب می اندازند


تکلس (تَ کَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) آهک شدن


تکلف (تَ کَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) خود را به رنج افکندن


تکلم (تَ کَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) سخن گفتن


تکلیس (تَ) [ ع . ] (مص م .) آهک مالی کردن، به جسمی گرما دادن تا مانند آهک شود


تکلیف (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) به رنج افکندن . 2 - بار کردن . 3 - (اِ.) وظیفه ای که باید انجام داد


تکلیم (تَ) [ ع . ] (مص ل .) با کسی سخن گفتن


تکمار (تُ) (اِ.) تیری که بر سر آن پیکان نباشد


تکمله (تَ مَ یا مِ لِ) [ ع . تکملة ] (اِ.) 1 - تتمه، متمم . 2 - بخش پایانی و قسمت آخر کتاب، مقاله و هر نوشتة دیگر


تکمه (تِ مِ) (اِ.) ابریشم زردوزی


تکمیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) تمام کردن، رسا کردن