مخلب (مِ لَ) [ ع . ] (اِ.) چنگال، دندانه . ج . مخالب


مخلخل (مُ خَ خَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) رخنه شده، دارای رخنه . 2 - خلخال به پا کرده . 3 - (اِ.) موضع خلخال در ساق پا


مخلد (مُ خَ لَّ) [ ع . ] (اِمف .) جاوید، دایم


مخلص (مَ لَ) [ ع . ] (اِ.) خلاصه


مخلص (مُ لَ) [ ع . ] (اِمف .) بی ریا، صمیمی


مخلص (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) خالص، صاف


مخلط (مُ خَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آمیخته کننده . 2 - فساد کننده، تخلیط کننده، دو به هم زدن


مخلف (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که کسی را جانشین خود کند، جانشین کننده . 2 - آن که وعدة خلاف کند. 3 - در فارسی : کبوتر بچه ای که پر بر پایش رسته باشد. 4 - پسر خوش شکل


مخلف (مُ خَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که چیزی را از خود بجا می گذارد. 2 - آنکه کسی را خلیفه و جانشین خود کند


مخلفات (مُخَ لَ فّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - خوردنی هایی که با غذای اصلی مصرف می شود. 2 - وسیله های جانبی یا فرعی یک دستگاه


مخلوط (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آمیخته شده، به هم آمیخته، به گونه ای که قابل جداسازی باشند. مق . محلول


مخلوع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) برکنده شده، عزل شده، خلع شده


مخلوق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آفریده شده، موجود


مخلی (مُ خَ ل لا) 1 - (اِمف .) خالی شده . 2 - رها شده . 3 - جای خالی


مخمر (مُ خَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) سرشته شده، تخمیر شده


مخمر (مُ خَ مِّ) [ ع . ] (اِفا.) تخمیرکننده


مخمس (مُ خَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - پنج تایی . 2 - شعری که هر بند آن پنج مصراع باشد


مخمش (مُ خَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) خدشه وارد آمده، مخدوش


مخمصه (مَ مَ صَ یا ص ) [ ع . مخمصة ] (اِ.) 1 - گرسنگی، خالی بودن معده . 2 - رنج، زحمت، گرفتاری


مخمل (مَ مَ) [ ع . ] (اِ.) پارچة لطیف نخی یا ابریشمی که پرزهای نرم دارد. ؛ مخمل کبریتی مخمل دارای تار نخی و پود راه راه برجسته


مخملک (مَ مَ لَ) [ ع - فا. ] (اِ.) بیماری واگیردار که عامل آن یک نوع استرپتوکوک است و دارای سمی است که تولید دانه های قرمزی می کند


مخمور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) مست، خمارآلود


مخنث (مُ خَ نَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - مردی که در جماع ناتوان باشد و حالات زنانه داشته باشد. 2 - کنایه از: بی غیرت و بی حمیت


مخنده (مَ خَ دَ یا د) (اِفا) 1 - جنبنده، حرکت کننده . 2 - خزنده . 3 - هوام . 4 - شپش


مخنق (مُ خَ نِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - خفه کننده . 2 - در علم عروض «مفعولن » چون در حشو بیت افتد و از «مفاعیلن » منشعب باشد، آن را مخنق خوانند


مخنقه (مَ نَ قَ یا ق ) [ ع . مخنقة ] (اِ.) قلاده، گردن بند


مخنوق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) خفه کرده شده، گلو افشرده


مخوف (مَ) [ ع . ] (ص .) ترسناک


مخچه (مُ چِ یا چَ) [ ع - فا. ] (اِمصغ .) قسمتی از دستگاه مرکزی اعصاب که در زیر و عقب مخ قرار گرفته و مانند مخ (دماغ ) دارای قشر خاکستری رنگ در داخل است و به وسیلة سه زوج دنبالة فوقانی و تحتانی و میانی به مراکز اعصاب ارتباط دارد. عمل مخچه عبارت از تنظیم انقباضات عضلانی و تعادل بدن است


مخیدن (مَ دَ) (مص ل .) 1 - جنبیدن، خزیدن . 2 - چسبیدن


مخیده (مَ د) (اِمف .) جنبنده، خزنده


مخیر (مُ خَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - عمل خیر کننده . 2 - سخی


مخیر (مُ خَ یَّ) [ ع . ] (اِمف .) اختیار داده شده


مخیز (مَ) (اِ.) مهمیز


مخیط (مَ) [ ع . ] (اِمف .) دوخته شده


مخیط (مِ یَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - سوزن . 2 - محل عبور، گذرگاه


مخیل (مُ خَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) خیال کننده


مخیله (مُ خَ یِّ لِ) [ ع . مخیلة ] (اِ.) قوة تخیل و تصور


مخیله (مَ لَ یا لِ) [ ع . مخیلة ] (اِ.) 1 - گمان، پندار. 2 - کبر، تکبر. 3 - ابری که آن را بارنده گمان برند


مخیم (مُ خَ یَّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جایی که در آن خیمه زنند، خیمه گاه . 2 - اردوگاه، معسکر


مد (مَ دّ) [ ع . ] 1 - (اِمص .) کشش، کشیدگی . 2 - بالا آمدن آب دریا بر اثر جاذبة ماه و خورشید. 3 - (اِ.) علامتی به این شکل « مد » که بالای الف ممدوده گذاشته می شود


مد (مُ) [ فر. ] (اِ.) سلیقه و روشی که باب روز است . اعم از طرز زندگی، سر و وضع ظاهری و غیره . و معمولاً گذراست و در زمان های مختلف تغییر می کند


مداح (مَ دّ) [ ع . ] (ص .) بسیار ستایش کننده و مدح کننده


مداخل (مَ خِ) [ ع . ] (اِ.) درآمد به ویژه درآمد فرعی و جانبی


مداخله (مُ خِ لِ) [ ع . مداخلة ] (مص ل .) دخالت کردن، داخل شدن در کاری


مداد (مِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - مرکب . 2 - نوعی قلم که دارای مغزی به رنگ های مختلف است که از آن برای نوشتن یا نقاشی کردن استفاده می کنند


مداد تراش ( مداد تراش . تَ) [ ع - فا. ] (اِ.) وسیله ای با یک تیغة ثابت یا چرخان برای تیز کردن یا تراشیدن نوک مداد


مداد پاک کن ( مداد پاک کن . کُ) [ ع - فا. ] (اِ.) وسیله ای از ترکیبات لاستیک برای زدودن اثر مداد


مدروس (مَ) [ ع . ] (اِمف .) کهنه، فرسوده شده


مدرک (مُ رِ) [ ع . ] (اِ فا.) دریابنده، درک کننده


مذاهب (مَ هِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مذهب  - دین ها و آیین ها. 2 - روش ها، طریقه ها


مذاکرات (مُ کِ) [ ع . ] (مص . اِ.) جِ مذاکره


مرس (مَ رِ) [ ع . ] (ص .) باتجربه، کارآزموده . ج . امراس


مدار (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای دور زدن و گردیدن . 2 - در اصطلاح جغرافیا عبارت از خطی است که سیارات به دور خورشید می پیمایند. ؛ مدار رأس الجدی مدار َ27 ْ23 عرض جنوبی کرة زمین که خورشید در روز اول دی ماه به آن عمود می تابد و منطقة معتدل جنوبی از پایین آن تا مدار جنوبگان را شامل می شود. ؛ مدار رأس السَّرطان مدار َ27 ْ23 عرض شمالی کرة زمین که خورشید در روز اول تیرماه بر آن عمود می تابد و منطقة معتدل شمالی از بالای آن تا مدار شمالگان را شامل می شود


مدارا (مُ) (اِ.) همکاری، همراهی یا همزیستی با دیگران


مدارا کردن ( مدارا کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) نرمی کردن، خوشرفتاری نمودن


مدارات (مُ) [ ع . مداراة ] 1 - (مص ل .) با کسی ملایمت و نرمی کردن . 2 - (اِمص .) نرمی، لطف، مهربانی


مدارج (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مدرج ؛ درجه ها، پایه ها، رتبه ها


مدارس (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مدرسه


مدارک (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مدرک


مداعبه (مُ ع ب) [ ع . مداعبة ] (مص ل .) شوخی کردن، مزاح کردن


مدافع (مُ فِ) [ ع . ] (اِفا.) دفاع کننده


مدافعه (مُ فِ عَ یا عِ) [ ع . مدافعة ] (مص م .) 1 - یکدیگر را راندن و دور کردن . 2 - دفاع کردن


مداقه (مُ قِّ) [ ع . مداقة ] (مص ل .) دقت کردن، باریک بینی کردن


مدال (مِ) [ فر. ] (اِ.) نشان، نشان افتخار، نشان فلزی که برای قدردانی از خدمات کسی به او اعطا می شود


مدالست (مُ لِ سَ) [ ع . مدالسة ] (مص م .) 1 - فریفتن . 2 - ستم کردن


مدام (مُ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) همیشه، جاوید. 2 - (اِ.) شراب انگوری


مدامع (مَ مِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مدمع  - چشمه ها. 2 - مجرای اشک . 3 - کُنج چشم


مداهنه (مُ هِ نَ یا نِ) [ ع .مداهنة ] (مص ل .) 1 - خدعه کردن، دورویی کردن . 2 - چاپلوسی


مداوا (مُ) [ ع . مداواة ] (مص م .) درمان کردن، دوا کردن


مداولت (مُ وَ یا وِ لَ) [ ع . مداولة ] (مص ل .) 1 - مداومت . 2 - دور زدن . 3 - انقلاب زمانه


مداوم (مُ وِ) [ ع . ] (اِفا.) دوام دهنده، ادامه دهنده


مداومت (مُ وِ مَ) [ ع . مداومة ] (مص م .) دوام دادن، ادامه یافتن


مدایح (مَ یِ) [ ع . مدائح ] (اِ.) جِ مدیحه، ستایش ها، مدیحه ها


مداین (مَ یِ) [ ع . مدائن ] (اِ.) جِ مدینه  - شهرها. 2 - نام شهر قدیمی تیسفون


مدبر (مُ دَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) تدبیرکننده، صاحب تدبیر


مدبر (مُ بَ) [ ع . ] (اِمف .) بخت برگشته، بدبخت


مدبری (مُ بَ) [ ع - فا. ] (حامص .) بدبختی، بداقبالی


مدبوغ (مَ) [ ع . ] (اِمف .) دباغت شده، دباغی گشته


مدت (مُ دَّ) [ ع . مدة ] (اِ.) زمان، وقت


مدثر (مُ دَّ ثُِ) [ ع . ] (اِفا.) لباس به خود پیچیده


مدح (مَ) [ ع . ] (مص م .) ستودن، ستایش


مدحت (مِ حَ) [ ع . مدحة ] (اِ.) نک مدح


مدحور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) رانده، دور کرده


مدخر (مُ دَّ خَ) [ ع . ] (اِمف .) اندوخته شده، پس انداز شده


مدخل (مَ خَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - راه داخل شدن . ج . مداخل . 2 - محل درآمد


مدخل (مُ خِ) [ ع . ] (اِفا.) داخل کننده، درآورنده


مدخنه (مِ خَ نَ) [ ع . مدخنة ] (اِ.) جای بخور، بوی سوز، مجمر


مدخول (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) داخل شده، درآورده شده . 2 - (اِ.) جایی که چیزی در آن داخل شده باشد. 3 - (ص .) کسی که در عقل وی فساد بود. 4 - لاغر. ج . مدخولین


مدد (مَ دَ) [ ع . ] (اِ مص .) یاری، دستگیری


مددکار [ ع - فا. ] (اِ.) 1 - یاری دهنده . 2 - مددکار اجتماعی


مدر (مَ دَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - کلوخ، گل سخت . 2 - روستا، ده


مدر (مُ د) [ ع . ] (اِ.) ادرار آور


مدرار (مِ) [ ع . ] (ص .) بسیار ریزنده، بسیار بارنده


مدرب (مُ دَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - آن که به کاری عادت کرده کردن . 2 - ورزیده مجرب . 3 - گرفتار


مدرج (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) جای رفتن و گذشتن . ج . مدارج


مدرج (مُ دَ رَّ) [ ع . ] (اِ مف .) درجه دار، پله پله شده


مدرجه (مَ رَ جَ یا جِ) [ ع . مدرجة ] (اِ.) 1 - راه . 2 - وسیله و روشی که برای ترقی شخصی به کار رود


مدرس (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) جای درس گفتن


مدرس (مُ دَ رِّ) [ ع . ] (اِ فا.) معلم


مدرسه (مَ رَ س ) [ ع . مدرسة ] (اِ.) محل درس دادن و علم آموختن . ج . مدارس


مدرن (مُ د) [ فر. ] (اِ.) تازه، باب روز


مدرنیزه (مُ د ز) [ انگ . ] (ص .) مجهز یا نوسازی شده با وسیله ها، اسباب های سبک با کاربرد امروزی


مدرنیست (مُ د) [ انگ . ] (ص .) نوگرا (فره )


مدرنیسم (مُ د) [ فر. ] (اِ.) = مدرنیته : طرفداری از آن چه نو و بدیع باشد، راه و رسم جدید


مدرک (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) دلیل، سند، مأخذ. ج . مدارک . ؛ مدرک تحصیلی نوشته ای رسمی که نشان می دهد شخصی دورة تحصیلی معینی را گذرانده است . ؛ مدرک ِ تخصصی نوشته ای که نشان می دهد شخصی تخصص در یک رشته عم لی یا فنی را گذارنده است


مدرکات (مُ رَ) [ ع . ] (اِمف .) [ ع . ] (اِمف .) جِ مدرکه ؛ آن چه از اشیا ادراک شود


مدرکه (مُ رِ کِ) [ ع . مدرکة ] (اِ.) ذهن، عقل، نیرویی در انسان که حقیقت چیزها با آن دریافت می شود


مدری (مِ ی ' ) [ ع . ] (اِ.)1 - شانه . 2 - سیخ . 3 - شاخ (آهو، گوزن و جز آن ها). 4 - تخت


مدعو (مَ عُ وّ) [ ع . ] (اِمف .) دعوت شده، خوانده شده


مدعی (مُ دَّ عا) [ ع . ] (اِمف .) دعوی کرده شده، ادعا کرده شده


مدعی (مُ دَّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - خواهان . 2 - ادعا - کننده


مدغم (مُ غَ) [ ع . ] (اِمف .) ادغام شده، حرفی که در حرف دیگر همجنس یا قریب المخرج داخل شود و یک حرف مشدد تلفظ گردد. مثلاً دال در «مدت »


مدفع (مَ فَ) [ ع . ] (اِ.) جای گرد آمدن آب، مجرای آب . ج . مدافع


مدفن (مَ فَ) [ ع . ] (اِ.) گور، جای دفن


مدفوع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - دفع شده، رانده شده . 2 - گُه، نجاستی که از مقعد انسان خارج شود


مدفون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) دفن شده، به خاک سپرده شده


مدقق (مُ دَ قِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - باریک گردانیدن . 2 - کار دقیق کننده . 3 - نکته های دقیق پیدا کننده


مدقوق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - کوفته شده . 2 - لاغر و باریک . 3 - آن که مرض دق دارد


مدل (مُ د لّ) [ ع . ] (اِفا.) دلالت کننده، راهنما


مدل (مُ د) [ فر. ] (اِ.) 1 - نمونه، سرمشق، الگو. 2 - هر چیز و هر کس اعم از مجسمه و انسان و غیره که در برابر هنرمند قرار گیرد تا از روی آن نقاشی کند یا مجسمه بسازد


مدلس (مُ دَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که عیب کالای خود را از خریداران پنهان کند. 2 - خدعه کننده . 3 - کسی که خود را مقدس جلوه دهد و نباشد


مدلل (مُ دَ لَّ) [ ع . ] (اِمف .) با دلیل آورده شده، دارای دلیل


مدلهم (مُ لَ هِ) [ ع . ] (اِفا. ص .)1 - سیاه، تاریک . 2 - شب تاریک


مدلول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) دلالت کرده شده، رهنمون شده


مدمج (مُ دَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) سخت محکم در آمده در چیزی


مدمر (مُ دَ مِّ) [ ع . ] (اِفا.) هلاک کننده، دمار برآورنده


مدمغ (مُ دَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - غذای چرب کرده شده . 2 - در فارسی : کسی که دماغ (تکبر) و نخوت دارد؛ پرنخوت، متکبر


مدن (مُ دُ) [ ع . ] (اِ.) جِ مدینه ؛ شهرها


مدنگ (مَ دَ) (اِ.) 1 - کلید، دندانة کلید. 2 - قفل، کلون


مدنی (مَ دَ یّ) [ ع . ] (ص نسب .) 1 - شهرنشین . 2 - آیاتی که در مدینه بر پیامبر (ص .) نازل شد


مدنیت (مَ دَ یَّ) [ ع . ] (مص جع .) شهر - نشینی، تمدن


مدهش (مُ هِ) [ ع . ] (اِفا.) وحشت آور، هراسناک


مدهن (مُ هِ) [ ع . ] (اِفا.) چاپلوس، متملق


مدهن (مُ دَ هَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) چرب کرده . 2 - به روغن طلا کرده . 3 - (ص .) چرب


مدهوش (مَ) [ ع . ] (اِمف .) بیهوش، سرگشته


مدهون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - روغن مالیده . 2 - چرم، چرم رنگ شده


مدور (مُ دَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) گرد، دایره ای


مدون (مُ دَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) تدوین شده، گردآورده شده


مدیتیشن (مِ تِ ش ) [ انگ . ] (اِمص .) نوعی روش تمرکز که هدف آن به دست آوردن آرامش و اصلاح کیفیات روانی است


مدیح (مَ) [ ع . ] (اِ.) ستایش


مدیحه (مَ حِ) [ ع . مدیحة ] (اِ.) ستایش . ج . مدایح


مدیحه سرا ( مدیحه سرا . سَ) [ ع - فا. ] (ص فا.) آن که عادت یا گرایش به سرودن مدیحه دارد، مدیحه گو


مدید (مَ) [ ع . ] (ص .) 1 - کشیده شده، دراز، طولانی . 2 - نام یکی از بحور شعر بر وزن فاعلاتن فاعلن فاعلاتن


مدیر (مُ) [ ع . ] (اِفا.) اداره کننده . ؛ مدیر عامل مدیری که از طرف هیئت مدیره برای ادارة امور جاری شرکت تعیین می شود. ؛ مدیر کل مدیری که امور یک ادارة کل در یک وزارتخانه یا مؤسسة بزرگ به عهده اوست . ؛ مدیر مسئول کسی که در مورد شغل یا فعالیت معینی مسئول پاسخگویی نزد مقام های دولتی است


مدیریت (مُ یَّ) [ ع . ] 1 - (مص جع .) مدیر بودن، مدیری . 2 - علم و هنر متشکل کردن، همآهنگ کردن


مدینه (مَ نِ) [ ع . مدینة ] (اِ.) شهر. ج . مدن، مداین . ؛ مدینه ی فاضله آرمان شهر


مدیوم (مِ یُ) [ فر. ] (اِ.) واسطه، شخصی که واسطة احضار ارواح شود


مدیون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) قرض دار، بدهکار


مذاب (مُ) [ ع . ] (اِمف .) گداخته شده، آب شده


مذاق (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - طعم، مزه . 2 - محل قوة ذائقه . 3 - اندام چشایی


مذال (مُ) [ ع . ] (اِمف .) دامن داده


مذاکره (مُ کِ رِ) [ ع . مذاکرة ] (مص ل .) گفتگو کردن دربارة کاری یا امری


مذبح (مَ بَ) [ ع . ] (اِ.) جای قربانی کردن، کشتارگاه . ج . مذابح


مذبذب (مُ ذَ ذَ) [ ع . ] (اِمف .) در تردید و شک افتاده


مذبذب (مُ ذَ ذ) [ ع . ] (اِفا.) مردُد، دو دل


مذبوح (مَ) [ ع . ] (اِمف .) گلو بریده، کشته شده، ذبح شده


مذعان (مِ) [ ع . ] (ص .) منقاد، مطیع


مذل (مُ ذ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) خوار دارنده


مذلت (مَ ذَ لَّ) [ ع . مذلة ] (اِمص .) خواری، ذلیلی


مذمت (مَ ذَ مَّ) [ ع . مذمة ] (اِمص .) نکوهش، سرزنش


مذموم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) نکوهیده، سرزنش شده


مذنب (مُ نِ) [ ع . ] (اِفا.) گناهکار


مذهب (مَ هَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - دین، آیین . 2 - راه، روش . ج . مذاهب


مذهب (مُ ذَ هَّ) [ ع . ] (اِمف .) زر اندود شده


مذهبی (مَ هَ) [ ع . ] (ص .) 1 - مربوط یا منسوب به مذهب . 2 - دیندار مؤمن و معتقد به مذهب


مذوق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) چشیده شده


مذکر (مُ ذَ کِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - به یاد آورنده . 2 - وعظ کننده، واعظ


مذکر (مُ ذَ کَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - نر. 2 - مربوط یا متعلق به جنس نر


مذکور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ذکر شده، یاد شده


مذیل (مُ ذَ یَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - دامن دار. 2 - کتاب یا رساله ای که در ذیل آن شرح داشته باشد


مذیل (مَ ذَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - کسی که دامن جامه را بلند سازد. 2 - آنکه بر مطلبی یا کتابی ذیلی نویسد


مر ( مر .) [ په . ] (اِ.) 1 - پیمانه، اندازه . 2 - شماره، حساب


مر (مُ رّ) [ ع . ] (ص .) تلخ


مر (مَ رّ) [ ع . ] (مص ل .) گذشتن، گذشتن بر چیزی


مر (مَ) (حر.) 1 - به معنی برای . 2 - گاهی زائد است و تنها برای زینت کلام می آید


مرء (مَ) [ ع . ] (اِ.) مرد، رجل


مرآت (مِ) [ ع . مرآة ] (اِ.) آ ی ینه . ج . مرایا، مرائی


مرأة (مَ ءَ) [ ع . ] (اِ.) زن


مرئوس (مَ) [ ع . مرؤوس ] (اِمف .) زیردست، کسی که زیر دست رئیس کار می کند


مرئی (مَ یّ) [ ع . ] (اِمف .) نمایان، پدیدار


مرا (مَ) (ضم .+ علامت مفعول و غیره ) من را، آن را در موارد ذیل آید: 1 - به صورت مفعول . 2 - به صورت مسندالیه . 3 - به معنی «برای من »


مراء (مِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) ستیزه کردن، جدال کردن . 2 - (اِ.) جدال، ستیزه


مرائی (مُ) [ ع . ] (اِفا.) ریاکار، متظاهر


مرابح (مُ ب) [ ع . ] (اِفا.) سود گیرنده، ربح گیرنده ؛ ج . مرابحین


مرابحه (مُ ب حِ) [ ع . مرابحة ] (مص م .) 1 - سود دادن، نفع دادن . 2 - ربح گرفتن


مرابض (مَ ب) [ ع . ] (اِ.) ج مربض  - مأوای گوسفندان به شب . 2 - مأوای سباع مانند شیر و گرگ


مرابط (مُ ب) [ ع . ] (اِفا.) 1 - رابطه دارنده . 2 - مواظب و ملازم سرحد. 3 - مروج ایمان


مرابطه (مُ بَ طَ یا طِ) [ ع . مرابطة ] (مص ل .) 1 - با هم رابطه داشتن . 2 - مداومت و مواظبت کردن


مرابع (مَ ب) [ ع . ] (اِ.) جِ مَربَع . منازل، جای اقامت


مرات (مَ رّ) [ ع . ] (اِ.) جِ. مرة ؛ دفعه ها، مرتبه ها


مراتب (مَ تِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرتبه


مراتع (مَ تِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرتع ؛ چراگاه ها


مراثی (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرثیه


مراجع (مُ جِ) [ ع . ] (اِفا.) در تداول فارسی به معنای مراجعه کننده، رجوع کننده . ج . مراجعین


مراجع (مَ جِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرجع . ؛ مراجع تقلید مجتهدانی که مردم از آنان در احکام شرعی تقلید کنند. ؛ مراجع قانون منابعی که قوانین از آن ها اقتباس و استنباط شده است . ؛ مراجع قانونی مؤسسات و اداراتی که بر طبق قانون برای مراجعة افراد به منظور تنظیم روابط افراد با همدیگر و روابط افراد با دولت تأسیس شده اند


مراجعه (مُ جَ عَ یا عِ) [ ع . مراجعة ] (مص ل .) رجوع کردن، بازگشتن، رفتن به جایی یا نزد کسی برای انجام کاری


مراحل (مَ حِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرحله ؛ منزل ها، مرحله ها


مراحل نشین (مَ حِ. نِ) [ ع - فا. ] 1 - (ص فا.) مسافر. 2 - هر یک از سیارات هفتگانه


مراحم (مَ حِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرحمت


مراد (مُ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - منظور، مقصود. 2 - خواسته، اراده شده


مرادف (مُ د) [ ع . ] (اِفا.) هم معنی


مرادفت (مُ د فَ) [ ع . مرادفة ] (مص ل .) پشت سر و ترک کسی سوار شدن


مرار (مِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرة ؛ دفعه ها، مرتبه ها


مرارت (مَ رَ) [ ع . ] (اِمص .) تلخی


مراسل (مُ س ) [ ع . ] (اِفا.) نامه فرستنده ؛ ج . مراسلین


مرتشی (مُ تَ) [ ع . ] (اِ فا.) رشوه گیرنده


مراسله (مُ س لِ) [ ع . مراسلة ] 1 - (مص ل .) به هم نامه نوشتن، نامه فرستادن . 2 - (اِ.) نامه، مکتوب . ج . مراسلات


مراسم (مَ س ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرسوم


مراضعه (مُ ضَ عَ یا ض عِ) [ ع . مراضعة ] (مص . م ) شیر دادن


مراعات (مُ) [ ع . مراعاة ] (مص ل .) رعایت یکدیگر را کردن . ؛ مراعات النظیر در علم بدیع آوردن کلماتی که به گونه ای با یکدیگر مناسبت و ارتباط داشته باشند


مراعی (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرعی


مراعی (مُ) [ ع . ] (اِفا.) مراعات کننده


مراغه (مَ غَ یا غ ) [ ع . مراغة ] (اِ.) جای غلتیدن ستوران


مراغه کردن ( مراغه کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) به خاک غلتیدن


مرافدات (مُ فَ یا فِ) [ ع . مرافداة ] (مص م .) معاونت کردن، یاری کردن


مرافعه (مُ فِ عَ یا عِ) [ ع . مرافعة ] (مص ل .) نزاع کردن، درگیر شدن


مرافق (مَ فِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرفق ؛ آرنج ها


مرافقه (مُ فَ قَ یا قِ) [ ع . ] (مص ل .) دوست شدن، همراه شدن


مراقب (مُ قِ) [ ع . ] (اِ فا.) نگهبان، مراقبت کننده


مراقبت (مُ قِ بَ) [ ع . مراقبة ] (مص . ل .) 1 - نگاهبانی . 2 - دیده بانی کردن


مراقبه (مُ قِ ب یا قَ بَ) [ ع . مراقبة ] (مص م .) 1 - مواظبت کردن . 2 - نگاهبانی کردن


مراقد (مَ قِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرقد


مراقی (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرقاة . هر ابزاری که با آن بالا روند مانند: نردبان، پله


مرال (مَ یا مِ) [ تر. ] (اِ.) آهو، غزال


مرام (مَ) [ ع . ] (اِ.) هدف، مقصود


مرامات (مُ) [ ع . مراماة ] (مص - م .) همدیگر را تیر انداختن


مراهق (مُ هِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - پسر نزدیک به بلوغ . 2 - کسی که آخر وقت نماز خواند


مراهنه (مُ هِ نِ) [ ع . مراهنة ] (اِمص .) 1 - گرو - گذاری . 2 - شرط بندی


مراوده (مُ وِ د) [ ع . مراودة ] (مص ل .) دوستی و آمد و شد داشتن


مراوغت (مُ وَ غَ) [ ع . مراوغة ] (مص ل .) 1 - عیب جویی کردن . 2 - کشتی گرفتن، زو ر آزمایی کردن . 3 - یکدیگر را فریب دادن


مراکب (مَ کِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرکب


مراکردن (مِ کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - پیکار کردن، جدال کردن . 2 - کوس برابری زدن


مراکز (مَ کِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرکز


مرایا (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرآة


مربا (مُ رَ بّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) تربیت شده . 2 - (اِ.) نوعی خوردنی شیرین که از انواع میوه ها یا پوست مرکبات با شکر تهیه می شود


مربح (مُ رَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) سود ده، نفع بخش، پُرسود


مربط (مَ ب) [ ع . ] (اِ.) جای بستن


مربع (مُ رَ بَّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - چهارگوش . 2 - متوازی الاضلاعی که چهار ضلعش با هم برابر و زاویه هایش قائمه باشند


مربع نشستن ( مربع نشستن . نِ شَ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) چهارزانو نشستن . حالتی از نشستن برای مهتران و بزرگان که زیردستان در مقابلشان دو زانو می نشستند


مربوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - پرورده شده . 2 - بنده، عبد، مملوک ؛ ج . مربوبین


مربوط (مَ) [ ع . ] (اِمف .) بسته شده، وابسته، دارای پیوند


مربی (مُ رَ بّ) [ ع . ] (اِفا.) پرورش دهنده


مربی (مُ رَ ب با) [ ع . ] (اِمف .) تربیت شده


مرت (مَ رَّ) [ ع . مرة ] (اِ.) یک بار، یک دفعه . ج . مرات، مرار


مرتاب (مُ) [ ع . ] (اِفا.) آن که در شک و تردید باشد


مرتاح (مُ) [ ع . ] (ص .) بانشاط، شادان، مسرور


مرتاض (مُ) [ ع . ] (اِفا.) ریاضت کش، ریاضت کشیده


مرتب (مُ رَ تَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - بانظم و ترتیب . 2 - ترتیب داده شده


مرتباً (مُ رّ تَّ بَ نْ) [ ع . ] (ق .) 1 - با ترتیب و نظم . 2 - پی در پی، پشت سر هم


مرتبط (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) ربط داده شده، پیوسته


مرتبه (مَ تَ بَ یا ب) [ ع . مرتبة ] (اِ.) پایه، منزلت . ج . مراتب


مرتبه دار ( مرتبه دار . ) [ ع - فا. ] (ص فا.) صاحب منصب، صاحب مقام، مأمور تشریفات


مرتجع (مُ تَ جِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - بازگشت کننده . 2 - کهنه پسند


مرتجل (مُ تَ جَ) [ ع . ] (اِمف .) شعر یا سخنی که بی تأمل گفته شود


مرتجلاً (مُ تَ جِ لَ نْ) [ ع . ] (ق .) بدون تفکر و تأمل سخن گفتن


مرتحل (مُ تَ حِ) [ ع . ] (اِفا.) کوچ کننده، راهی شونده


مرتد (مُ تَ دّ) [ ع . ] (اِفا.) برگشته از دین


مرتدع (مُ تَ د) [ ع . ] (اِفا.) باز ایستنده از کاری


مرتزق (مُ تَ زَ) [ ع . ] (اِمف .) هرچیز که از آن روزی خورند


مرتسم (مُ تَ سَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - منقش . 2 - زردوزی شده . 3 - مرسوم


مرتسم (مُ تَ س ) [ ع . ] (اِفا.) نقش گیرنده، نفش پذیر


مرتضوی (مُ تَ ضَ) (ص نسب ) 1 - منسوب به مرتضی (عموماً). 2 - منسوب به مرتضی علی (ع )


مرتضی (مُ تَ ضا) [ ع . ] (اِمف .) پسندیده و برگزیده


مرتع (مَ تَ) [ ع . ] (اِ.) چراگاه . ج . مراتع


مرتعب (مُ تَ ع ) [ ع . ] (اِفا.) ترسنده، ترسان، خایف ؛ ج . مرتعبین


مرتعش (مُ تَ عِ) [ ع . ] (اِفا.) لرزان، لرزنده، دارای ارتعاش


مرتغب (مُ تَ غِ) [ ع . ] (اِفا.) تشویق کننده، برانگیزاننده


مرتفع (مُ تَ فِ) [ ع . ] (اِفا.) بلند و رفیع، بلند شونده


مرتفع ساختن ( مرتفع ساختن . تَ) [ ع - فا. ] (مص م .) 1 - برافراشتن، بلند کردن . 2 - برطرف کردن، از بین بردن، رفع شده


مرتقب (مُ تَ قِ) [ ع . ] (اِفا.) دیده بان، چشم به راه


مرتهن (مُ تَ هَ) [ ع . ] (اِمف .) گروگان، به رهن گرفته شده


مرتکب (مُ تَ کِ) [ ع . ] (اِفا.) انجام دهندة کاری ناروا


مرتکز (مُ تَ کِ) [ ع . ] (اِفا.) ثابت، مستقر، جایگزین


مرتیکه (مَ کِ) (اِ.) (عا.) = مردیکه : مرد (در مقام تحقیر و توهین به کار می رود)


مرثیه (مَ یِ) [ ع مرثیة . ] (مص ل .) شعر یا سخنی که در مدح و سوگواری مرده خوانده شود


مرج (مَ) (اِ.) 1 - مرز. 2 - زمینی که کناره های آن را بلند ساخته در درون آن چیزی بکارند


مرج ( مرج .) [ ع . ] (مص م .) 1 - درهم و برهم کردن . 2 - ایجاد فساد کردن


مرج ( مرج .) [ معر. ] 1 - (اِ.) چراگاه . 2 - (مص م .) به چراگاه فرستادن چرنده . 3 - ( مرج .) (مص ل .) چریدن چرنده


مرجان (مَ) [ ع . ] (اِ.) نوعی از جانوران دریایی شبیه به گیاه که مانند گیاه به زمین نمی چسبد


مرجانه (مَ نِ) [ ع . مرجانة ] (اِ.) واحد مرجان ؛ مروارید کوچک


مرجب (مُ رَ جَّ) [ ع . ] (ص .) 1 - بزرگ و با هیبت . 2 - قربانی شده در ماه رجب


مرجح (مُ رَ جَّ) [ ع . ] (اِمف .) برتری داده شده، ترجیح داده شده


مرجز (مُ رَ جَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - کسی که برایش شعری در بحر رجز خوانده شده . 2 - سبک یکی از اقسام نثر و آن چنان است که کلمات دو عبارت هم وزن باشند نه هم سجع ؛ مق . نثر مسجع و نثر مرسل (عادی )


مرجع (مَ جَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - محل بازگشت، محل رجوع . ج . مراجع . 2 - شخص یا مقامی که می توان برای درخواستی به نزدش رفت . 3 - نوشته ای که برای به دست آوردن اطلاعاتی می توان به آن مراجعه کرد . ؛ مرجع تقلید مجتهدی که در موضوع های دینی از او پیروی می کنند


مرجعیت (مَ جَ یَّ) [ ازع . ] (مص جع .) 1 - مرجع بودن . 2 - مرجع تقلید بودن، مجتهد


مرجل (مِ جَ) [ ع . ] (اِ.) دیگ . ج . مراجل


مرجو (مَ) (اِ.) عدس


مرجو (مَ جُ وّ) [ ع . ] (اِمف .) امید داشته شده


مرجوح (مَ) [ ع . ] (اِمف .) رجحان داده، برتری داده شده ؛ ج . مرجوحین


مرجوع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) بازگشت شده


مرجوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) سنگسار شده، رانده شده


مرح (مَ رَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - شادمان شدن . 2 - خرامیدن به ناز. 3 - تباه شدن


مرح (مَ رِ) [ ع . ] (ص .) متبختر از نشاط و فرح


مرحب (مَ حَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - فراخی، سعه . 2 - نامی است از نام های مردان


مرحبا (مَ حَ) [ ع . ] (شب جم .) آفرین ؛ کلمه ای که در تحسین استعمال می کنند


مرحل (مَ حَ) [ ع . ] (اِ.) آنجا که کوچ کنند؛ مسکن


مرحله (مَ حَ لَ یا لِ) [ ع . مرحلة ] (اِ.) منزل، منزلگاه


مرحله دار ( مرحله دار .) [ ع - فا. ] (ص فا.) نگهبان جاده ای که در میان دو منزلگاه واقع است


مرحمت (مَ حَ مَ) [ ع . مرحمة ] (اِمص .) مهربانی، لطف


مرحوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آمرزیده شده، مجازاً: شخص درگذشته


مرحومه (مَ مِ یا مَ) [ ع . مرحومة ] (اِمف .) مؤنث مرحوم


مرخشه (مَ رَ ش ) (ص .) نحس، شوم


مرخص (مُ رَ خَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - اجازه داده شده . 2 - آزاد شده


مرخصی ( مرخصی .) [ ع - فا. ] (حامص .) 1 - اجازه، رخصت . 2 - آزادی . 3 - رهایی پس از خاتمة کار


مرخم (مُ رَ خَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - کوتاه شده . 2 - کلمه ای که دنبالة آن بریده شده باشد


مرخی (مُ رَ خّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - سست کننده . 2 - دارویی را گویند که به قوت حرارت و رطوبت خود قوام اعضای کثیفة المسام را نرم و مسامات آن را وسیع بگرداند تا آن که به سهولت و آسانی فضول مجتمعه و محتبسة در آن ها دفع شود، مانند ضماد شوید (شبت ) و بذر کتان


مرد (مَ رَ دّ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بازگردانیدن . 2 - (اِمص .) رد، بازگشت


مرد (مُ) (اِمص .) مردن، مرگ


مرد (مَ) [ په . ] (اِ.) 1 - مقابل زن . ج . مردان . 2 - کنایه از: شجاع، دلیر، بخشنده


مرداب (مُ) (اِمر.) تالاب، آبگیر


مرس (مَ رَ) (ص .) میوة ترش و شیرین


مرداد (مُ) (اِ.) 1 - نام روز هفتم از هر ماه خورشیدی . 2 - نام ماه پنجم از سال خورشیدی . 3 - امشاسپند موکل بر گیاه


مردادگان ( مردادگان .) (اِمر.) روزمرداد (هفتم ) از ماه مرداد که ایرانیان باستان آن را جشن می گرفتند


مردار (مُ) [ په . ] (اِ.) 1 - لاشه . 2 - نجس، پلید


مرداس (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - سر، رأس . 2 - سنگ - کوب . 3 - سنگی که به ته چاه اندازند تا معلوم شود که آب دارد یا نه


مردانه (مَ نِ) 1 - (ص مر.) منسوب و مربوطه به مردان . 2 - (ق .) مانند مردان . 3 - شجاعانه، دلاورانه


مردانگی (مَ نِ) (حامص .) 1 - مرد بودن، رجولیت . 2 - دلیری، شجاعت . 3 - دارای خصوصیات خوب انسانی


مرداوژن (مَ اُ ژَ) (ص مر.) دلیر، نیرومند


مردد (مُ رَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) دودل


مردرند (مَ د رِ) (ص .) آدم زرنگ و حقه باز


مردف (مُ رَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) شعری که علاوه بر قافیه، ردیف هم داشته باشد


مردم (مَ دُ) [ په . ] (اِ.) 1 - انسان، آدمی . 2 - مردمک چشم . ج . مردمان


مردم سالاری ( مردم سالاری .) (اِمص .) نک دموکراسی


مردم شناسی ( مردم شناسی . ش )(حامص .) 1 - شناختن اخلاق و آداب مردمان . 2 - علمی است که انسان را در سلسلة حیوانات مورد مطالعه قرار می دهد و از نژادهای مخلف انسان و طرز زندگی و وضع اجتماعی مردم کشورها و اقالیم مختلف بحث می کند و آن در حقیقت تاریخ طبیعی انسان به شمار می رود


مردم پسند ( مردم پسند . پَ سَ) (ص .) موردپسند و توجه تودة مردم عادی و نه برگزیدگان جامعه، عوام پسند


مردمک (مَ دُ مَ) (اِمصغ .) سیاهی میان دایرة چشم


مردمی (مَ دُ) (ص .) وضع یا کیفیت داشتن رفتارها و منش های انسانی ؛ انسانیت


مردن (مُ دَ) [ په . ] (مص ل .) فوت شدن، از دنیا رفتن


مردنگی (مَ دَ) (اِ.) نوعی شیشة چراغ بزرگ و دهان گشاد که بر روی شمع یا چراغ می گذاشتند تا از وزش باد خاموش نشود


مردنی (مُ دَ) (ص .) 1 - نزدیک به مرگ . 2 - بسیار ضعیف و لاغر


مرده (مُ د) (اِمف .) بی جان، فوت شده . ج . مردگان


مرده خوار ( مرده خوار . خا) (ص فا.) 1 - لاشخور. 2 - کسی که برای خوردن غذا در مراسم ختم و عزاداری شرکت می کند


مرده ری ( مرده ری . رِ) (اِ مر.) = مردری : 1 - مرده ریگ، میراث . 2 - مجازاً پست، ناچیز، فرومایه


مرده ریگ ( مرده ریگ .) (اِمر.) میراث، ارث


مرده شور ( مرده شور .) (ص فا.) = مرده شوی : کسی که شغلش شستشو و غسل دادن مردگان است


مرده شوی خانه ( مرده شوی خانه . نِ) (اِمر.)= مرده - شورخانه : جایی که مرده شوی مرده را شست و شو و غسل دهد، غسال خانه


مردود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) رد شده، طرد شده


مردکه (مَ د کِ) (اِمصغ .) = مرتیکه : مردک، برای توهین و تحقیر به کار می رود


مردگیران (مَ) (اِمر.) جشنی بود در ایران باستان که در پنج روز آخر اسنفدارماه بر پا می شد. در این پنچ روز زنان بر مردان مسلط بودند و هر آرزویی که می کردند تحقق می یافت ؛ از این رو آن را مردگیران گفتند


مردی (مَ) (حامص .) 1 - مرد بودن، رجولیت . 2 - آراستگی به صفات نیک انسانی . 3 - شجاعت، دلاوری . 4 - توانایی انجام امور جنسی را با زن داشتن


مرذول (مَ) [ ع . ] (ص .) 1 - ناکس، سفله . 2 - فرومایه، پست


مرز (مُ) (اِ.) مقعد. سوراخ مقعد


مرز (مَ) [ په . ] (اِ.) سرحد، کناره


مرز ( مرز .) (اِ.) شرابی که از گندم و گاورس و جو سازند، بوزه


مرز و بوم (مَ زُ) (اِمر.) مملکت، کشور


مرزاب (مِ) [ معر. ] (اِ.) ناودانی که آب جمع شده در کشتی به وسیلة آن به دریا ریزد


مرزبان (مَ) (اِمر.) نگهبان مرز


مرزبندی ( مرزبندی . بَ) (حامص .) تقسیم کردن زمین کشاورزی به قطعات مختلف


مرزغان (مَ زَ) (ا.) جهنم، دوزخ . مرزغن و مرغزن هم گفته شده


مرزنده (مُ زَ دَ یا د) (ص فا.) جماع کننده ؛ ج . مرزندگان


مرزنگوش (مَ زَ) (اِ.) = مرزنجوش : گیاهی است سبز و خوشبو با شاخه های بلند و گل های کبود و برگ هایی که مانند گوش موش است


مرزه (مَ ز) (اِ.) گیاهی است یکساله از تیرة نعناعیان که دارای ساقه های متعدد و به رنگ مایل به قرمز است . برگ های آن نرم و متقابل و تقریباً بدون دمبرگ و باریک و نوک تیز و پوشیده از کرک و دارای تارهای غده ای فراوان اسانس دار است . این گیاه در ایران جزو سبزی های خوراکی است


مرزو (مَ) (اِ.) زمینی است که برای زراعت آماده کرده باشند


مرزوق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) روزی داده شده


مرزیدن (مَ یا مُ رَ) (مص ل .) جماع کردن


مرزیده (مَ یا مُ دَ یا د) (اِمف .) کسی که با او جماع کرده باشند؛ ج . مرزیدگان


مرس (مُ) [ فر. ] (اِ.) 1 - سیستم تلگراف الکترومغناطیسی که از علایم قراردادی خط و نقطه استفاده می کند و به نام مخترع آن ساموئل مرس معروف است . 2 - الفبای مُرس


مرسل (مُ سَ) [ ع . ] (اِمف .) فرستاده شده


مرسل (مُ س ) [ ع . ] (اِفا.) فرستنده ؛ ج . مرسلین


مرسله (مُ سَ لِ) [ ع . مرسلة ] 1 - (اِمف .) فرستاده شده . 2 - (اِ.) گوشواره


مرسوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - آنچه رسم شده، معمول . 2 - فرمان، دستور. 3 - در فارسی جیره، مواجب


مرسی (مِ) [ فر. ] (فعل .) متشکرم، ممنونم


مرش (مَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) خراشیدن . 2 - لمس کردن با انگشت . 3 - (اِ.) خراش . 4 - زمینی که باران سطح آن راخراشیده باشد


مرشح (مُ رَ شَّ) [ ع . ] (اِمف .) تربیت شده، ادب یافته


مرشد (مُ ش ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) راهنما، هدایت کننده . 2 - (اِ.) در تصوف کسی که تربیت و ریاست گروهی از صوفیان را به عهده دارد. 3 - کسی که به هنگام ورزش ورزشکاران باستانی در زورخانه آنان را راهنمایی کند. 4 - لقبی برای شعبده باز و معرکه گیر


مرصاد (مِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - کمین گاه . 2 - رصدخانه


مرصد (مَ صَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - رصدخانه . 2 - کمین گاه . ج . مراصد


مرصع (مُ رَ صَّ) [ ع . ] (اِمف .) جواهرنشان، به جواهر آراسته


مرصع خوانی ( مرصع خوانی . خا) [ ع - فا. ] (حامص .) 1 - تمهید قصه خوانی . 2 - خوش سخنی


مرصود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - انتظار کشیده شده . 2 - ستاره ای که در رصدخانه حرکات و اوضاعش ضبط شده است


مرصوص (مَ) [ ع . ] (اِمف .) استوار، محکم


مرض (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) ناخوشی، بیماری . ج . امراض


مرضات (مَ) [ ع . مرضاة ] (مص ل .) از کسی خوشنود بودن


مرضی (مَ ضا) [ ع . ] (اِ.) جِ مریض ؛ بیماران


مرضی (مَ یّ) [ ع . ] (اِمف .) مطبوع، موردپسند


مرطوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) نم دار، نمور


مرع (مَ) [ ع . ] (اِ.) زمین گیاه دار


مرعوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ترسیده


مرعی (مَ عا) [ ع . ] (اِ.) چراگاه . ج . مراعی


مرعی (مَ یّ) [ ع . ] (اِمف .) مراعات شده، ملاحظه شده


مرغ (مَ) [ معر. ] (اِ.) 1 - گیاهی است از تیرة گندمیان که علفی و پایا است و دارای ساقة زیرزمینی افقی و گره داری است که از محل هر گره ریشه های کوچک خارج می شود. سرعت انتشار این گیاه بسیار زیاد است . این گیاه برگ های دراز نوک تیز و غلاف دار به رنگ سبز یا غبارآلود دارد. قسمت مورد استفادة دارویی این گیاه ساقة زیرزمینی آن است که به غلط ریشه خوانده می شود. 2 - سبزه، چمن (وحشی )


مرغ (مُ) [ په . ] (اِ.) پرنده . ج . مرغان . به طور عام نام هر جانور بالدار پرندة تخم گذار که بدنش از پر پوشیده شده باشد. مق خروس . ؛قاطی مرغ ها شدن کنایه از: ازدواج کردن، زن گرفتن . ؛ مرغ یک پا دارد کنایه از: روی حرف و نظر خود ایستادن، یکدنگی، لجبازی . ؛مثل مرغ سرکنده کنایه از: بسیار بی قرار و ناآرام


مرغ حق ( مرغ حق حَ قُ) [ فا - ع . ] نوعی جغد که در شب برای شکار از لانة خود خارج می شود و صدایش شبیه کلمة «حق » است


مرغ سحر (مُ غ . سَ حَ) [ فا - ع . ] (اِمر.) بلبل، هزاردستان


مرغ سقا ( مرغ سقا ِ سَ قُ) [ فا - ع . ] (اِمر.) مرغی است با پرهای سفید و منقار دراز که در آب شنا می کند و در زیر گردنش کیسه ای است که می تواند 10 لیتر آب را در خود جا دهد و گاهی هم ماهی های شکار شده را در آن ذخیره می کند


مرغ سلیمان ( مرغ سلیمان ِ سُ لَ) (اِمر.) هدهد، شانه به سر


مرغ شب آویز ( مرغ شب آویز ِ شَ) (اِمر.) چوک، مرغ حق، پرنده ای است شبیه جغد که خود را از درخت آویزان می کند و پی درپی فریاد می کشد


مرغ عیسی ( مرغ عیسی ِ سا) (اِمر.) شب پره، خفاش


مرغ چمن (مُ غِ چَ مَ) (اِمر.) بلبل


مرغابی (مُ) (اِ.) 1 - تیره ای از پرندگان راستة غازسانان . 2 - پرندة مهاجر از همین تیره که گونه های متفاوت دارد. 3 - اردک


مرغانه (مُ نِ) (اِ.) تخم مرغ


مرغب (مُ رَ غِّ) [ ع . ] (اِفا.) ترغیب کننده، مشوق ؛ ج . مرغبین


مرغب (مُ رَ غَّ) [ ع . ] (اِمف .) ترغیب شده، تشویق شده


مرغزار (مَ) (اِمر.) سبزه زار، چمن زار


مرغزن (مَ زَ) (اِ.) گورستان، قبرستان


مرغوا (مَ یا مُ) (اِمر.) فال بد، نفرین . مقابل مروا


مرغوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) پسندیده، مورد قبول


مرغول (مَ) [ ع . ] (ص .) پیچیده، زلف پیچیده و مجعد


مرغوله (مَ لِ) [ ع . مرغولة ] (اِمف .) طرُة دستار، موی پیشانی


مرفق (مَ فَ) [ ع . ] (اِ.) آن چه که از آن سود برند


مرفق (مِ فَ یا مَ فِ) [ ع . ] (اِ.) آرنج . ج . مرافق


مرفه (مُ رَ فَّ) [ ع . ] (اِمف .) آسوده، در رفاه و آسایش


مرفوع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - رفع شده، برداشته شده . 2 - کلمة عربی که آخر آن حرکت ضمه داشته باشد


مرفین (مُ) [ فر. ] (اِ.) مسکنی قوی برای تسکین درد که استعمال آن اعتیاد می آورد


مرق (مَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) نیزه زدن . 2 - کندن پشم از پوست . 3 - (اِ.) پشم و پوست بو گرفته


مرقات (مِ) [ ع . مرقاة ] (اِ.) 1 - پلکان . 2 - نردبان


مرقبه (مَ قَ ب یا بَ) [ ع . مرقبة ] (اِ.) جای دیده بان بربلندی


مرقد (مَ قَ) [ ع . ] (اِ.) خوابگاه، آرامگاه، به ویژه آرامگاه امام، قدیس یا شخصیت روحانی . ج . مراقد


مرقع (مُ رَ قَّ) [ ع . ] (اِمف .) جامة وصله دار، جامه ای که از تکه پارچه های دوخته شده درست شده باشد، خرقه، خرقه ای که وصله های چهارگوش داشته باشد


مرقم (مِ قَ) [ ع . ] (اِ.) قلم


مرقم (مُ رَ قَّ) [ ع . ] (اِمف .) رقم شده، نگاشته


مرقوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) نوشته شده


مرقومه (مَ مَ یا مِ) [ ع . مرقومة ] (اِمف .) نوشته، نامه . نک مرقوم


مرمت (مَ رَ مَّ) [ ع . مرمة ] (اِمص .) تعمیر و اصلاح هرچیز


مرمد (مُ مَ) [ ع . ] (ص .) کسی که چشم درد دارد


مرمر (مَ مَ) [ یو. لا. ] (اِ.) یکی از اشکال طبیعی کربنات کلسیم است . در اصطلاح معماری به هر نوع سنگ آهک متراکم صیقل پذیر مرمر گفته می شود و دارای اقسام مختلف است و به رنگ های زرد، سبز، ارغوانی، قرمز، خاکستری و رگه دار دیده می شود


مرموز (مَ) [ ع . ] (اِمف .) رمزدار، پوشیده


مرموق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) موردنظر قرار داده شده، نگریسته شده


مرمی (مَ) [ ع . ] (اِمف .) پرتاب شده


مرنو (مِ نُ) (اِصت .) (عا.) صدای گربه (خاصه صدایی که گربه در هنگام مست شدن و طلب جنس مخالف برآورد)


مرنو کشیدن ( مرنو کشیدن . کِ دَ) (مص ل .) صدا برآوردن گربه (خصوصاً به هنگام مستی شهوت )


مره (مَ رِّ) [ ع . مرة ] 1 - (مص م .) یک بار کاری را انجام دادن . 2 - (اِ.) یک دفعه، یک مرتبه


مرهم (مَ هَ) (اِ.) هر دارویی که روی زخم بگذارند تا بهبود یابد. ج . مراهم


مرهون (مَ هُ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) گرو گذاشته شده . 2 - (اِ.) گروگان


مروا (مُ) [ په . ] (اِ.) فال نیک، دعای خیر. مقابل مرغوا


مروارید (مُ) [ په . ] (اِ.) گوهری است سفید و درخشان که درون صدف مروارید به وجود می آید و در جواهرسازی مصرف می شود. به رنگ سیاه و زرد نیز یافت می شود و نوع سفید آن مرغوب تر است


مروای نیک (مُ یِ) (اِ.) نام لحنی از سی لحن باربد


مروت (مُ رُ وَّ) [ ع . ] (مص نسب .) جوانمردی، مردانگی


مروج (مُ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرج ؛ چمن زارها


مروج (مُ رَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) رواج داده، ترویج شده


مروج (مُ رَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) رواج دهنده، ترویج کننده


مروح (مُ رَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) راحت کننده، آسایش دهنده


مروح (مُ رَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) راحت داده، خوشی داده شده


مروحه (مِ وَ حَ یا حِ) [ ع . مروحة ] (اِ.) بادبزن . ج . مراوح


مرود (مُ) (اِ.) امرود، گلابی


مرود (مِ رْ وَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - میل سرمه . 2 - آهن حلقة لگام


مرور (مُ) [ ع . ] (مص ل .) گذشتن، گذر کردن


مروسیدن (مُ رُ دَ) (مص م .) عادت کردن به چیزی


مروق (مُ) [ ع . ] (مص ل .) خارج گردیدن از دین و آیین


مروق (مُ رَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) پالوده شده، صاف شده


مروق (مُ رَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - صاف کننده . 2 - رواق سازنده، معمار


مروی (مَ یّ) [ ع . ] (اِمف .) روایت شده، نقل شده


مرکب (مَ کَ) [ ع . ] (اِ.) هر آن چه بر آن سوار شوند


مرکب (مُ رَ کَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) ترکیب شده، آمیخته شده . 2 - ماده ای سیاه رنگ که از دوده و مواد دیگر به دست می آید و از آن برای نوشتن و چاپ استفاده می شود


مرکبات (مُ رَ کَّ) [ ع . ] (اِ.) به درختان پرتقال، نارنج، نارنگی و لیمو گفته می شود


مرکز (مَ کَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - میان، وسط . 2 - میان دایره، نقطة وسط دایره . ج . مراکز. 3 - محل اصلی و فراوانی چیزی . 4 - محل، مقام . 5 - پایتخت


مرکزیت (مَ کَ یَّ) [ ازع . ] (مص جع .) 1 - مرکز بودن . 2 - تمرکز و تجمع امور در یک محل


مرکن (مِ کَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای شست و شوی لباس . 2 - تغار بزرگ


مرکوب (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) سواری کرده شده . 2 - (اِ.) آنچه بر آن سوار شوند مانند اسب و قاطر و غیره


مرکور (مِ) [ فر. ] (اِ.) سیماب، جیوه


مرکورکرم (مَ کُ کُ رُ) [ انگ . ] (اِ.) داروی جیوه دار دارای بلورهای سبز رنگین کمانی که محلول آن سرخ رنگ است و به عنوان میکرب کش کاربرد دارد


مرکوز (مَ) [ ع . ] (اِمف .) برقرار، مستحکم


مرگ (مَ) [ په . ] (اِ.) مردن، فوت، قطع حیات، از بین رفتن زندگی


مرگبار ( مرگبار .) [ انگ . ] (ص .) پدید آورندة مرگ، معمولاً برای عده ای زیاد


مرگو (مَ) (اِ.) گنجشک


مری (مِ) [ ع . ] (اِ.) مجرای غذا از حلقوم تا معده


مری (مُ) [ ع . مری ء ] 1 - (اِفا.) ریاکننده . 2 - (ص .) گوارا


مریح ( مِ رُ) [ ع . ] (ص .) 1 - شادمان . 2 - خرامنده


مریخ (مِ رِّ) [ ع . ] (اِ.) بهرام، چهارمین سیاره از منظومة شمسی


مرید (مُ) [ ع . ] (اِفا.) اراده کننده، ارادتمند


مرید (مَ رِ) [ ع . ] (ص .) نافرمان، بیرون رفته از فرمان خدا


مریشم (مَ شُ) (اِ.) پارچه و نواری که بر جراحت بندند؛ خسته بند


مریض (مَ) [ ع . ] (ص .) بیمار، ناخوش


مریض خانه ( مریض خانه . نِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) بیمارستان


مریم (مَ یَ) 1 - گیاهی است زینتی از تیرة نرگسی ها. این گیاه علفی و دارای گل های سفید زیبایی است که دارای عطر مطبوعی می باشد. اصل این گیاه را از ایران می دانند. 2 - مریم عذرا مادر حضرت عیسی (ع ) دختر عمران که در هجده سالگی روح القدس بر او ظاهر شد و مریم عیسی (ع ) را حامله گشت


مز (مَ زّ) [ ع . ] (مص م .) مکیدن چیزی را


مزابل (مَ ب) [ ع . ] (اِ.) ج . مزبله


مزابنه (مُ ب نِ یا بَ نَ) [ ع . مزابنة ] (مص م .) خرید و فروش چیزی به چیزی با تخمین (بدون وزن کردن یا شمردن )


مزاج (مِ) [ ع . ] 1 - (اِ.) سرشت، طبیعت . 2 - (مص ل .) آمیختن، آمیخته شدن . 3 - قدما به چهار مزاج اصل قایل بودند: الف - مزاج صفراوی (گرم و مرطوب ). ب - مزاج مالیخولیایی یا سوداوی (سرد و خشک ). ج - مزاج دموی (گرم و مرطوب ). د - مزاج بلغمی ( سرد و مرطوب )


مزاح (مِ) [ ع . ] (اِ.) شوخی، خوش طبعی


مزاحف (مُ حَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - مقاتله شده . 2 - بحر یا رکنی که در آن حرفی کم یا زیاده شده باشد


مزاحم (مُ حِ) [ ع . ] (اِفا.) باعث زحمت، آزار - دهنده


مزاحمت (مُ حَ مَ) [ ع . مزاحمة ] (مص م .) 1 - زحمت دادن . 2 - انبوهی کردن و تنگ گرفتن بر کسی


مزاحه (مَ حَ یا حِ) [ ع . مزاحة ] 1 - (مص ل .) شوخی کردن . 2 - (اِمص .) شوخی، خوش طبعی


مزاد (مَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - افزودن . 2 - افزودن قیمت چیزی


مزار (مَ) [ ع . ] (اِ.) گور، قبر، به ویژه قبری که زیارتگاه باشد


مزارع (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مزرعه ؛ کشتزارها


مزارعت (مُ رِ عَ) [ ع . مزارعة ] (مص م .) با یکدیگر کشاورزی کردن


مزاعمت (مُ عَ مَ) [ ع . مزاعمة ] 1 - (مص م .) انبوهی کردن . 2 - (اِمص .) انبوهی


مزامیر (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مزمار و مزمور؛ نای ها


مزامیر داوود (مَ مِ رِ) (اِمر.) زبور؛ مجموعة سرودها و دعاهای داوود پیامبر


مزاوجت (مُ وِ جَ) [ ع . مزاوجة ] (مص م .) زناشویی کردن


مزاولت (مُ وِ لَ) [ ع . مزاولة ] (مص ل .) به کاری اشتغال ورزیدن


مزایا (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مزیت


مزایده (مُ یِ د) [ ع . مزایدة ] (مص م .) در معرض فروش گذاشتن چیزی به نحوی که هر خریداری که قیمت بیشتر پیشنهاد کرد، به وی فروخته شود؛ حراج ؛ مقابل مناقصه


مزبق (مُ زَ بَّ) [ ع . ] (اِمف .) زیبق اندوده، جیوه مالیده


مزبله (مَ ب لِ) [ ع . مزبلة ] (اِ.) جای ریختن خاکروبه و زباله . ج . مزابل


مزبور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) نوشته شده، اشاره شده


مزج (مَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) آمیختن، درهم آمیختن، مخلوط کردن . 2 - (اِمص .) آمیزش، اختلاط


مزجات (مَ) [ ع . مزجاة ] (اِ.) چیز اندک و کم


مزح (مَ) [ ع . ] (مص ل .) شوخی کردن


مزحوف (مَ) [ ع . ] (اِمف .) دور شده از اصل


مزخرف (مُ زَ رَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - آراسته شده با چیزهای فریبنده . 2 - سخن بی اصل و بی - معنی . 3 - زراندود. 4 - بی ارزش، بیهوده . 5 - زشت، ناپسند


مزخرف گفتن ( مزخرف گفتن . گُ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - بیهوده یا ناپسند گفتن . 2 - سخن بی اصل و بی معنی گفتن


مزد (مُ) [ په . ] (اِ.) اجرت، مجازاً: پاداش


مزدا (مَ) (اِ.) دانای بی همتا، آفریدگار


مزدحم (مُ دَ حِ) [ ع . ] (اِفا.) ازدحام کننده، انبوهی کننده


مزدوج (مُ دَ وَ) [ ع . ] (اِمف .) جفت شده، دوتایی


مزدوجه (مُ دَ وَ جِ) [ ع . مزدوجة ] (اِ.) نک مزوجُه


مزدور (مُ) [ په . ] (ص مر.) اجیر، کسی که برای گرفتن مزد کار انجام می دهد


مزدکی (مَ دَ) (ص نسب .) منسوب به مزدک، پیرو آیین مزدک


مزدی پز (مُ. پَ) (ص فا.) نانوایی که آرد یا خمیر از اشخاص گرفته در مقابل مزد نان بپزد


مزدیسنا (مَ دَ یَ) (اِ.) خداپرستی، مزدا - پرستی، پیرو دین مزدایی


مزراق (مِ زْ) [ ع . ] (اِ.) نیزة کوتاه، زوبین . ج مزاریق


مزرد (مُ زَ رَّ) [ ع . ] (ص .) حلقه حلقه (زره )


مزرعه (مَ رَ عِ) [ ع . مزرعة ] (اِ.) کشتزار. ج . مزارع


مزروع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) زمین کاشته شده


مزعفر (مُ زَ فَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - زرد، به رنگ زعفران . 2 - غذایی که با زعفران خوشبو و رنگین کرده باشند


مزغ (مَ) (اِ.) مغز. ؛ خداوند مزغ خردمند، باتدبیر


مزغان (مِ) [ فر - فا. ] (اِ.)1 - ساز. 2 - آلت موسیقی


مزغان چی ( مزغان چی .) (اِمر.) نوازنده


مزلت (مَ ز لَّ) [ ع . مزلة ] (مص ل .) لغزیدن


مزلف (مُ زَ لَّ) [ ع . ] (اِمف .) زلف دار، ژیگولو


مزلق (مُ لَ) [ ع . ] (اِمف .) لغزش داده شده


مزلق (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) لغزش دهنده


مزمار (مِ) [ ع . ] (اِ.) نای، از آلات موسیقی بادی شبیه به سرنا که بیشتر در بین اعراب متداول است . ج . مزامیر


مزمر (مِ مَ) [ ع . مزماز ] (اِ.) نای، سیه نای


مزمزه (مَ مَ ز) [ ع . مزمزة ] (اِمص .) (عا.) چشیدن مزة چیزی


مزمل (مُ زَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) در جامه پیچیده شده، در گلیم پیچیده


مزمن (مُ مَ) [ ع . ] (اِمف .) زمین گیر، عاجز


مزمن (مُ مِ) [ ع . ] (اِفا.) کهنه، دیرینه . ؛ مرض مزمن بیماری ای که کهنه شده باشد


مزن (مُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - ابر. 2 - باران


مزه (مَ ز) (اِ.) 1 - طعم و چاشنی . 2 - (عا.) خوراکی مختصر که با مشروب خورند. 3 - لذت غذا. ؛ مزه دهان کسی را فهمیدن کنایه از:مقصود او را فهمیدن، به قصد او پی بردن


مزهزه (مُ زَ ز) [ معر. ] (اِفا.) زه زه گوینده، آفرین گوی


مزوجه (مُ زَ وّ جِ) (اِ.) کلاهی که میان آن از پنبه آکنده باشد، کلاه درویشان


مزودرم (مِ زُ د) [ فر. ] (اِ.) 1 - لایة زایندة میانی جنین که بین روپوست و درون پوست قرار دارد و از آن بافت پیوندی و عضلات و استخوان ها و دستگاه ادراری - تناسلی و سیستم گردش خون پدید می آید، میان پوست . (فره ). 2 - لایة میانی در پوشش خارجی خزه ها


مزور (مُ زَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) دورو، تزویرکننده


مزور (مُ زَ وَّ) [ ع . ] (اِ.) غذای بدون چربی که برای بیمار تجویز می کردند


مزور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) زیارت شده


مزون (مِ زُ) [ فر. ] (اِ.) 1 - ذره ای بنیادی با بر هم کنش های هسته ای قوی و عدد بار یونی صفر و جرمی بین الکترون و نوکلئون . (فیزیک ). 2 - محل تهیه و فروش لباس


مزکوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آنکه به زکام مبتلی شده ؛ ج . مزکومین


مزکی (مُ زَ کّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - پاک کننده، پاکیزه کننده . 2 - معرف، شناساننده . 3 - آنکه شاهدان عادل را تزکیه و آنها را به پاکی و پارسایی توصیف کند


مزکی (مُ زَ ک کا) [ ع . ] (اِمف .) پاکیزه شده، پاک شده


مزگ (مَ زْ) (اِ.) درخت بادام تلخ


مزگت (مَ گِ) (اِ.) مسجد


مزگه (مِ گَ) (اِ.) هوای تیره


مزی (مَ یّ) [ ع . ] (ص .) 1 - ظریف . 2 - دارای مزیت، ممتاز


مزیت (مَ یَّ) [ ع . مزیة ] (اِمص .) فضیلت، برتری


مزید (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمص .) افزونی . 2 - (اِمف .) افزوده شده


مزیدن (مَ دَ) [ په . ] (مص م .) چشیدن، مکیدن


مزیده (مَ د یا دَ) (اِمف .) 1 - مزه کرده شده . 2 - مکیده شده


مزیل (مُ ز) [ ع . ] (اِفا.) زایل کننده


مزین (مُ زَ یَّ) [ ع . ] (اِمف .) آراسته شده، زینت شده


مس (مَ) (ص .) بزرگ، مه


مس (مَ سّ) [ ع . ] 1 - (اِمص .) دست مالی، سایش . 2 - دیوانگی


مس مس (مِ مِ) (ق .) (عا.) آهستگی، کُندی


مس و تس (مِ سُ تِ) (اِمر.) (عا.) 1 - ظروف و آلات مسین . 2 - لوازم و وسایل آشپزخانه


مسئله (مَ ئَ لَ یا لِ) [ ع . مسألة ] (اِ.) حاجت، مطلب . ج . مسایل


مسئله دار ( مسئله دار .) [ ع - فا. ] (ص .) دارای مشکل یا مایة گرفتاری


مسئول (مَ) [ ع . مسؤول ] (اِمف .) خواسته شده، پرسیده شده


مسئولیت (لِ یَّ) [ ع . مسؤولیت ] (مص جع .) آنچه انسان عهده دار و مسئول آن باشد


مساء (مَ) [ ع . ] (اِ.) شبانگاه، اوّل شب . ج . اَمسیه


مسابقه (مُ بَ قَ یا قِ) [ ع . مسابقة ] (مص ل .) بر یکدیگر پیشی گرفتن


مساجد (مَ جِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مسجد


مساح (مَ سّ) [ ع . ] (ص .) آن که زمین را مساحت کند؛ زمین پیما


مساحت (مِ حَ) [ ع . مساحة ] (مص م .) پیمودن یا اندازه گرفتن زمین


مسارح (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) ج مسرح ؛ چراگاه ها


مسارعت (مُ رَ عَ) [ ع . مسارعة ] (مص ل .) شتاب کردن، بر یکدیگر پیشی گرفتن


مساس (مِ) [ ع . ] (مص م .) سودن، مالیدن


مساعد (مُ عِ) [ ع . ] (اِفا.) موافق، یاور


مساعدت (مُ عِ د) [ ع . مساعدة ] (مص م .) کمک رساندن، یاری کردن


مساعده (مُ عِ دَ یا د) [ ع . مساعدة ] 1 - (اِمص .) یاری . 2 - پیش پرداخت


مساعفت (مُ عِ فَ) [ ع . مساعفة ] 1 - (مص م .) یاری کردن . 2 - (اِمص .) یاری


مساعی (مَ) [ ع . ] (اِ.) کوشش ها، سعی ها


مساغ (مَ) [ ع . ] (اِ.) معبر، گذرگاه


مسافت (مَ فَ) [ ع . مسافة ] (اِ.) بُعد، فاصله


مسافحه (مُ فِ حِ یا فَ حَ) [ ع . مسافحة ] (مص م .) زنا کردن


مسافر (مُ فِ) [ ع . ] (اِفا.) سفرکننده، سفر - رونده


مسافربری ( مسافربری . بَ) (اِمر.) مؤسسه ای که کارش بردن مسافران است


مسافرت (مُ فِ رَ) [ ع . مسافرة ] (مص ل .) از شهر یا کشوری به شهر یا کشور دیگر رفتن


مسافرخانه (مُ فِ. نِ) (اِمر.) جایی که مسافران د ر آن سکونت کنند، مهمان خانه


مسافرکشی ( مسافرکشی . کِ) (اِمر.) حمل و جا به جا کردن مسافر به ویژه با وسیلة شخصی


مسافعت (مُ فَ عَ) [ ع . مسافعة ] (اِمص .) کتک کاری، همدیگر را زدن


مسافهت (مُ فَ هَ) [ ع . مسافهة ] 1 - (مص م .) دشنام دادم . 2 - (مص ل .) نادانی کردن


مساق (مَ) [ ع . ] (مص م .) راندن


مساقات (مُ) [ ع . مساقاة ] (مص م .) 1 - کشت کردن زمین به شراکت . 2 - معامله ای است که بین صاحب درخت و امثال آن یا عامل در مقابل حصة مشاع معین از ثمره واقع می شود و ثمره اعم است از میوه و برگ و گل و غیر آن


مسالح (مَ لِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - ج مسلحه ؛ جاهای ترسناک که در آن ها لازم است مسلح باشند. 2 - جاهایی که در آن ها از رخنه های شهر و سرحد مملکت ترس داشته باشند. 3 - گروه های مسلح . 4 - نگهبانان . 5 - جاهای دیده بانان


مسالمت (مُ لِ مَ) [ ع . مسالمة ] (مص ل .) آشتی کردن، از روی صلح و آشتی رفتار کردن


مسالک (مَ لِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مسلک


مسام (مَ مّ) [ ع . ] (اِ.) جِ سُمّ؛ سوراخ های ریز پوست بدن که عرق بدن از آن ها دفع می شود


مسامت (مَ مَ) [ ع . مسامة ] (اِ.) 1 - چوب پهن و کلفتی که در زیر هر دو قاعدة در نصب کنند. 2 - چوب جلو هودج


مسامحه (مُ مَ حَ یا حِ) [ ع . مسامحة ] (مص ل .) آسان گرفتن، به نرمی رفتار کردن


مسامر (مُ مِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - شب زنده دار، شب - نشین . 2 - افسانه گو، قصه سرا؛ ج . مسامرین


مسامره (مُ مِ رَ یا رِ) [ ع . مسامرة ] (مص ل .) افسانه گفتن


مسامع (مَ مِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مسمع ؛ گوش ها


مسامیر (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مسمار؛ میخ های آهنین


مساند (مَ نِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مسند


مساهر (مُ هِ) [ ع . ] (اِفا.) شب زنده دار


مساهرت (مُ هَ رَ) [ ع . مساهرة ] (مص ل .) شب زنده داری


مساهم (مُ هِ) [ ع . ] (اِفا.) شریک، سهیم


مساوات (مُ) [ ع . مساواة ] (مص ل .) برابری، با هم برابر بودن


مساورت (مُ وَ رَ) [ ع . مساورة ] (مص ل .) جست و خیز کردن، به سوی یکدیگر حمله کردن


مساومت (مُ وَ مَ) [ ع . مساومة ] (مص ل .) بها کردن متاع


مساوی (مُ) [ ع . ] (اِ فا.) برابر، یکسان


مساوی (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مساوة ؛ کردارهای زشت، بدی ها


مساکن (مَ کِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مسکن ؛ خانه ها، منزل ها


مساکین (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مسکین ؛ بی نوایان، فقیران


مسبب (مُ سَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) باعث، علت، سبب شونده


مسبت (مُ سَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) دوای خواب آور


مسبح (مُ سَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) تسبیح کننده


مسبع (مُ بَ) [ ع . ] (ص .) 1 - کودکی که هفت ماهه به دنیا آمده . 2 - بچه ای که مادرش مرده و دیگری به او شیر داده


مسبعه (مَ بَ یا عَ یا عِ) [ ع . مسبعة ] (اِ.) محلی که در آن جانوران درنده بسیار باشند


مسبغ (مُ بَ) [ ع . ] (اِمف .) تمام کرده شده


مسبوق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - سبقت گرفته، گذشته . 2 - آگاه، مطلع . ؛ مسبوق به سابقه آن چه که قبلاً عین یا شبیه آن وقوع یافته باشد


مست (مَ) [ په . ] (ص .)1 - شراب خورده، خارج شده از حالت طبیعی به علت خوردن شراب . 2 - بی هوش، مدهوش . 3 - کسی که به علت داشتن مال و مقام و غیره بسیار مغرور باشد. ؛ مست ُ ملنگ (عا.) شاد و خوشحال و سردماغ


مست (مُ) [ په . ] (اِ.) گله، شکوه، شکایت


مستأثر (مُ تَ ثِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - منتخب . 2 - مختص . 3 - متأثر، غمگین


مستأجر (مُ تَ جِ) [ ع . ] (اِفا.) اجاره کننده، کرایه نشین


مستأصل (مُ تَ صَ) [ ع . ] (اِمف .) از بیخ برکنده شده، بیچاره، گرفتار


مستأمن (مُ تَ مِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - اعتمادکننده . 2 - زنهار خواهنده


مستأنس (مُ تَ نِ) [ ع . ] (اِفا.) انس گیرنده


مستأنف (مُ تَ نِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آغاز کننده، از سر گیرنده . 2 - کسی که در محکمه ای مغلوب شده مرافعة خود را در محکمه ای بالاتر از سر گیرد، استیناف دهنده


مستان (مَ) (ق .) کسی که در حالت مستی است


مستانه (مَ نِ) (ص . ق .) مانند مستان، همچون م ست


مستبد (مُ تَ ب دّ) [ ع . ] (اِفا.) خودسر، خودرأی


مستبدع (مُ تَ دَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - عجیب شمرده . 2 - عجیب، شگفت


مستبشر (مُ تَ ش ) [ ع . ] (اِفا.) شادمان


مستبصر (مُ تَ ص ) [ ع . ] (اِفا.) صاحب بصیرت


مستبعد (مُ تَ عِ) [ ع . ] (اِمف .) دور، بعید، دشوار و مشکل


مستتر (مُ تَ تَ) [ ع . ] (اِمف .) پوشیده شده، پنهان شده


مستتم (مُ تَ تِ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) طلب تمام کننده . 2 - (ص .) تمام، کامل


مستثقل (مُ تَ قَ) [ ع . ] (اِمف .) سنگین و سست از بیماری، خواب، بخل و غیره


مستثنی (مُ تَ نا) [ ع . ] (اِمف .) ممتاز شده، جدا شده


مستجاب (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) به اجابت رسیده


مستجاب شدن ( مستجاب شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) پذیرفته شدن


مستجار (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - اجاره شده . 2 - امان خواسته


مستجد (مُ تَ جَ) [ ع . ] (اِمف .) نو گردیده، جدید شده


مستجد (مُ تَ جِ) [ ع . ] (اِفا.) نو کننده، نو گرداننده


مستجیب (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.)اجابت کننده


مستجیر (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) پناه دهنده، دادخواه


مستجیز (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) اجازه خواهنده


مستحاث (مُ تَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) زمین زیر و رو شده . 2 - (اِ.) سنگواره، فیل


مستحب (مُ تَ حَ بّ) [ ع - فا. ] (اِمف .) کاری که انجام دادن آن بهتر از ترک آن باشد


مستحث (مُ تَ حِ ثّ) [ ع . ] (اِفا.) برانگیزاننده، مشوق


مستحدث (مُ تَ دَ) [ ع . ] (اِمف .) نو پیدا شده، تازه به وجود آمده، اختراع شده


مستحسن (مُ تَ سَ) [ ع . ] (اِمف .) نیکو، نیکو و پسندیده شمرده شده


مستحضر (مُ تَ ض ) [ ع . ] (اِفا.) آگاه، مطلع


مستحفظ (مُ تَ فِ) [ ع . ] (اِفا.) نگهبان


مستحق (مُ تَ حَ قّ) [ ع . ] (اِمف .) سزاوار، شایسته، دارای استحقاق


مستحل (مُ تَ حَ لّ) [ ع . ] (اِمف .) حلال پنداشته شده


مستحکم (مُ تَ کَ) [ ع . ] (اِمف .) استوار، برقرار، محکم


مستحیل (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) سخن محال، امری که محال و غیر ممکن باشد، از حالی به حالی درآینده


مستخبر (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) خبر خواهنده از کسی


مستخبر (مُ تَ بَ) [ ع . ] (اِمف .)کسی که از او خبر جسته شده


مستخدم (مُ تَ د) [ ع . ] (اِفا.) خدمت کننده، مجازاً: کارمند


مستخرج (مُ تَ رَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - استخراج شده . 2 - در فارسی، زندانبان ؛ کسی که حق وارد و خارج کردن زندانی را داشته باشد


مستخف (مُ تَ خَ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) سبک شمرده، خو ار داشته . 2 - (ص .) خوار، زبون


مستخلص (مُ تَ لِ) [ ع . ] (اِفا.) رهاکننده، آزادکننده


مستخلص (مُ تَ لَ) [ ع . ] (اِمف .) رها شده، خلاص شده


مستدام (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) دائم، برقرار، پاینده


مستدرک (مُ تَ رَ) [ ع . ] (اِمف .) تدارک شده، تلافی شده


مستدعی (مُ تَ عا) [ ع . ] (اِمف .)درخواست شده


مستدعی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) درخواست کننده


مستدل (مُ تَ دَ لّ) [ ع . ] (اِمف .) با دلیل و برهان ثابت شده . دارای دلیل


مستدل (مُ تَ د لّ) [ ع . ] (اِفا.) دلیل جوینده، طلب برهان کننده


مستدیر (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) هرچیز گرد و دایره مانند


مستذل (مُ تَ ذَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) ذلیل شمرده، خوار داشته . 2 - (ص .) خوار، زبون، ذلیل


مستر (مُ سَ تَّ) [ ع . ] (اِمف .) پوشیده شده، پنهان گشته


مستراح (مُ تَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای آسایش و راحت . 2 - مبال، توالت


مسترجع (مُ تَ جَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - بازگردانده . 2 - انعام باز پس گرفته شده


مسترخی (مُ تَ خا) [ ع . ] 1 - (اِفا.) سست و نرم شونده . 2 - (ص .) سست و نرم، فروهشته


مسترد (مُ تَ رَ دّ) [ ع . ] (اِمف .) باز فرستاده، پس داده


مسترشد (مُ تَ ش ) [ ع . ] (اِفا.) راه راست جوینده، به راه راست رونده


مسترضع (مُ تَ ض ) [ ع . ] (اِفا.) شیرخوار


مسترفی (مُ تَ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) سست و نرم شونده . 2 - (ص .) فروهشته، سست و نرم


مستریح (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) طالب استراحت


مستغرق (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) فرو رونده، غوطه ور شده، غرقه


مستزاد (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - افزون شده، زیاد شده . 2 - نوعی شعر که در آخر هر مصراع عبارتی کوتاه شبیه به نثر مسجّع بیفزایند که در معنی با آن مصرع مربوط اما از وزن اصلی شعر خارج و زاید باشد


مستزید (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - زیاده طلب . 2 - رنجیده خاطر، گله مند


مستسبع (مُ تَ بَ) [ ع . ] (اِمف .) وحشت زده


مستسعد (مُ تَ ع ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - نیک بختی جوینده، سعادت خواهنده . 2 - کسی که چیزی را به فال نیک گیرد


مستسعه (مُ تَ عَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) سعادت یافته . 2 - (ص .) نیک بخت


مستسقی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آب خواهنده . 2 - مبتلا به بیماری استسقاء


مستشار (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - طرف مشورت، رایزن . 2 - متخصصی که از کشورهای خارج برای اصلاح وزارتخانه یا اداره ای استخدام کنند. ؛ مستشار سفارت رای زن سفارت


مستشرف (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) مسلط، مرتفع و بلند


مستشرق (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) شرق شناس . کارشناس


مستشفی (مُ تَ فا) [ ع . ] (اِ.) بیمارستان، شفاخانه


مستشفی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) شفا جوینده، بهبود خواهنده


مستشهد (مُ تَ هِ) [ ع . ] (اِفا.) طلب کنندة شاهد، جویندة گواه


مستشیر (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) مشورت کننده، آن که با دیگری مشورت کند


مستصحب (مُ تَ حِ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) یار گیرنده، همدم خواهنده . 2 - (ص .) یار، یاور. 3 - همراه دارنده


مستصفی (مُ تَ فا) [ ع . ] (اِمف .) پاکیزه شده، صفا یافته


مستضعف (مُ تَ عَ) [ ع . ] (اِمف .) ضعیف شمرده شده، سست وناتوان، تنگدست، بی - بضاعت، فقیر


مستطاب (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) خوش و نیکو، پسندیده


مستطاع (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) چیزی که به دست آید و در ید قدرت شخص باشد


مستطرف (مُ تَ رَ) [ ع . ] (ص .) نو، تازه، شگفت


مستطیب (مُ طَ) [ ع . ] (اِفا.) پاکیزه شونده، پاک گردنده


مستطیر (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - درخشان . 2 - منتشر


مستطیع (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) توانگر، کسی که استطاعت و توانایی دارد


مستطیف (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) دور چیزی گردنده، گرد گردنده


مستطیل (مُ تَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - دراز، طولانی . 2 - شکل چهارگوشی که طول آن بزرگتر از عرض باشد


مستظرف (مُ تَ رَ) [ ع . ] (اِمف .) ظریف، زیبا، چیزی که ظریف و زیبا ساخته شده باشد


مستظرفه (مُ تَ رَ فِ) [ ع . مستظرفة ] (اِمف .) مؤنث مستظرف . ؛ صنایع مستظرفه هنرهای زیبا مانند: نقاشی، مجسمه سازی، منبت کاری و غیره


مستظهر (مُ تَ هَ) [ ع . ] (اِ مف .) آن که به کسی یا چیزی پشت گرمی پیدا کرده


مستعار (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) به عاریت گرفته شده


مستعان (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) یاری خواسته شده، کسی که از او استعانت کنند


مستعجل (مُ تَ جِ) [ ع . ] (اِفا.) شتابنده، شتاب کننده


مستعجل (مُ تَ جَ) [ ع . ] (اِمف .) زودگذر


مستعد (مُ تَ عِ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) آماده، مهیا، دارای قابلیت و استعداد


مستعذب (مُ تَ ذَ) [ ع . ] (اِمف .) گوارا و شیرین یافته


مستعرب (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) به شکل عربان درآمده


مستعربه (مُ تَ رِ ب) [ ع . مستعربة ] (اِفا.) عرب غیرخالص


مستعصم (مُ تَ ص ) [ ع . ] (اِفا.) چنگ زننده، پناه برنده


مستعفی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - طلب عفو کننده . 2 - استعفا کننده


مستعقب (مُ تَ قِ) [ ع . ] (اِفا.)1 - لغزش جوینده . 2 - عوض گیرنده


مستعلم (مُ تَ لِ) [ ع . ] (اِفا.) طلب کنندة علم


مستعلی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - بلند برآمده . 2 - غلبه کننده، قهر کننده


مستعمرات (مُ تَ مَ) [ ع . ] (اِمف .) جِ مستعمره


مستعمره (مُ تَ مِ رِ) [ ع . مستعمرة ] (اِمف .) سرزمین یا کشوری که حکومتش زیر نظر یک کشور قوی تر بیگانه باشد. ج . مستعمرات


مستعمل (مُ تَ مِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - به کار برنده، استعمال کننده . 2 - به کار برندة لغت


مستعمل (مُ تَ مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - به کار برده شده، کهنه . 2 - متداول، معمول . 3 - کلمه ای که به تنهایی دارای معنی باشد و استعمال شود


مستعیر (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) عاریت خواه، کسی که چیزی را به عاریت گیرد


مستعین (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) یاری خواهنده


مستغاث (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) کسی که از او استغاثه و فریادخواهی شده


مستغرب (مُ تَ رَ) [ ع . ] (اِمف .) غریب شمرده، شگفت دانسته


مستغرب (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که به زبان ها و آداب و عادات غریبان (اروپاییان و آمریکاییان ) آگاه است ؛ مق . مستشرق ؛ ج . مستغربین


مستغفر (مُ تَ فِ) [ ع . ] (اِفا.) آمرزش خواه


مستغل (مُ تَ غِ لِّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - زمینی که از آن غله برداشت کنند. 2 - خانه یا دکانی که اجاره بدهند


مستغلات (مُ تَ غِ لّ) [ ع . ] (اِ.) ج . مستغل


مستغنی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) بی نیاز


مستغیث (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) فریادخواه، دادخواه


مستفاد (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) استفاده شده، گرفته شده


مستفرنگ (مُ تَ رَ) [ به سیاق ع . ] (ص .) کسی که در پوشیدن لباس و آداب و عادات شیوة فرنگیان را تقلید کند


مستفعلن (مُ تَ عِ لُ) [ ع . ] (اِ.) یکی از اجزای اصلی که بحر رجز از آن ها تشکیل شود


مستفید (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) استفاده کننده، فایده گیرنده، بهره مند


مستفیض (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که طلب فیض کند


مستفیض شدن ( مستفیض شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) فیض بُردن، نیکی دریافت کردن


مستقبح (مُ تَ بَ) [ ع . ] (اِمف .) زشت شمرده، قبیح دانسته


مستقبل (مُ تَ بَ) [ ع . ] (اِمف .) زمان آینده


مستقبل (مُ تِ ب) [ ع . ] (اِفا.) استقبال کننده، به پیشواز رونده


مستقر (مُ تَ قَ رّ) [ ع . ] (اِمف .) پایدار، استوار، استقرار یافته، قرار گرفته


مستقصی (مُ تَ صا) [ ع . ] (اِمف .) تحقیق و بررسی شده


مستقصی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) تفحص و تحقیق کننده


مستقل (مُ تَ قِ لّ) [ ع . ] (اِفا.) آزاد، مختار، دارای استقلال


مستقلاً (مُ تَ قِ لَ نْ) [ ع . ] (ق .) به استقلال، آزادانه


مستقه (مُ تَ قَ) [ معر. ] (اِ.) 1 - پوستین آستین دراز. 2 - آلتی که بدان چنگ و مانند آن نوازند


مستقیم (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) راست، معتدل


مستقیم شدن ( مستقیم شدن . شُ) [ ع - فا. ] استوار شدن، سامان یافتن


مستقیماً (مُ تَ مَ نْ) [ ع . ] (ق .) راست و مستقیم، به طور مستقیم


مستلذ (مُ تَ لَ) [ ع . ] (اِمف .) لذت برده، تمتع گرفته


مستلزم (مُ تَ ز) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آنچه بودنش لازم است . 2 - موجب، مسبب


مستلقی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) به پشت خوابنده


مستمد (مُ تَ مِ دّ) [ ع . ] (اِفا.) یاری خواهنده، استمداد کننده


مستمر (مُ تَ مِ رّ) [ ع . ] (اِفا.) پیوسته، همیشه، ادامه دار


مستمری ( مستمری .) [ ع . ] (اِ.) حقوق ماهیانه، مواجب


مستمسک (مُ تَ س ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - چیزی که به آن چنگ بزنند. 2 - در فارسی ؛ بهانه، عذر، دستاویز


مستمع (مُ تَ مِ) [ ع . ] (اِفا.) شنونده . ؛ مستمع آزاد کسی که - بدون آن که شاگرد رسمی باشد - در کلاس یا خطابه حاضر شود و به درس و نطق گوش دهد


مستملک (مُ تَ لَ) [ ع . ] (اِمف .) جایی که کسی آن را ملک خود قرار داده باشد


مستمند (مُ مَ) [ په . ] (اِمف .) بینوا، بیچاره


مستنبط (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) استنباط کننده، درک کننده


مستنبه (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) 1 - جویندة خبر، طالب آگاهی . 2 - بیدار، هوشیار


مستنجد (مُ تَ جِ) [ ع . ] (اِفا.)1 - یاری خواهنده . 2 - دلیر و توانا


مستنجم (مُ تَ جِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - خواهندة روشنایی . 2 - (ص .) روشن، تابان


مستند (مُ تَ نَ) [ ع . ] (اِمف .) دلیل، مدرک، چیزی که به آن استناد کنند، دارای سند


مستند (مُ تَ نِ) [ ع . ] (اِفا.) استنادکننده . ج . مستندین


مستنسر (مُ تَ س ِ) [ ع . ] (اِفا.) به کرکس ماننده


مستنشق (مُ تَ ش ِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - نفس از بینی کشنده . 2 - آن که آب یا مایعی دیگر در بینی استنشاق کند


مستنصر (مُ تَ ص ) [ ع . ] (اِفا.) یاری - خواهنده


مستنطق (مُ تَ طِ) [ ع . ] (اِفا.) بازپرس، بازجو


مستنظر (مُ تَ ظِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آنکه مهلت خواهد، مهلت خواهنده . 2 - انتظار دارنده


مستنفر (مُ تَ فِ) [ ع . ] (اِفا.) رم کننده، رمنده . ج . مستنفرین


مستنکر (مُ تَ کِ) [ ع . ] (اِمف .) زشت، ناپسند


مستنکف (مُ تَ کِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - سر باز زننده و خودداری کننده از انجام کاری . 2 - کسی که از رؤیت احضاریه یا حکم قرار دادگاه خودداری کند


مستنیر (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) نور جوینده . ستاره ای که از خود نور ندارد. مق منیر. ؛ستارة مستنیر ستاره ای که از خود نور ندارد


مسته (مُ تِ) (اِ.) 1 - طعمة جانوران شکاری . 2 - غم و اندوه


مستهام (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) سرگشته، حیران


مستهان (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) ذلیل شده، خوار


مستهجن (مُ تَ جَ) [ ع . ] (ص .) زشت و قبیح


مستهزء (مُ تَ زَ) [ ع . ] (اِفا.) استهزا کننده، ریشخند کننده


مستهلک (مُ تَ لَ) [ ع . ] (اِمف .) نابوده شده، هلاک شده، از بین رفته


مستوجب (مُ جِ) [ ع . ] (اِفا.) لایق، سزاوار


مستودع (مُ تَ دَ) [ ع . ] (اِمف .) به امانت داده شده


مستور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) پوشیده، پنهان


مستوطن (مُ تَ طِ) [ ع . ] (اِفا.) ساکن


مستوعب (مُ تَ عِ) [ ع . ] (اِفا.) گیرنده همه چیز را، همه را فراگیرنده


مستوفی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - حساب دار، دفتردار خزانه . 2 - تمام فراگیرنده


مستوفی ( مستوفی .) [ ع . ] 1 - (اِمف .) همه را فراگرفته . 2 - (ص .) تمام، کامل


مستولی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) غالب، چیره شونده


مستوی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) برابر، هموار


مستکبر (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِ.) 1 - آنکه از راه استثمار دیگران نیرومند و توانگر شده است . 2 - استثمارگر


مستکره (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِمف .) زشت دانسته، کراهت داشته


مستکفی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) آن که طلب کفایت کند، کفایت خواه


مستی (مُ) (حامص .) گله کردن، شکایت کردن


مستی (مَ) (حامص .) حالتی که از نوشیدن الکل در شخص ایجاد شود، مست بودن، سکر. ؛ مستی و راستی کنایه از: شنیدن حرف درست و بدون دروغ


مسجد (مَ جِ) [ ع . ] (اِ.) جای سجده، محل عبادت . ج . مساجد


مسجع (مُ سَ جَّ) [ ع . ] (اِمف .) سخن با سجع و قافیه


مسجل (مُ سَ جَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - سجل کرده شده . 2 - ثابت شده . 3 - قطعی


مسجل کردن ( مسجل کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) ثابت کردن


مسجود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) سجده شده، عبادت شده


مسجون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) زندانی، دربند


مسح (مَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - پاک کردن .2 - کشیدن دست تر به فرق سر و روی پاها هنگام وضو گرفتن


مسحور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) جادو شده، فریفته


مسحوق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ساییده شده، کوبیده شده


مسحی (مَ) (اِ.) نوعی کفش که صلحا و امرا در پا می کردند


مسخ (مَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) وضع یا فرایند تبدیل موجودی به موجودی پست تر و زشت تر. 2 - (اِمص .) دگرگون سازی


مسخر (مُ سَ خَّ) [ ع . ] (اِمف .) تسخیر شده


مسخر شدن ( مسخر شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) مغلوب شدن


مسخر کردن ( مسخر کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) فتح کردن، تسخیر کردن


مسخره (مَ خَ رِ) [ ع . مسخرة ] (اِ.) ریشخند، شوخی


مسخرگی (مَ خَ رِ) (حامص .) مسخره بودن، شوخی، استهزاء


مسخط (مَ سَ خَ) [ ع . ] (اِ.) آن چه موجب خشم و سخط گردد. ج . مساخط


مسخن (مَ سَ خِّ) [ ع . ] (اِفا.) گرم کننده، حرارت دهنده


مسخوط (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ناخوش، منفور، مکروه


مسد (مَ سَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - ریسمانی از لیف یا پوست درخت خرما. 2 - ریسمان محکم


مسدد (مُ سَ دَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) استوار شده، محکم شده . 2 - (ص .) مرد راست و درست . 3 - امر راست و درست و استوار


مسدس (مُ سَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) شش پهلو، شش ضلعی، شش تایی


مسدود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - بسته شده . 2 - باز داشته شده


مسرت (مَ سَ رَّ) [ ع . مسرة ] (اِ.) شادمانی، خوشی


مسرجه (مَ رَ جِ) [ ع . مسرجة ] (اِ.) چراغدان، چراغ پایه


مسرح (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - چراگاه . 2 - تماشا - خانه


مسرح (مِ رَ) [ ع . ] (اِ.) آلتی که به وسیلة آن موها را منظم و مرتب کنند، شانه


مسرع (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) شتاب کننده


مسرف (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) اسراف کننده، ولخرج


مسرور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) شادمان، خوشحال


مسروق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) دزدیده شده


مسری (مُ) [ ع . ] (اِفا.) سرایت کننده


مسطح (مُ سَ طّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - هموار، صاف . 2 - گسترده، پهن شده


مسطر (مَ طَ) [ ع . ] (اِ.) خط کش . ج . مساطر


مسطر (مَ سَ طَّ) [ ع . ] (اِمف .) نوشته شده


مسطره (مَ طَ رَ) [ ع . مطرة ] (اِ.) خط کش . ج . مساطر


مسطور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) نوشته شده


مسطوره (مَ رِ) [ ع . مسطورة ] (اِ.) نمونه، نمونة کالا


مسعد (مُ سَ عَّ) [ ع . ] (ص .) نیک بخت


مسعر (مُ عَ) [ ع . ] (اِمف .) قیمت کرده شده


مسعود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) نیکبخت، خجسته، فرخنده


مسعی (مَ عا) [ ع . ] (اِ.) 1 - سعی، کوشش . 2 - مسلک، راه . 3 - تصرف


مسقط (مَ قَ) [ ع . ] (اِ.) محل افتادن


مسقط (مُ قَ) [ ع . ] (اِمف .) ساقط کرده، حذف کرده شده


مسقط الرأس (مَ قَ طُ رَّ) [ ع . ] (اِ.) زادگاه


مسقطی (مَ قَ) [ ع . ] (اِ.) نوعی شیرینی شبیه ژله که از نشاسته وشکر و مواد معطر می سازند


مسقف (مُ سَ قَّ) [ ع . ] (اِمف .) سقف دار


مسلح (مُ سَ لَّ) [ ع . ] (اِمف .) سلاح پوشیده، سلاح دار، دارای اسلحه


مسلخ (مَ لَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - کشتارگاه، جای پوست کندن . 2 - رخت کن، رخت کن گرمابه . ج . مسالخ


مسلسل (مُ سَ سَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) پیوسته، پی درپی . 2 - (اِ.) نوعی سلاح گرم


مسلط (مُ سَ لَّ) [ ع . ] (اِمف .) چیره شده، تسلُط یافته


مسلم (مُ سَ لَّ) [ ع . ] (اِمف .) باور کرده شده، تسلیم شده، حتمی، قطعی


مسلم (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) مسلمان


مسلم شدن (مُ سَ لَّ. شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - قطعی شدن، ثابت شدن . 2 - مقرر شدن، مختص


مسلمان (مُ سَ) [ ع . ] (اِ.) پیرو دین مبین اسلام . ؛ مسلمان نشنود کافر نبیند کنایه از: تحمل رنج بسیار شدید


مسلماً (مُ سَ لَّ مَنْ) [ ع . ] (ق .) قطعاً، یقیناً، محققاً


مسلوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) سلب شده


مسلوخ (مَ) [ ع . ] (اِمف .) حیوانی که پوستش را کنده باشند


مسلول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) کسی که مرض سل دارد


مسلوک (مَ) [ ع . ] (اِمف .) طی شده، رفته شده


مسلک (مَ لَ) [ ع . ] (اِ.) روش، آیین . ج . مسالک


مسلی (مُ سَ لّ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) تسلی دهنده . 2 - (اِ.) سومین اسب مسابقه


مسما (مُ سَ مّ) [ ازع . ] (اِ.) نوعی غذا که با گوشت و بادمجان و غیره پزند و آن اقسام مختلف دارد مانند مسمای بادمجان، مسمای مرغ و غیره


مسمار (مِ) [ ع . ] (اِ.) میخ . ج . مسامیر


مسمط (مُ سَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - مروارید به رشته کشیده شده . 2 - نوعی قالب شعری که پنج مصراع آن به یک قافیه و مصراع ششم به قافیة دیگر باشد


مسمع (مِ مَ) [ ع . ] (اِ.) گوش . ج . مسامع


مسمغان (مَ مُ یا مَ) [ معر. ] بزرگ مغان، موبد موبدان


مسمن (مُ سَ مَّ) [ ع . ] (ص .) چاق، فربه


مسموع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) شنیده شده، برآورده شده


مسموم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) زهرخورده، آلوده به زهر، سمّی


مسمی (مُ سَ م ما) [ ع . ] (اِمف .) نامیده شده


مسمی کردن ( مسمی کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) معین کردن، گماشتن


مسن (مُ س نّ) [ ع . ] (ص .) پیر، سالخورده


مسن (مِ سَ نّ) [ ع . ] (اِ.) فسان، آنچه با آن کارد و مانند آن را تیز کنند


مسند (مَ نَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - تکیه گاه . 2 - بالش بزرگ . 3 - مقام، مرتبه . 4 - فرشی گرانبها که بالای اطاق می افکندند و بزرگان بر آن جلوس می کردند


مسند (مَ نَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - نسبت داده شده . 2 - چیزی که به آن تکیه شود. 3 - یکی از ارکان اصلی جمله


مسنن (مُ سَ ن ِّ ) [ ع . ] (ا ِ فا.) دندان پزشک، دندان ساز


مسنون (مَ) [ ع . ] (ص .) بدبو، متعفن


مسنون ( مسنون .) [ ع . ] (اِمف .) 1 - وارد شده در سنت . 2 - ختنه شده


مسه (مَ سِّ) (اِ.) قسمی چکش که زرگران به کار برند. ؛ مسه آغو چکشی است که کف آن محدب است . ؛ مسه چهارسو چکشی است چهار پهلو. ؛ مسه هوله (حوله ) قسمی چکش


مسهد (مُ سَ هَّ) [ ع . ] (ص .) بیدار، کم خواب


مسهل (مُ هِ) [ ع . ] (اِفا.) هرچیزی که باعث شکم روی شود


مسوار (مِ) (اِ.) آلیاژ مس و روی با جلای زیاد و رنگ سرخ مایل به زرد که در قدیم برای ساختن سماور و ظرف های آشپزخانه به کار می رفت


مسواک (مِ) [ ع . ] (اِ.) ابزاری که با آن دندان ها را می شویند. ج . مساویک


مسود (مُ سَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - سیاه کرده شده . 2 - نوشته شده


مسوده (مُ سَ وَّ د) [ ع . مسودة ] (اِمف .) 1 - پیش نویس، نوشته ای که بعداً اصلاح و پاکنویس شود، چرک نویس . 2 - سیاه کرده شده . 3 - نمونه ای که چاپخانه از مطالب چیده شده دهد تا تصحیح و برگردانده شود


مسوغ (مُ سَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - گوارا شده . 2 - جایز شده


مسوف (مُ سَ و ُِ ) [ ع . ] (اِفا.) خیره سر، خودرأی


مسوف (مِ وَ) [ ع . ] (اِ.) عطردان


مسول (مُ سَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) فریبنده و اغوا کننده


مسک (مِ) [ معر. ] (اِ.) مُشک


مسکت (مُ کِ) [ ع . ] (اِفا.) خاموش کننده، ساکت کننده


مسکر (مُ کِ) [ ع . ] (اِفا.) مستی آور


مسکرات (مُ کِ) [ ع . ] (ص .) جِ مسکره ؛ مست کننده ها، نوشابه های الکلی


مسکن (مَ کَ) [ ع . ] (اِ.) منزل، محل اقامت . ج . مساکن


مسکن (مُ سَ کِّ) [ ع . ] (اِفا.) تسکین دهنده، آرام کننده


مسکنت (مَ کَ نَ) [ ع . مسکنة ] (حامص .) فقر، تنگدستی


مسکه (مَ کِ) (اِ.) کره و چربی که از دوغ گیرند


مسکوت (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ساکت شده، خاموش شده


مشوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آلوده شده، آمیخته، آشفته


مسکون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - جا داده شده، سکنی شده . 2 - آرام کرده شده


مسکوک (مَ) [ ع . ] (اِمف .) سکه زده، پول فلزی . ج . مسکوکات


مسکین (مِ) [ ع . ] (ص .) فقیر، تنگدست


مسگر (مِ گَ) (ص فا.) کسی که ظرف های مسی می سازد


مسیح (مَ) [ ع . ] (ص .) 1 - کسی که با روغن مقدس مسح شده باشد. 2 - مرد بسیار سفر. 3 - (اِ.) نام حضرت عیسی


مسیحادم (مَ. دَ) [ ع - فا. ] (ص مر.) کسی که نفسش مانند حضرت عیسی مرده را زنده می کند


مسیحی (مَ) [ ع - فا. ] (ص .) کسی که دارای دین حضرت عیسی باشد


مسیحیت (مَ یَّ) [ مص جع . ] (اِ.) دین حضرت عیسی مسیح که سه شعبة مهم دارد: کاتولیک، پروتستان، ارتد وکس


مسیر (مَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) رفتن، روان شدن . 2 - (اِ.) محل عبور، جای رفت و آمد


مسیل (مَ) [ ع . ] (اِ.) جای سیل گیر، محل عبور سیل، بستر سیل


مسیو (مُ یُ) [ فر. ] (اِ.) آقا (در خطاب به فرنگیان گفته می شود.) 1


مشئوم (مَ) [ ع . مشؤوم ] (اِمف .) نامبارک، بدیمن . ج . مشائیم


مشاء (مَ شّ) [ ع . ] 1 - (ص .) بسیار راه رونده . 2 - پیرو حکمت مشاء


مشائین (مَ شّ) [ ع . ] (اِ.) جِ مشاء. در فلسفه به پیروان ارسطو گفته می شود


مشابه (مُ ب) [ ع . ] (اِفا.) مثل و مانند، دارای شباهت


مشابهت (مُ ب هَ) [ ع . مشابهة ] (مص ل .) مانند بودن، شبیه بودن


مشاتمت (مُ تَ یا تِ مَ) [ ع . مشاتمة ] (مص م .) یکدیگر را دشنام دادن


مشاجره (مُ جِ رَ یا رِ) [ ع .مشاجرة ] (مص ل .) 1 - با هم نزاع کردن . 2 - گفتگوی همراه با پرخاش و ستیز


مشاجه (مُ جّ) [ ع . مشاجة ] (مص ل .) با یکدیگر ستیزه کردن


مشاحنت (مُ حِ نَ) (مص ل .) دشمنی ورزیدن با یکدیگر


مشار (مُ) [ ع . ] (اِمف .) اشاره شده، آنچه به آن اشاره شده


مشارب (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مشرب و مشربه، نوشیدنی ها


مشارع (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مشرع و مشرعه ؛ راه ها


مشارفت (مُ رَ فَ) [ ع . مشارفة ] (مص ل .) 1 - تفاخر کردن به حسب و بزرگی . 2 - مطلع شدن بر امری . 3 - سمت اشرافی و مفتش بر کسی داشتن


مشارق (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مشرق


مشارکت (مُ رَ کَ) [ ع . مشارکة ] (مص ل .) شریک شدن


مشاش (مُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - زمین نرم . 2 - نفس . 3 - سرشت و طبیعت . 4 - نژاد. 5 - مرد چست و سبک و خوش طبع زیرک . ج . مشاشه


مشاطه (مَ شّ طِ) [ ع . مشاطة ] (ص .) آرایش کنندة زن، آرایشگر


مشاع (مُ) [ ع . ] (اِ.) ملک یا خانه ای که میان چند نفر مشترک باشد و سهم جداگانة هر یک معین نشده باشد


مشاعر (مَ عِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مشعر - حواس . 2 - جاهای عبادت حاجیان . 3 - جاهای قربانی کردن


مشاعره (مُ عَ رَ یا رِ) [ ع . مشاعرة ] (مص ل .) مسابقة شعرخوانی، خواندن اشعار در مقابل یکدیگر به طریق مسابقه


مشاغل (مِ غِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مشغله ؛ کارها


مشافر (مَ فِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - لفج ها. 2 - دهان ها. جِ مشفر


مشافهه (مُ فَ هَ) [ ع .مشافهة ] (مص ل .) رو در روی سخن گفتن


مشاق (مَ شّ) [ ع . ] (ص .) 1 - زحمتکش . مشق دهنده . 2 - تعلیم دهنده


مشاق (مَ قّ) [ ع . ] (اِ.) جِ مشقت ؛ سختی ها، مشقت ها


مشالکت (مُ کِ لَ) [ ع . مشالکة ] (مص ل .) 1 - مشابه شدن . 2 - موافقت کردن


مشام (مَ) [ ع . ] (اِ.) بینی، حس بویایی


مشاهد (مَ هِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مشهد - جای حاضر آمدن مردمان . 2 - شهادت گاه ها، مقابر شهیدان


مشاهده (مُ هَ دَ) [ ع . مشاهدة ] (مص م .) دیدن، نگاه کردن


مشاهره (مُ هَ رَ یا رِ) [ ع . مشاهرة ] (مص م .) 1 - کسی را به مزدوری گرفتن . 2 - مقرری، ماهیانه


مشاهیر (مَ) [ ع . ] (ص .) جِ مشهور، افراد نامی، نامداران


مشاور (مُ وِ) [ ع . ] (اِفا.) مشورت کننده، طرف شور


مشاوره (مُ وِ رِ) [ ع . مشاورة ] (مص ل .) با هم مشورت کردن


مشاکل (مَ کِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مشکل


مشایخ (مَ یِ) [ ع . ] (اِ.) جِ شیخ و مشیخه


مشایع (مُ یِ) [ ع . ] (اِفا.) بدرقه کننده، ج . مشایعان


مشایعت (مُ یِ عَ) [ ع . مشایعة ] (مص م .) بدرقه کردن


مشبع (مُ بَ) [ ع . ] (اِمف .) سیر کرده شده، اشباع شده


مشبع (مُ ب) [ ع . ] (اِفا.) سیر کننده


مشبه (مُ شَ بَّ هْ) [ ع . ] (اِمف .) مانند شده، تشبیه شده


مشبهٌ به (مُ شَ بَّ هُ نْ ب) [ ع . ] (اِمر.) هرکس یا هر چیزی که کسی یا چیزی را به آن تشبیه کنند


مشبک (مُ شَ بَّ) [ ع . ] (اِمف .) شبکه دار، سوراخ سوراخ


مشرع (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای آب . 2 - جای نوشیدن آب . ج . مشارع


نگاریدن (نِ دَ) (مص م .) نک . نگاشتن


مشت (مُ) [ په . ] (اِ.) پنجة دست که آن را جمع و گره کرده باشند. ؛ مشت نمونة خروار کنایه از: معلوم شدن کیفیت (مرغوبیت یا نامرغوبی ) یک چیز(کل ) از طریق مشاهدة مقداری (جزیی ) از آن به عنوان نمونه


مشت (مَ) (ص .) انبوه، بسیار، فراوان


مشت (مِ) (اِ.) جوی آب


مشت افشار (مُ. اَ) (اِمر.) زر خالص و بدون آلیاژ که نرم بوده، با فشار دست شکلش عوض می شود


مشت زن (مُ. زَ) (اِفا.) کسی که ورزش مشت زنی را انجام می دهد، بوکسور


مشت زنی ( مشت زنی .) (اِمر.) ورزشی که در آن هر یک از دو مشت زن می کوشد دیگری را با ضربه های مشت خود به زمین اندازد، بوکس


مشت و مال دادن (مُ تُ دَ) (مص م .) 1 - با دست کسی یا چیزی را مالش دادن . 2 - مالیدن اندام کسی به مشت (در گرمابه ). 3 - (کن .) گوشمالی دادن، تنبیه کردن . 4 - به مکر و حیله کسی را سر حال آوردن


مشتاسنگ (مُ. سَ) (اِ.) فلاخن


مشتاق (مُ) [ ع . ] (اِفا.) آرزومند، مایل و راغب


مشتبه (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) 1 - مبهم، نامعلوم . 2 - در اشتباه


مشتبه (مُ تَ بَ) [ ع . ] (اِمف .) به اشتباه افتاده


مشتبه شدن ( مشتبه شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) در شک افتادن، به اشتباه افتادن


مشتبه کردن ( مشتبه کردن . کَ دَ) (مص م .) در شک و شبهه انداختن


مشترک (مُ تَ رَ) [ ع . ] (اِمف .) دارای شریک، شریک دار


مشترک (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - شریک و انباز در چیزی . 2 - کسی که روزنامه یا مجله ای را آبونه است


مشتری (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) خریدار. مجازاً: خواستار، خواهان


مشتری ( مشتری .) [ ع . ] (اِ.) پنجمین و بزرگترین سیاره از سیارات منظومه شمسی که هر 12 سال یک بار به دور خورشید می گردد


مشتعل (مُ تَ عِ) [ ع . ] (اِفا.) برافروخته، شعله ور، سوزان


مشتغل (مُ تَ غِ) [ ع . ] (اِفا.) دارای کار و شغل


مشتق (مُ تَ قّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - جدا شده، چیزی که از چیز دیگر جدا شده باشد. 2 - کلمه ای که از کلمة دیگر گرفته شده باشد. 3 - در ریاضی حد نسبت نمو تابع به نمو متغیر وقتی که نمو متغیر به سمت صفر میل کند. 4 - آهنگ تغییر هر تابع نسبت به متغیر آن (ریاضی )


مشتلق (مُ تُ لُ) [ تر. ] (اِ.) مژدگانی


مشتمل (مُ تَ مِ) [ ع . ] (اِفا.) فراگیرنده، شامل شونده


مشتن (مُ یا مِ تَ) (مص م .) 1 - مالیدن (اعم از آن که دست در چیزی بماند یا چیزی را به چیزی دیگر بمالند). 2 - سرشتن، خمیر کردن


مشتنگ (مُ تَ) (اِ.) دزد، راهزن


مشته (مُ تِ) (اِ.) 1 - ابزاری فلزی که در مشت جا می شود و در صحافی و کفش دوزی برای کوبیدن مقوا و چرم از آن استفاده می کنند. 2 - دستة هرچیزی مانند کارد و خنجر


مشتهر (مُ تَ هَ) [ ع . ] (اِمف .) مشهور، معروف


مشتهر (مُ تَ هِ) [ ع . ] (اِفا.) شهرت دهنده


مشتهی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) آرزومند، خواهان


مشتهیات (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) جِ مشتهیة ؛ چیزهای خواسته شده و آرزو کرده شده


مشتواره (مُ رِ) (اِ.) 1 - یک مشت از هر چیزی . 2 - رندة درودگران


مشتوت (مَ) (اِ.) چوب جولاهان که بر آن پارچه را وقت بافتن پیچند، نورد


مشتوک (مُ) استوانه ای چوبی یا غیره که داخل آن مجوف است و سیگار را در دهانة گشاد آن نصب کنند و دهانة کوچک رامیان لب ها گذارند و سیگار را دود کنند


مشتکی (مُ تَ کا) [ ع . ] (اِمف .) کسی که از او شکایت شده باشد


مشتکی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) شکایت کننده، گله کننده


مشتی (مَ) (ص . اِ.) (عا.) 1 - مشهدی، لقب کسی که به زیارت مشهد رفته . 2 - لوطی، جوانمرد


مشتی (مَ یا مُ) (اِ.) نوعی پارچة حریر و لطیف و نازک


مشجب (مِ جَ) [ ع . ] (اِ.) دار، چوب که بر آن جامه اندازند


مشجر (مُ شَ جَّ) [ ع . ] (اِمف .) درختکاری شده، درخت دار


مشحون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) پر شده، انباشته شده، آکنده


مشخ (مَ) [ ازع . ] (مص م .) (عا.) مشق، اعم از چیز نوشتن بسیار، کارهای دیگر


مشخص (مُ شَ خَّ) [ ع . ] (اِمف .) معین، معلوم


مشدد (مُ شَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - سخت و محکم شده . 2 - حرفی که دارای تشدید باشد


مشدی (مَ) (ص .) (عا.) نک مشتی


مشرب (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - آبشخور. 2 - روش، مسلک . ج . مشارب


مشربه (مَ رَ ب) [ ع . مشربة ] (اِ.) آب خور، جای آب خوردن . ج . مشارب


مشربه (مَ رَ یا رُ بَ یا ب) [ ع . مشربة ] (اِ.) 1 - زمین نرمی که در آن همیشه گیاه باشد. 2 - غرفه ای که در آن آشامیدنی صرف کنند. 3 - پیش دالان . 4 - یک مشت آب . 5 - آبخور پر جوی و یا عام است . ج . مشارب


مشرح (مُ شَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) تشریح کننده، بیان کننده


مشرف (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - کسی یا چیزی که از بلندی بر کسی یا چیزی دیگر مسلط باشد. 2 - ناظر، نگرنده


مشرف (مُ شَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) شرف یافته، بلندپایه شده


مشرق (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) خاور، جای طلوع خورشید


مشروب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آشامیدنی، هرچیز قابل آشامیدن


مشروب شدن ( مشروب شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) آبیاری شدن


مشروب کردن ( مشروب کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) آب دادن


مشروح (مَ) [ ع . ] (اِمف .) بیان شده، شرح داده شده


مشروحاً (مَ حَ نْ) [ ع . ] (ق .) به شرح، با تفصیل، مفصلاً


مشروط (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - شرط کرده شده، ملزم شده . 2 - در فارسی ؛ دانشجویی که چند ترم پیاپی نمرة معدلش زیر 10 بشود


مشروطه (مَ طِ) [ ع . مشروطة ] (اِمف .) حکومت دارای پارلمان که نمایندگان ملت در کارهای دولت نظارت داشته باشند، دارای نظام مشروطیت


مشروطه خواه ( مشروطه خواه . خا) [ ع - فا. ] (ص .)هوادار حکومت مشروطه


مشروطیت (مَ یَّ) [ ازع . ] (مص جع .)1 - مشروط بودن . 2 - حکومت مشروطه


مشروع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) جایز، روا، سازگار یا مطابق با شرع، شرعی


مشروف (مَ) [ ازع . ] (اِ.) وضیع . مق شریف


مشروقه (مَ قِ یا قَ) [ ازع . ] (اِ.) محل تابیدن


مشرک (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که برای خدا شریک قایل باشد


مشط (مَ یا مِ یا مُ) [ ع . ] 1 - (اِ.) آلتی که با آن موها را مرتب کنند، شانه . ج . امشاط، مشاط . 2 - خرک (موسیقی )


مشعب (مَ عَ) [ ع . ] (اِ.) راه، طریق


مشعبد (مُ شَ ب) [ ع . ] (اِفا.)شعبده باز، حقه باز


مشعث (مُ شَ عَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - پراکنده . 2 - ژولیده شده، آشفته گردانیده . 3 - در علم عروض «مفعولن » چون از «فاعلاتن » خیزد، آن را مشعث خوانند


مشعر (مَ عَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - محل قربانی . 2 - درخت سایه دار. 3 - قوة ادراک . ج . مشاعر


مشعر (مُ عِ) [ ع . ] (اِفا.) خبر دهنده، آگاه کننده


مشعشع (مُ شَ شَ) [ ع . ] (اِمف .)روشن، درخشان


مشعل (مَ عَ) [ ع . ] (اِ.) قندیل، چراغدان . ج . مشاعل


مشعوف (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - شیفته، دلباخته . 2 - خوشحال، خوشدل


مشغله (مَ غَ لِ) [ ع . مشغلة ] (اِ.) کار و بار، پیشه، شغل . ج . مشاغل


مشغله کردن ( مشغله کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) هیاهو کردن


مشغوف (مَ) [ ع . ] (ص .) دیوانة محبت، شیفته


مشغول (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) کسی که سرگرم کار باشد. 2 - (اِ.) جای اشغال شده


مشغول الذمه (مَ لُ ذِّ مَُ) [ ع . ] (ص مر.) مدیون، کسی که دین خود را اداء نکرده باشد


مشغولیت (مَ یَّ) [ ازع . ] 1 - (مص جع .) مشغول شدن، اشتغال . 2 - (اِ.) سرگرمی . ج . مشغولیت


مشفق (مُ فِ) [ ع . ] (اِفا.) مهربان، مهربانی کننده


مشق (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - (مص م .) تمرین و ممارست برای بدست آوردن آمادگی و مهارت در کاری، فنی یا هنری . 2 - (اِمص .) تمرین . ؛ سر مشق الف - نمونه خط معلم خطاطی . ب - نمونه، الگو. ؛ مشق شب تکلیف درسی که شاگرد باید در خانه انجام دهد. ؛ مشق نظام اجرای عملیات نظامی


مشقت (مَ شَ قَّ) [ ع . مشقة ] (اِ.) زحمت، رنج . ج . مشاق، مشقات


مشمئز (مُ مَ ئِ) [ ع . ] (اِفا.) بیزار، رمیده


مشمر (مُ شَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - به سرعت واداشته . 2 - تهیه شده، مهیا. 3 - قصد شده . 4 - دامن به کمر زده


مشمس (مُ شَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) آفتاب زده


مشمشمه (مِ مَ ش یا شَ) [ ع . مشمشة ] (اِ.) 1 - یک دانه زردآلو. 2 - مرضی است ساری که خصوصاً اسب و استر و خر بدان مبتلا شوند و به انسان نیز سرایت کند


مشمع (مُ شَ مَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) اندود شده با موم، مومی . 2 - نوعی پارچة نایلونی


مشمول (مَ) [ ع . ] (اِ مف .) 1 - فراگرفته شده، شامل شده . 2 - کسی که به سن قانوی برای ورود به نظام وظیفه رسیده


مشموم (مَ) [ ع . ] (اِ مف .) بوییده شده


مشنج (مِ شَ) (اِ.) = مشنگ : مگس سبز رنگی که روی گوشت می نشیند و از آن تغذیه می کند


مشنع (مُ شَ نَّ) [ ع . ] (اِمف .) بد گفته شده، زشت گردانیده


مشنگ (مَ شَ) (ص .) 1 - دزد، راهزن . 2 - کسی که عقل درست و کامل نداشته باشد


مشهد (مَ هَ) [ ع . ] (اِ.)1 - شهاد ت گاه، محل شهادت . 2 - محل حضور، جای حاضر شدن مردم . ج . مشاهد


مشهدی ( مشهدی .) (ص نسب .) منسوب به مشهد - مردم مشهد. 2 - کسی که به زیارت مشهد مقدس رفته


مشهر (مُ هَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) مشهور ساخته، معروف شده . 2 - (ص .) واضح، آشکار


مشهود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) دیده شده


مشهور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) پرآوازه، نامور


مشورت (مَ وَ رَ) [ ع . مشورة ] (اِمص .) صلاح اندیشی، رایزنی


مشوش (مُ شَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) آشفته، پریشان


مشوق (مُ شَ وَّ) [ ع . ] (اِفا.) به شوق آورده شده


مشوق (مُ شَ وِّ) [ ع . ] (اِمف .) تشویق کننده، بر سرشوق آورنده


مشوه (مُ شَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) زشت گردانیده، عیب کرده شده


مشک (مَ) [ په . ] (اِ.)= مشگ : خیک، پوست گوسفندی که آن را قالبی کنده باشند


مشک (مُ) (اِ.) مادة سیاه رنگ و خوشبویی که در ناف آهوی مشک تولید می شود


مشک بید ( مشک بید .) (اِمر.) نک بیدمشک


مشک سا (ی ) ( مشک سا .) (ص فا.) 1 - آن که مشک را بساید. 2 - کنایه از: معطر


مشک فام ( مشک فام .) (ص مر.)به رنگ مشک، سیاه


مشکات (مِ) [ ع . مشکاة ] (اِ.) جایی که در آن چراغ بگذارند


مشکبار (مُ) (ص فا.) 1 - چیزی که از آن مشک ببارد. 2 - کنایه از: معطر


مشکدانه ( مشکدانه . نِ) (اِ.) بیست دومین و به روایتی دهمین لحن از سی لحن باربد


مشکدم ( مشکدم . دَ) (اِ.) پرنده ای سیاه رنگ و خوش آواز


مشکل (مُ کِ) [ ع . ] (اِفا.) دشوار، سخت . ج . مشاکل


مشکل (مُ شَ کَّ) [ ع . ] (اِمف .)1 - شکل - پذیرفته، صورت بسته . 2 - ترتیب شده، تشکیل شده


مشکل پسند ( مشکل پسند . پَ سَ) [ ع - فا. ] (ص .) کسی که به سختی انتخاب می کند و می پسندد


مشکمالی (مُ) (اِ.) بیست و چهارمین و به روایتی سیزدهمین لحن از سی لحن باربد


مشکو (مُ)(اِ.)1 - ب ت خانه . 2 - حرمسرا.مشکوی هم گفته شده


مشکور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) شکر گفته شده، سپاسگزاری شده


مشکول (مَ) (اِ.) مشک و خیک کوچک


مشکوک (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آنچه مورد شک باشد، نامعلوم


مشکک (مُ شَ کِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - شک کننده . 2 - شکاک


مشکک (مُ شَ کَّ) [ ع . ] (اِمف .) آن چه که دربارة آن شک شده


مشکی (مِ) (ص نسب .) تیره رنگ، سیاه


مشکین (مُ یا مِ) (ص نسب .) مشک آلود؛ سیاه و تیره


مشکین نفس ( مشکین نفس . نَ فَ) (ص فا.) 1 - دارای نفس معطر. 2 - شیرین سخن


مشی (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - (مص ل .) راه رفتن . 2 - (اِمص .) روش، رفتار. ؛ خط مشی 1 - راهی که در پیش دارند، خط سیر. 2 - روش شخصی در زندگی، طریقه


مشی کردن (مَ. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) راه رفتن


مشیب (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - سپیدموی . 2 - پیری


مشیت (مَ یَّ) [ ع . مشیة ] (مص جع .) اراده و خواست خداوند


مشیخت (مَ خَ) [ ع . مشیخة ] (مص ل .) 1 - پیر شدن . 2 - شیخ گردیدن


مشید (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) برافراشته، بلند. 2 - (ص .) استوار، محکم


مشیر (مُ) [ ع . ] (اِفا.) مشورت کننده، تدبیرکننده


مشیمه (مَ مَ) [ ع . مشیمة ] (اِ.) بچه دان . ج . مشائم


مشیمیه (مَ یِّ) [ ع . مشیمة ] (اِ.) پرده ای است عروقی که بافت اصلی اش از نسج ملتحمه است و در زیر پردة صلبیه قرار گرفته که دومین طبقة کره چشم را می سازد و شامل رگ های خونی و مواد رنگین است


مص (مَ صّ) [ ع . ] (مص م .) مکیدن


مصاب (مُ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - مصیبت زده . 2 - راست و درست به هدف رسیده . 3 - صواب داشته شده


مصابرت (مُ بَ رَ) [ ع . مصابرة ] (مص ل .) شکیبایی کردن، با صبر و شکیبایی پیروز شدن


مصابیح (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مصباح ؛ چراغ ها


مصاحب (مُ حِ) [ ع . ] (اِفا.) هم صحبت، هم نشین


مصاحبت (مُ حَ بَ) [ ع . مصاحبة ] (مص ل .) 1 - همراه کردن، همراه شدن . 2 - گفتگو کردن، هم صحبت بودن


مصاحبه (مُ حَ بَ یا ب) [ ع . مصاحبة ] نک مصاحبت . ؛ مصاحبه مطبوعاتی ؛ رادیویی ؛ تلویزیونی : گفت و گو با شخصیت سیاسی، فرهنگی، ادبی، علمی یا هر کس دیگر به منظور پخش از رادیو و تلویزیون یا درج در مطبوعات


مصاحف (مَ حِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مصحف


مصادر (مَ د) [ ع . ] (اِ.) جِ مصدر


مصادره (مُ د رِ) [ ع . مصادرة ] (مص م .) 1 - مال کسی را به زور ضبط کردن . 2 - جریمه کردن، تاوان گرفتن


مصادف (مُ د) [ ع . ] (اِفا.) برخورد کننده، روبرو شونده


مصادقت (مُ دَ قَ) [ ع . مصادقة ] (مص ل .) از روی اخلاص با کسی دوست شدن


مصادمت (مُ دَ یا د مَ) [ ع . مصادمة ] (اِمص .) برخورد، تصادم


مصادیق (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مصداق


مصارع (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) ج . مَصرع . مهلکه ها، جای بر زمین افکندن


مصارعت (مُ رَ عَ) [ ع . مصارعة ] (مص ل .) با هم کُشتی گرفتن


مصارف (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مصرف


مصطنع (مُ طَ نِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - نیکی کننده، خوبی کننده . 2 - اختیار کنندة چیزی برای خود. 3 - تهیه کنندة طعامی برای انفاق در راه خدا


مصارفه (مُ رِ فِ یا رَ فَ) [ ع . مصارفة ] 1 - (مص م .) مبادله کردن . 2 - (اِ.) عوارضی که به مقتضای حال مؤدیان مالیات برای جبران کسر درآمدهای مالیاتی از آنان وصول می شد


مصاص (مُ) [ ع . ] (اِ.) خالص از هر چیزی


مصاصه (مُ صِ یا صَ) [ ع . مصاصة ] (اِ.) آن چه که در خوردن و نوشیدن جذب بدن شود


مصاع (مَ صَّ) [ ع . ] (ص .) مرد سخت شمشیر زننده


مصاعب (مَ عِ) [ ع . ] (اِ.)جِ مصعب ؛ دشواری ها و سختی ها


مصاف (مَ فّ) [ ع . ] (اِ.)جای صف بستن ؛ میدان جنگ


مصاف دادن (مَ فّ. دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) جنگیدن


مصافات (مُ) [ ع . مصافاة ] (اِمص .) دوستی پاک


مصافحه (مُ فَ حَ یا حِ) [ ع . مصافحة ] (مص ل .) به هم دست دادن


مصالح (مَ لِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مصلحت ؛ آن چه مایة سود و صلاح است . ؛ مصالح ساختمانی آن چه شایسته و سزاوار است که در ساختمان به کار رود


مصالح (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) سازش کننده


مصالحه (مُ لَ حَ یاحِ) [ ع . مصالحة ] (اِمص .) آشتی، صلح


مصانع (مَ نِ) [ ع . ] (اِ.) جَ مصنع و مصنعه  - جاهایی که باران در آن جمع شود، آبگیرها. 2 - دیه ها. 3 - قلعه ها، قصرها


مصاهرت (مُ هَ رَ) [ ع . مصاهرة ] (اِمص .) داماد شدن، خویشی کردن


مصاولت (مُ وِ لَ) [ ع . مصاولت ] (مص ل .) حمله کردن، به روی یکدیگر جستن


مصایب (مَ یِ) [ ع . مصائب ] (اِ.) جِ مصیبت


مصاید (مَ یِ) [ ع . مصائد ] (اِ.) جِ مصید و مصیدة ؛ دام ها


مصب (مَ صَّ بُ) [ ع . ] (اِ.) محلی که آب رودخانه وارد دریا می شود


مصب (مَ صَّ) [ ازع . ] (اِ.) (عا.) مذهب، دین . ؛ لا مصب بی دین


مصباح (مِ) [ ع . ] (اِ.) چراغ . ج . مصابیح


مصبح (مُ ب) [ ع . ] (ص .) 1 - سحرخیز. 2 - زیبارو


مصبغه (مَ بَ غِ) [ ع . مصبغة ] (اِ.) دکان رنگرزی


مصبوغ (مَ) [ ع . ] (اِمف .) رنگ کرده شده


مصحح (مُ صَ حُِ) [ ع . ] (اِفا.) تصحیح کننده، کسی که غلط های نوشته یا کتابی را تصحیح کند


مصحف (مُ حَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - نامه ها و اوراقی که در یک جلد جمع کرده باشند. 2 - قرآن مجید. ج . مصاحف


مصحف (مُ صَ حَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - کلمه ای که خطا نوشته شده . 2 - کلمه ای که خطا خوانده شده . 3 - کلمه ای که به واسطة کاستن یا افزودن نقطه های حروف تغییر یافته مانند: باد، یاد، روز، زور


مصحوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) همراه شده . 2 - یار، رفیق . 3 - همراه


مصداق (مِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - دلیل راستی سخن . 2 - چیزی که دلیل راستی کسی باشد. 3 - آن چه که منطبق بر امری گردد


مصدر (مَ دَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای بازگشت . 2 - سرچشمه، منبع . 3 - فعلی است بدون زمان و ضمائر. ج . مصادر


مصدر (مُ صَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - داشته شده، درصدر قرار داده . 2 - آنکه به ریاست و صدارت رسیده . 3 - کسی که در صدر جای دارد، صدرنشین


مصدع (مُ صَ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) دردسر دهنده، آن چه که باعث زحمت شود. ؛ مصدع اوقات شدن باعث دردسر شدن


مصدق (مُ صَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - شخصی که گفتار او را راست دانند. 2 - تصدیق شده، گواهی شده


مصدق (مُ صَ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - کسی که شخصی یا شیئی را تصدیق کند، راستگو دارنده . مق . مکذب . 2 - آن چه که موجب تصدیق گردد، مؤید. 3 - باور کننده . 4 - مقوم، ارزیاب . ج . مصدقین


مصدوق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - راست گفته شده . 2 - موافق وعده بجا آورده شده


مصدوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) صدمه دیده، آسیب رسیده


مصر (مِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - واقع شونده میان دو چیز، حد میان دو چیز. 2 - شهر. ج . امصار


مصر (مُ صِ رّ) [ ع . ] (اِفا.) اصرار کننده


مصراع (مِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - یک لنگه از دو لنگة در. 2 - یک نیمه از یک بیت شعر. ج . مصاریع


مصراً (مُ صِ رَّ نْ) [ ع . ] بااصرار، باتأکید


مصرح (مُ صَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) تصریح شده


مصرع (مُ صَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) بیتی که هر دو مصراعش قافیه دار باشد


مصرف (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) محل خرج و صرف . ج . مصارف


مصرفی (مَ رَ) [ ع - فا. ] (ص نسب .) 1 - آنچه که مصرف شود، آن چه که به کار رود. 2 - مقدار مصرف


مصروف (مَ) [ ع . ] (اِمف .) صرف شده، خرج شده


مصطبه (مِ یا مَ طَ ب) [ ع . مصطبة ] (اِ.) 1 - سکو، تخت . 2 - محل اجتماع مردمان . 3 - جایگاه گدایان . 4 - میخانه، میکده


مصطفوی (مُ طَ فَ) [ ع . ] (ص نسب .) منسوب به مصطفی


مصطفی (مُ طَ فا) [ ع . ] (اِمف .) برگزیده شده


مصطلح (مُ طَ لَ) [ ع . ] (اِمف .) اصطلاح شده . واژه ای که بین مردم غیر از معنی حقیقی خود برای موضوع خاصی متداول شده باشد


مفر (مَ فَ رّ) [ ع . ] (اِ.) گریزگاه، جای گریز


مصطکی (مَ طَ) [ معر. ] (اِ.) گونه ای سقز که به صورت شیرابه ای بر اثر ایجاد شکاف از ساقه و شاخه های درختچة مصطکی خارج می شود و به صورت قطرات کوچکی در محل شکاف منعقد می گردد


مصعب (مَ عَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - نر، فحل . 2 - اسبی که سواری نداده و سوار شدن بر آن دشوار باشد. ج . مصاعب، مصاعیب


مصعد (مَ عَ) [ ع . ] (اِ.) محل صعود


مصعد (مُ صْ عَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - بر جای بلند برآمده . 2 - تبخیر شده


مصغر (مُ صَ غَّ) [ ع . ] (اِمف .) تصغیر شده، کوچک شده


مصف (مَ صَ فّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای صف زدن . 2 - میدان جنگ، رزمگاه . ج . مصاف


مصفی (مُ صَ فّا) [ ع . ] (اِمف .) تصفیه شده، صاف شده


مصقع (مِ قَ) [ ع . ] (ص .) 1 - سخنگوی بلند آواز. 2 - فصیح بلیغ . ج . مصاقع


مصقله (مِ قَ لِ) [ ع . مصقلة ] (اِ.) ابزاری برای صیقل دادن و زدودنِ زنگ . ج . مصاقل


مصقول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) صیقل زده، جلا داده شده


مصلح (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) اصلاح کننده، نیکو - کار


مصلحت (مَ لَ حَ) [ ع . مصلحة ] (اِمص .)خیر - خواهی، نیک اندیشی . ج . مصالح


مصلحت آمیز ( مصلحت آمیز .) (ص مف .) آن چه توأم با مصلحت باشد، خیرخواهانه


مصلوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) به صلیب کشیده شده، به دار آویخته


مصلی (مُ صَ لّ) [ ع . ] (اِفا.) نمازگزار، نمازخوان، نمازگر


مصلی (مُ صَ ل لا) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای نماز خواندن . 2 - جایی که مردم در عید فطر و قربان در آن نماز گزارند


مصمت (مُ مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - چیزی که داخلش پر باشد. 2 - زخمی که از اندرون پر شده و دو لب آن به هم آمده باشد. 3 - دربسته . 4 - دیوار بی درز. 5 - اسبی که رنگ های پوستش با هم مخلوط نباشد. 6 - جامد از ابریشم خالص و کمرنگ


مصمت (مُ مِ) [ ع . ] (اِفا.) خاموش، ساکت


مصمم (مُ صَ مَّ) [ ع . ] 1 - (اِ. ص .) با عزم و اراده . 2 - (اِفا.) آن که تصمیم به کاری گرفته


مصمم شدن ( مصمم شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) عزم جزم کردن، تصمیم گرفتن


مصنع (مَ نَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای گرد آمدن باران، آبگیر. 2 - ده، قریه . 3 - کارخانه، کارگاه . ج . مصانع


مصنف (مُ صَ نَّ) [ ع . ] (اِمف .) تصنیف شده


مصنف (مُ صَ نِّ) [ ع . ] (اِفا.) تصنیف کننده، نویسنده


مصنفات (مَ صَ نِّ) [ ع . ] (اِمف .) جِ مصنفه (مصنف )؛ کتاب های تصنیف شده


مصنوع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ساخته شده


مصوب (مُ صَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) تصویب شده


مصوبه (مُ صَ وَّ ب یا بَ) [ ع . مصوبة ] (اِمف .) مؤنث مصوب . ج . مصوبات


مصوت (مُ صَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - صدادار، دارای صدای بلند. 2 - حرف صدادار


مصور (مُ صَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) نقاشی شده، دارای صورت و شکل


مصور (مُ صَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) نقاش، صورتگر


مصور شدن ( مصور شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - شکل پذیرفتن . 2 - نقاشی شدن . 3 - تصور شدن


مصون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) نگاه داشته شده، محفوظ


مصونیت (مَ یَّ) [ ع . ] (مص جع .) محفوظ بودن، در امان بودن 1


مصیب (مُ) [ ع . ] (اِفا.) راستکار، صواب یابنده


مصیبت (مُ بَ) [ ع . مصیبة ] (اِ.) سختی، رنج، اندوه . ج . مصائب


مصیبت زدگی (مُ بَ. زَ دَ) [ ع - فا. ] (حامص .) 1 - در رنج و بلا بودن . 2 - ماتم زدگی . 3 - بدبختی، بیچارگی


مصید (مِ یَ) [ ع . ] (اِ.) آلت صید جانوران، دام . ج . مصائد (مصاید)


مصیر (مَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گردیدن، گشتن . 2 - رجوع کردن، بازگشتن . 3 - انتقال یافتن . 4 - منتهی شدن


مضا (مَ) [ ع . مضاء ] 1 - (مص ل .) بریدن، قطع کردن . 2 - (اِمص .) برندگی، قاطعیت در کار. 3 - نفوذ، روانی . 4 - حل و عقد امور، کاربری


مضاجعه (مُ جَ عَ یا عِ) [ ع . مضاجعة ] (مص ل .) با هم خوابیدن، همبستر شدن


مضاحکه (مُ حَ کَ یا کِ) [ ع . مضاحکة ] (مص ل .) با هم خندیدن


مضادت (مُ دَّ) [ ع . مضادة ] 1 - (مص ل .) مخالفت کردن با یکدیگر. 2 - (اِمص .) ضدیت، خلاف


مضار (مَ رّ) [ ع . ] (اِ.) جِ مضرت


مضاربه (مُ رَ بَ یا رِ ب) [ ع . مضاربة ] (مص ل .) 1 - با یکدیگر زد و خورد کردن . 2 - نوعی وام که تاجر برای انجام معاملات از بانک می گیرد


مضارع (مُ رِ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) مانند شونده . 2 - صیغه ای از فعل که به زمان حال یا آینده دلالت کند


مضاره (مُ رَّ یا رُِ) [ ع . مضارة ] (مص م .) گزند رسانیدن


مضاعف (مُ عَ) [ ع . ] (ص .) دو برابر شده، دو چندان شده


مضاف (مُ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - اضافه شده، زیاد گشته . 2 - نسبت داده شده . 3 - اسمی است که مقصود اصلی گوینده است . ؛ مضاف الیه اسم یا ضمیری است که به اسم دیگر می پیوندد تا معنی آن را کامل کند


مضافاً (مُ فَن ) [ ع . ] (ق .) به علاوه، از این گذشته، باافزودن این مطلب


مضافرت (مُ فَ رَ یا رِ) [ ع . مضافرة ] (مص م .) همدیگر را یاری کردن


مضامت (مُ مَّ) [ ع . مضامة ] (مص م .) فراهم آوردن


مضامین (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مضمون


مضایق (مَ یِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مضیق ؛ جاهای تنگ


مضایقه (مُ یَ قَ یا یِ قِ) [ ع . مضایقة ] (مص م .) بر کسی تنگ گرفتن، سخت گیری کردن


مضبوط (مَ) [ ع . ] (اِمف .) گرفته شده، اخذ شده


مضج (مُ ض ) [ ع . ] (اِفا.) ناله کننده


مضجع (مَ جَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - خوابگاه، جای خفتن . 2 - قبر، آرامگاه . ج . مضاجع


مضحک (مُ حِ) [ ع . ] (اِفا.) خنده آور


مضحکه (مَ حَ کَ یا کِ) [ ع . مضحکة ] (اِ.) باعث خنده، مایة خنده


مضر (مُ ض رُ) [ ع . ] (اِفا.) ضرر رساننده، زیان آور


مضراب (مِ) [ ع . ] (اِ.) زخمه ؛ آلتی که از آن برای نواختن سازهای زهی استفاده می کنند


مضرات (مَ ضَ رّ) [ ع . ] (اِ.) جِ مضرت


مضرب (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) شمشیر، تیزی شمشیر. ج . مضارب


مضرب (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.)1 - جای زدن .2 - عددی که از ضرب کردن یک عدد در عدد دیگر به دست می آید


مضرب (مُ ضَ رَّ) [ ع . ] (اِفا.)سخن چین، فتنه انگیز


مضرب (مِ رَ) [ ع . ] (اِ.) خیمة بزرگ، خرگاه . ج . مضارب


مضرت (مَ ضَ رَّ) [ ع . مضرة ] 1 - (مص ل .) ضرر رسانیدن . 2 - (اِ.) زیان، ضرر


مضرس (مُ ضَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - دندانه دار. 2 - مبتلی به سختی ومشقت . 3 - سختی دیده، آزموده . 4 - منقوش به نقش ونگارهایی به صورت دندانه


مضروب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - کتک زده شده، کتک خورده . 2 - سکه زده، مسکوک . 3 - عددی که در عدد دیگر ضرب شد ه


مضطر (مُ طَ رّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - ناچار، بیچاره . 2 - تنگدست، نیازمند


مضطرب (مُ طَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) آشفته، پریشان


مضغه (مُ غ ) [ ع . مضغة ] (اِ.) لقمه، گوشت جویده شده، پاره گوشت


مضل (مُ ض لُ) [ ع . ] (اِفا.) گمراه کننده


مضلت (مَ ض لَُ) [ ع . مضلة ] (اِ.) 1 - جایی که انسان راه را گم می کند. 2 - ضلالت، گمراهی


مضمحل (مُ مَ حِ لّ) [ ع . ] (اِفا.) پراکنده، از میان رفته، نابود


مضمر (مُ مَ) [ ع . ] (اِمف .) پوشیده، نهان داشته


مضمضه (مَ مَ ض ) [ ع . مضمضة ] (مص م .) شستشوی دهان با آب و مانند آن


مضمن (مُ ضَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - در ضمن آمده . 2 - بیتی که معنی آن موقوف به بیت بعد باشد


مضموم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - ملحق شده، ضمیمه شده . 2 - واژه ای که دارای ضمه باشد


مضمون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - در میان گرفته شده . 2 - معنی، مفهوم، مطلب . ج . مضامین


مضمون ساختن ( مضمون ساختن . تَ) [ ع - فا. ] (مص م .) 1 - مضمون بستن . 2 - مطلبی کنایه دار یا مسخره آمیز برای کسی


مضی (مَ یّ) [ ع . ] (اِمص .)گذشتن، گذشت زمان


مضی ء (مُ) [ ع . ] (اِفا.) درخشنده، روشنایی - دهنده


مضیع (مُ ضَ یَّ) [ ع . ] (اِمف .)ضایع کرده شده


مضیف (مَ) [ ع . ] (اِ.) جای پذیرایی از مهمان، محل ضیافت


مضیق (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای تنگ، تنگنا. 2 - تنگه ای که دو دریا را به هم وصل می کند


مضیقه (مَ قِ) [ ع . مضیقة ] (اِ.) تنگنا، تنگدستی


مطابع (مَ ب) [ ع . ] (اِ.) جِ مطبعه و مطبع، چاپخانه ها


مطابق (مُ ب) [ ع . ] (اِا.) موافق، برابر


مطابقت (مُ ب قَ) (مص ل .) نک مطابقه


مطابقه (مُ ب قِ) [ ع . مطابقة ] (مص ل .) برابر کردن، با هم برابر کردن دو چیز


مطار (مَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پریدن . 2 - (اِمص .) پرش، پرواز. 3 - (اِ.) محل پریدن


مطارحت (مُ رِ حَ) [ ع . مطارحة ] (مص م .) 1 - مناظره کردن با کسی و جواب گفتن . 2 - مشورت کردن


مطاردت (مُ رِ دَ) [ ع . مطاردة ] (مص م .) حمله کردن به یکدیگر


مطاع (مُ) [ ع . ] (اِمف .) اطاعت شده، در خور اطاعت، کسی که از او فرمان برداری و اطاعت کنند


مطاف (مَ) [ ع . ] (اِ.) جای طواف کردن


مطال (مِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - درنگ کردن در امری، تأخیر کردن . 2 - درنگ کردن در ادای وام و حق کسی


مطال (مَ طّ) [ ع . ] (ص .) دیرکننده در پرداخت وام


مطالب (مَ لِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مطلب


مطالبات (مُ لِ) [ ع . ] (مص . اِ.) جِ مطالبه


مطالبه (مُ لَ بَ یا ب) [ ع . مطالبة ] (اِمص .) خواستن، طلب کردن . ج . مطالبات


مطالع (مَ لِ عِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مطلع


مطالعات (مُ لِ) [ ع . ] (مص . اِ.) جِ مطالعه


مقوی (مُ قَ وّ) [ ع . ] (اِفا.) قوت دهنده، نیرودهنده


مطالعه (مُ لِ عِ یا لَ عَ) [ ع . مطالعة ] (مص م .) 1 - نگاه کردن به چیزی برای اطلاع یافتن از آن . 2 - خواندن کتاب یا هر نوشتة دیگر. ج . مطالعات


مطامع (مَ مِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مطمع


مطاوع (مُ وِ) [ ع . ] (اِفا.) فرمانبردار، مطیع


مطاوعت (مُ وِ عَ) [ ع - مطاوعة ] 1 - (مص م .) پذیرفتن، اطاعت کردن . 2 - (اِمص .) اطاعت، فرمان برداری، سازگاری


مطاولت (مِ وِ لَ) [ ع . مطاولة ] (مص ل .) درنگ کردن در کاری 1


مطایبه (مُ یِ ب) [ ع . مطایبة ] (مص ل .) شوخی و مزاح کردن، خوش طبعی کردن


مطب (مَ طَ بّ) [ ع . ] (اِ.) درمانگاه، جای طبابت


مطبخ (مَ بَ) [ ع . ] (اِ.) آشپزخانه . ج . مطابخ


مطبعه (مَ بَ عِ) [ ع . ] (اِ.) چاپخانه


مطبق (مُ بَ) [ ع . ] (اِمف .) برهم نهاده، در هم پیچیده


مطبق (مُ طَ بَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - تو در تو، طبقه طبقه . 2 - سرپوش دار شده . 3 - (اِ.) نوعی پارچه


مطبق (مَ طَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - کسی که امور را با رأی صایب خود حل و فصل کند. 2 - شامل شونده . 3 - پوشندة فضا (ابر). 4 - فرو گیرندة زمین (آب )


مطبوخ (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - جوشانیده شده، پخته شده . 2 - داروی جوشانده


مطبوع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - خوش آیند، دلپذیر، مطلوب طبع . 2 - طبع شده، چاپ شده


مطبوعات (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مطبوعة ؛ چاپ شده ها، اصطلاحاً به روزنامه ها و مجلاّت گفته می شود


مطحنه (مِ حَ نَ یا نِ) [ ع . مطحنة ] (اِ.) آسیا. ج . مطاحن


مطر (مَ طَ) [ ع . ] (اِ.) باران، ج . امطار


مطرا (مُ طَ رّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - تازه کرده شده . 2 - نم دار، آب دار


مطران (مَ) [ ع . ] (اِ.) پیشوای روحانی ترسایان . ج . مطاربه


مطرب (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آوازخوان، نوازنده . 2 - رقاص . 3 - کسی که در کار طرب باشد


مطرح (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای طرح کردن، جای افکندن . ج . مطارح . 2 - مورد بحث


مطرح کردن ( مطرح کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) مورد بحث و گفتگو قرار دادن


مطرد (مُ طَ رَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) دور کرده شده، تبعید شده . 2 - کشیده شده (تازیانه ). 3 - (ص .) دراز، طولانی، مفصل


مطرد (مُ طَّ رِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - تاریک و تیره شونده . 2 - پی یکدیگر شونده . 3 - راست روان


مطرد (مِ رَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - نیزة کوتاه . 2 - پرچم، درفش . ج . مطارد


مطرز (مُ طَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) نقش و نگاردار


مطرف (مُ رِ) [ ع . ] (اِ.) مال نو


مطرف (مُ رَ) [ ع . ] (اِ.) جامه ای که از خز دوخته باشند


مطرقه (مِ رَ قَ یا قِ) [ ع . مطرقة ] (اِ.) چکش و پتک آهنگری


مطروح (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) دور انداخته شده، افکنده شده . 2 - (اِ.) جای دور


مطرود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) رانده شده، طرد شده


مطریس (مَ) [ ع . ] (اِ.) استحکامات، جرثقیل (جنگی )، توپخانه


مطعم (مَ عَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای غذا خوردن . 2 - خوراک، طعام . ج . مطاعم


مطعن (مِ عَ) [ ع . ] (ص .) بسیار نیزه زننده به دشمن


مطعوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - چشیده شده . 2 - خورده شده . 3 - خوردنی، خوراک


مطعون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) با نیزه زده شده، زخمی شده


مطفف (مُ طَ فِّ) [ ع . ] (اِفا.) کم فروش، کسی که هنگام وزن کردن از وزن واقعی کالا کم کند


مطفی (مُ) [ ع . ] (اِفا.) خاموش کنندة آتش


مطل (مَ) [ ع . ] (اِمص .) مسامحه، مماطله


مطلا (مُ طَ ل لا) [ ع . مطلی ] (اِمف .) پوشیده شده از طلا، دارای لعابی از طلا


مطلب (مَ لَ) [ ع . ] (اِ.) مقصود، مراد. ج . مطالب


مطلس (مُ طَ لَّ) [ ع . ] (اِمف .) نوشتة محو کرده شده


مطلس (مُ طَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) پاک کنندة نوشته


مطلع (مَ لَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای برآمدن آفتاب . ج . مطالع . 2 - نخستین بیت غزل یا قصیده


مطلع (مُ طَّ لِ) [ ع . ] (اِفا.) آگاه، باخبر


مطلق (مُ لَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - تمام، همه . 2 - آزاد، رها. 3 - بی قید. مق مقید. 4 - در دستور ویژگی عنصر دستوری ای که قید و شرطی در تعریف آن نیست


مطلق العنان (مُ لَ قُ لْ عِ) [ ع . ] (ص مر.) خودکامه، مستبد، خود رأی


مطلقاً (مُ لَ قَنْ) [ ع . ] 1 - (ق .) کاملاً، تماماً. 2 - هرگز، ابداً


مطلقه (مَ طَ لّ قَ یا قِ) [ ع . مطلقة ] (اِمف .) زن طلاق داده شده، طلاق داده


مطلوب (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) خواسته شده، طلب شده . 2 - (ص .) دلپسند، خوش آیند. 3 - محبوب، معشوق


مطلی (مُ طَ ل لا) [ ع . ] (اِمف .) 1 - روغن مالی شده . 2 - مذهب


مطمئن (مُ مَ ئِ) [ ع . ] (ص .) ایمن، آسوده


مقی ء (مُ قَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) قی آورنده


مطمئناً (مُ مَ ئِ نَنْ) [ ع . ] (ق .) 1 - بدون شک، بدون تردید. 2 - با اطمینان خاطر


مطمح (مَ مَ) [ ع . ] (اِ.) منظر، جای تماشا


مطمع (مَ مَ) [ ع . ] (اِ.) هرچیز که در آن طمع کنند. ج . مطامع


مطمع (مُ مِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که دیگری را به طمع می افکند، آزمند گرداننده . 2 - دارای طمع


مطموره (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) نهان خانه


مطموس (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - محو شده، تباه شده . 2 - ناپدید شده، گم گشته . 3 - دور شده . 4 - در علم عروض طمس آن است که از این «فاع لاتن » بعد از اسقاط هر دو سبب عین نیز ساقط شود «فا» بماند، «فع » به جای آن به نهی و «فع » چون از این «فاع لاتن » خیزد آن را مطموس خوانند یعنی ناپدید کرده، از بهر آن که بدین زحاف از این جزو بیش از اثری نمی ماند


مطموع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) طمع شده، مورد طمع و آرزو


مطهر (مُ طَ هَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) تطهیر شده، پاک شده . 2 - (ص .) پاک، پاکیزه


مطهر (مُ طَ هِّ) [ ع . ] (اِفا.) تطهیرکننده، پاک کننده


مطهرات ( مطهرات .) [ ع . ] (اِفا.) جِ مطهره ؛ چیزهایی که نجاسات راپاک کنند مانند: آب، آتش، خاک


مطهره (مُ طَ هَّ رَ یا رِ) [ ع . مطهرة ] (اِ.) ابریق، آفتابه


مطهری (مُ طَ هَّ) [ ع - فا. ] (حامص .) مطهر بودن، طهارت


مطواع (مِ) [ ع . ] (ص .) فرمان بردار، مطیع


مطوعه (مُ طَ وَّ عَ) [ ع . مطوعة ] (اِ.) یا «غازیان » مردمی بودند که در شهرها داوطلبانه برای جهاد با کفار جمع می شدند و لشکری تشکیل می دادند که سالاری مخصوص داشت . این سالار را سالار غازیان یا سالار غازی می نامیدند. این کار مخصوصاً در زمان غزنویان به واسطة لشکرکشی های هندوستان عنوان داشت


مطوق (مَ طَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) طوق دار، با گردن بند آراسته شده


مطوقه (مُ طَ وَّ قَ یا قِ) [ ع . مطوقة ] (اِ.) کبوتری که در گردن او طوق باشد


مطول (مُ طَ وَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) طول داده شده . 2 - (ص .) دراز، طولانی


مطوی (مَ یّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) در هم پیچیده، درنوردیده . 2 - پوشیده . 3 - (اِ.) پیچیدگی، حلقه


مطیب (مُ طَ یَّ) [ ع . ] (اِمف .) معطر شده


مطیر (مُ طَ یَّ) [ ع . ] 1 - (ص .) تر و تازه . 2 - نوعی پارچة کتانی


مطیر (مَ) [ ع . ] (ص .) بارنده، بارانی


مطیره (مَ طِ رِ) [ ع . ] (اِ.) نوعی چادر


مطیع (مُ) [ ع . ] (اِ فا.) فرمان بردار، اطاعت - کننده


مطیه (مَ یِّ) [ ع . مطیة ] (اِ.) حیوان سواری چون اسب و استر و اشتر


مظالم (مَ لِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مظلمه ؛ ستم ها


مظالم کردن ( مظالم کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) دادرسی کردن


مظان (مَ نّ) [ ع . ] (اِ.) جِ مظنه


مظاهر (مُ هِ) [ ع . ] (اِفا.) حمایت کننده، پشتیبان


مظاهر (مَ هِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مظهر


مظاهرت (مُ هِ رَ) [ ع . مظاهرة ] (مص م .) پشتیبانی، حمایت


مظروف (مَ) [ ع . ] (اِمف .) چیزی که در ظرف گذاشته شده، محتوای ظرف


مظفر (مُ ظَ فَّ) [ ع . ] (اِمف .) پیروز، کامروا


مظل (مُ ظِ لّ) [ ع . ] (اِفا.) سایه انداز، سایه دار


مظلم (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) بسیار تاریک و ظلمانی


مظلم (مُ لَ) [ ع . ] (اِمف .) تاریک کرده شده


مظلمه (مَ لَ مَ یا مِ) [ ع .مظلمة ] (اِ.) دادخواهی . ج . مظالم


مظله (مَ ظَ لِّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - چادر بزرگ، خیمه . 2 - سایبان


مظلوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ستمدیده


مظنه (مَ ظِ نَّ) [ ع . مظنة ] (اِ.) 1 - گمان، پندار. 2 - در فارسی به معنای بها و نرخ کالا. ج . مظان . ؛ مظنه دستِ کسی آمدن از قیمت یا وضع خبردار شدن


مظنون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) مشکوک، مورد شک و گمان واقع شده


مظهر (مَ هَ) [ ع . ] (اِ.) محل ظهور، جای آشکار شدن . ج . مظاهر


مع (مَ عَ) [ ع . ] (حراض .) با، همراه


مع ذلک (مَ عَ ذا لِ) [ ع . ] (حر رب .) با این حال، با وجود این


مع هذا (مَ ها) [ ع . ] (حر رب .) با وجود این


معاء (مِ) [ ع . ] (اِ.) روده . ج . امعیه


معابد (مَ ب) [ ع . ] (اِ.) جِ معبد؛ پرستش گاه ها


معابر (مَ ب) [ ع . ] (اِ.) جِ معبر؛ راه ها، جاهای عبور


معاتب (مُ تِ) [ ع . ] (اِفا.) سرزنش کننده، ملامت کننده


معاتبه (مُ تَ بَ یا تِ ب) [ ع . معاتبة ] (مص م .) سرزنش کردن، پرخاش کردن


معاد (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای بازگشت . 2 - رستاخیز، آخر جهان


معادات (مُ) [ ع . معاداة ] (مص ل .) عداوت، دشمنی با یکدیگر


معادل (مُ د) [ ع . ] (اِفا.) برابر، هم وزن، مساوی


معراج (مِ) [ ع . ] (اِ.) نردبان، پلکان، آنچه به وسیلة آن بالا روند. ج . معارج


معادله (مُ دَ لَ یا د لِ) [ ع . معادلة ] 1 - (مص م .) هم وزن کردن دو چیز، برابر کردن . 2 - (اِمص .) برابری . 3 - هموزنی . 4 - در ریاضی دو عبارت جبری که به ازاء مقادیر معین صحیح باشد


معادن (مَ د) [ ع . ] (اِ.) جِ معدن


معادی (مُ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) دشمنی کننده . 2 - (ص .) دشمن، عدو


معاذ (مَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پناه بردن . 2 - (اِ.) پناهگاه، مأمن


معاذیر (مَ ذ) [ ع . ] (اِ.) ج . معذار


معار (مُ) [ ع . ] (اِمف .) عاریت گرفته شده


معارض (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) مخالف، دشمن . ج . معارضات


معارض شدن ( معارض شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - مقابل شدن . 2 - مانع گشتن


معارضه (مُ رَ ضَ یا رِ ض ) [ ع . معارضة ] (مص ل .) رویارویی کردن، مقابله کردن


معارف (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - علوم، دانش ها. 2 - اهل علم و فضل . 3 - اشخاص معروف و نامدار


معارفه (مُ رِ فِ یا رَ فَ) [ ع . معارفة ] 1 - (مص م .) یکدیگر را شناختن . 2 - با هم اظهار آشنایی کردن . 3 - (اِمص .) شناخت یکدیگر. 4 - اظهار آشنایی


معاش (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - اسباب و وسایل زندگی . 2 - جای زندگی